Cadeautjes haken

 Het is al weer even geleden dat ik hier iets plaatste. In het begin, toen ik net Instagram had, nam ik me voor elke keer als ik wat op Instagram plaatste meteen hier een berichtje te plaatsen. Maar het vergaat mij zoals zoveel andere bloggers: Instagram is sneller en makkelijker geplaatst. Dus even snel tussendoor. Geen tijd voor meteen ook een blog. Komt nog wel. Komt dus niet. Maar nu maar even de verhaaltjes van de cadeautjes van de afgelopen tijd. Want daar heb ik vooral foto's van geplaatst de laatste tijd. Cadeautjes. 

Het begon met de knikkerzak voor mijn neefje. (van mijn kant) 9 jaar is die jongen al weer. En hij doet niet anders dan in bomen klimmen, bovenin lantarenpalen hangen, vlotten bouwen en racen op alles wat wielen heeft. En het klinkt gek maar ik moest echt even smoezen met z'n mams voor ik een goed idee had voor zijn verjaardag. Want ja een complete boomhut haken is nu niet het meest voor de hand liggend. En is ook nog lastig op te sturen per post. Maar gelukkig had mijn zus goede ideeën. Een van die ideeën was het haken van een knikkerzak. Daar had ik ervaring mee dus hup ik kon aan de slag. Ik had al eerder een fair-isle patroon gebruikt om tapestry te haken. En nu gebruikte ik datzelfde patroon weer. Wel weer een beetje aangepast aan de knikkerzak. Zou ik het hele patroon gebruiken dan zou de knikkerzak veel te hoog worden. Het patroon vond ik op Pinterest maar komt oorspronkelijk van deze Russische site.

 Een paar dagen later was het zusje van de grote man jarig. Ook voor haar haakte ik iets. Maar dat vergat ik op de foto te zetten. Dus dat slaan we nu meer even over. Ondertussen zette ik ook nog een moederdagcadeau in elkaar. Het was maar goed dat we meivakantie hadden. Anders had ik nog stress gekregen van al die projecten die voor een bepaalde tijd af moesten zijn. Voor moederdag hoefde ik voor mijn schoonmoeder niet zo lang na te denken. Toen ze mijn pannenlappen zag zei ze meteen: "Ik wil die met dat kussende paartje voor moederdag." Het was januari toen ze dat zei. Maar ondertussen werd het bijna mei voor ik er aan begon. Ik was namelijk niet zo heel tevreden over het kleurverloop van de pannenlap. En toen ik de knikkerzak haakte wist ik ook weer dat ik alleen in de achterste lussen had gehaakt om de kleuroverlopen zo mooi mogelijk te maken. Maar omdat de pannenlappen heen en weer gehaakt worden was ik er toen nog niet. Want juist op de teruggaande toer vond ik de kleuroverlopen het minst mooi. Uiteindelijk vond ik de oplossing. Een beetje toevallig. De kinderen hadden het over kinderen die ze kenden die linkshandig zijn. Zelf zijn ze allebei rechtshandig. Maar ik schrijf links. Dat betekend niet dat ik uitgesproken links ben. Ik kan alles eigenlijk wel met beide handen. Knippen, schrijven, tekenen, computer muizen, en verzin het maar. Ik kan het zowel links als rechtshandig. Ik heb wel een voorkeurshand hoor. Schrijven doe ik meestal links. Knippen meestal rechts. Maar heeft een kleuter eens een linkshandige schaar gepakt op mijn werk en vraagt hij hulp bij het knippen help ik hem net zo makkelijk met mijn linkse hand. Terwijl we daar zo met elkaar over praatten wilden de kinderen weten of ik ook links kon haken. Ja hoor, verzekerde ik ze. En ik demonstreerde dat meteen even. En toen viel het kwartje. Als ik de teruggaande toeren van de pannenlap nu met links haak. Dan heb ik meteen het probleem van de lelijke kleuroverlopen getackeld. Zo gezegd zo gedaan. Ik haakte een pannenlap met de heengaande toer met de rechterhand. En de teruggaande met de linker. Dit beviel me uitstekend. Dat ga ik vaker doen. Ik vind het mooier namelijk. Jullie horen er vast meer van. 

Uiteindelijk haakte ik afgelopen week een puzzelbal. Voor de volgende verjaardag. We hebben er vandaag 2 in de familie van mijn mans kant. Ons neefje van 12 en onze schoonzus. (niet de moeder van het neefje) En in ons gezin komen er twee aan. Bolleboos en ik mogen binnen een paar dagen kaarsjes op de taart uitblazen. Bolleboos wordt ook 12. Ja 12 jaar geleden kwam ik de ene avond met een dikke buik in het ziekenhuis ons kleine neefje bewonderen. De andere nacht kwam ik er zelf bevallen. Mijn schoonzus en ik lagen dus samen in het ziekenhuis. De verpleegsters vonden het schitterend. Twee schoonzussen, allebei een jongen en allebei in het zelfde ziekenhuis. (dat mag altijd hè terugkijken op je bevalling zo rond de verjaardagen van je kinderen) Maar goed wat maak je nu nog voor een 12 jarig neefje? Een knuffeltje? Nee tuurlijk niet. Toch maar een cadeautje kopen dan? Toen kwam ik op de site van Dedri. Dit balletje was nu precies wat mij leuk leek. En dus ging ik snel aan de haak. 

Het is eigenlijk een beetje liegen wanneer ik zeg dat het fantastisch was om te haken. Want het was best een bevalling eigenlijk. (deze keer in beeldtaal) Maar dat kwam ook een beetje door mezelf. Het moest steeds even hap snap tussendoor. Tussen de strijk, het eten koken, de tuin (wat groeit dat onkruid) en alle andere klusjes. En als je dan 12 kegeltjes moet haken dan wordt het zo'n eindeloos karwei. Gelukkig mocht ik wel steeds een ander kleurtje gebruiken. Dan leek het toch elke keer een beetje anders. Uiteindelijk moest ik mezelf even streng toespreken. Ik had slecht geslapen vanwege een bonkende koppijn. Maar omdat ik toch nergens zin in had als een beetje hangen haakte ik in een keer het balletje af. Ging toch sneller en leuker dan ik dacht. Uiteindelijk verdween zelfs de hoofdpijn. Maar ik denk dat die gewoon na 24 uur was uitgewoed en klaar was met mijn hoofd. Gelukkig maar want ik was klaar met die pijn. Nu denk ik er over om de grote versie te haken voor Bolleboos. Maar dat ga ik niet meer redden voor zijn verjaardag. Ik moet nog een appeltaart bakken, morgen moet ik werken, er ligt nog een strijk en de tuin is nog niet onkruidvrij. Ik heb al bedacht dat zelfs die klussen niet gaan lukken voor de verjaardag. Maar het scheelt dat je met corona toch geen groot feest mag houden. Wie weet kan ik op de verjaardag zelf nog het een en ander doen. ;-)

Alles over pannenlappen haken.

 Afgelopen voorjaar stond ik in de keuken iets lekkers in elkaar te draaien. Tenminste, mij leek het lekker. Het oordeel van Mannie is daarnaast nog van belang. De kids hoeven van mij niet meer te zeggen wat ze er van vinden. Ze mogen het zonder commentaar opeten. Dat is mijn stelregel tegenwoordig. Ik ben het gezeur zat aan tafel. Maar dat terzijde. ;-)

Terwijl ik daar zo stond te koken en met pannenlappen in de weer was dacht ik ineens: 'Mmm iemand is aan het barbecueën.' Wat ruikt het lekker. Een tel later begon het echter flink te stinken en ineens zag ik vlammen naast mijn pan in plaats van alleen er onder. Er stond serieus een pannenlap in de fik. Snel gooide ik hem in de spoelbak en zette de kraan er op. Brandje geblust. Maar nu had ik nog maar 1 pannenlap.

'Geen probleem,' zo vond ik zelf. Ik wilde al heel lang nieuwe pannenlappen. Die ik had waren zeker 15 jaar oud. Hadden vaker dicht bij de pan gelegen en zaten vol schroeivlekken. Dus zette ik ze op mijn verlanglijstje. Maar zoals het wel vaker gaat met verlanglijstjes: het blijft bij verlangens. Niemand kocht pannenlappen voor mijn niet gevierde feestje in verband met de corona. :-) De nieuwe oplossing was dat ik ze dan wel even ging haken. Ondertussen gebruikte ik mijn vaatdoek als ik een tweede pannenlap nodig had. Ging prima vond ik zelf.  

Ik verzamelde allerlei ideeën op mijn pinterestbord. Elke pannenlap die ik mooi vond sloeg ik op. En zo kwam er al snel een aantal favorieten naar boven. Ik wilde er twee maar ik vond er meer mooi dus bedacht ik dat ik dan een dubbele pannenlap ging haken met de voor en achterkant verschillend. Dat is wel zo handig voor het tegenhouden van de warmte. 

Eindelijk begon ik vlak voor de vakantie op de camping met het haken van de lapjes. Je weet wel hoe dat gaat. Er waren eerst nog allerlei andere projecten die om voorrang schreeuwden. Dus schoven de pannenlappen steeds een stukje op. Maar nu ging ik toch echt serieus aan de slag. Het haakwerk ging mee naar de caravan van mijn schoonouders waar ik lekker verder haakte. Ik haakte de eerste twee al vast op elkaar. En toen viel het toch tegen...

Hier het borduursel. Dat heb ik dus weer losgeknipt omdat ik het niet mooi vond.

Ik had de ene lap in het midden geborduurd. De andere lap was juist aan de randen versiert. De achterkant van het borduursel kwam door het middengedeelte van de andere lap. En bovendien vond ik het borduursel ook niet mooi. Op het plaatje zag het er prachtig uit. Maar ik gebruikte andere kleuren en ineens sloeg het nergens meer op. Randje met picotjes uit halen dan maar. Borduursel los knippen en een ander patroon op zoeken. Het werd een enorme cupcake. En ondertussen bedacht ik dat ik thuis maar een lapje stof tussen de twee lagen moest doen. Dan scheen het ene lapje ook niet meer door het andere.

Uiteindelijk ging ik naar huis met vier gehaakte lapjes. Allemaal verschillend. Na de vakantie, terwijl de kids over hun schoolwerk gebogen zaten aan de grote tafel voerde ik het eerste lapje. Ik heb in de vorige lockdown ontdekt dat dat namelijk het beste werkt bij onze kids. Terwijl zij zitten te werken ga ik ook aan tafel zitten. En dan doe ik natuurlijk mijn eigen ding. Ik ben voor hen binnen handbereik dus als er iets is kan ik meteen antwoord geven. En ondertussen vermaak ik me met mijn eigen klusjes. (Wij zijn in de gelukkige omstandigheden dat we niet thuis kunnen werken. Dus hoef ik niet met de laptop me aan mijn eigen werk te wijden tijdens de thuisschool dagen van de kids.) 

Hier nog op de camping. Lapje vier nog in de maak. Ook hier mooie bruine tegeltjes als ondergrond.

Dit keer dus lapjes stof aan de achterkant van een pannenlap naaien. Ik gebruikte daarvoor een beddenzeiltje. Je weet wel, zo'n zeiltje die je over je matras kan leggen om het matras te beschermen tegen bedplassen. Daar had ik nog een restje van liggen. Ooit had ik van dat zeil beschermhoezen gemaakt voor buitenkussens. 

Het werkte prima dat voeren. Het werkte zelfs zo goed dat ik besloot dat ik het tweede lapje achterwege liet. De pannenlap hield de warmte best tegen zo. En met een dubbel gehaakt lapje werd het eigenlijk iets te stijf en te dik. Dan is het niet meer zo makkelijk te gebruiken. Dus haakte ik nadat ik het zeiltje aan de achterkant had gemaakt een picotrandje om de pannenlap heen. Met een ophanglus in de hoek. Het werd een eenvoudig picotrandje alleen in de achterste lussen gehaakt. Ik haakte 1 vaste, 10 lossen en 1 vaste in de hoek. Dan *1 vaste in de volgende 2 vasten, [1 vaste, 2 lossen en 1 vaste] in de volgende vaste.* Herhaal vanaf het sterretje de hele pannenlap rond. Uiteindelijk eindig je met 1 vaste in de volgende 2 vasten, en 1 halve vaste in de eerste vaste. Dan nog 15 vasten rond het 10 lossenboogje en 1 halve vaste in de eerste vaste na het boogje. Zo voerde ik ook pannenlap nummer 2. 

Na twee dagen thuis school had ik twee pannenlappen klaar.

En uiteindelijk vanmorgen pannenlap nummer 3. Want gister had ik de kinderen naar hun eigen basisschool gebracht. Mannie en ik werken allebei in een cruciaal beroep. Dus mochten onze kinderen naar school om daar opgevangen te worden. En terwijl ik als onderwijsassistent mijn best deed om er voor te zorgen dat alle kinderen hun werk af hadden voor ze weer werden opgehaald of naar huis gingen kwam Bolleboos met een heleboel nog niet af taken thuis. Hij had de hele morgen over een rekentoets gedaan. En toen bleek het de verkeerde te zijn. De juf had per ongeluk 2 toetsen open gezet. En natuurlijk pakt Bolleboos dan de verkeerde. Dus moest hij 's middags nog een rekentoets doen. Deel 1 was op school gelukt. En ook de taaltoets die hij voor de tweede keer deed. Want de eerste had hij digitaal ingeleverd zonder naam. En de juf kon onmogelijk ontdekken wie wat had ingeleverd. Want er waren 4 kinderen die de toets zonder naam hadden ingeleverd. En je kan het niet herkennen aan het handschrift want alles was natuurlijk getypt. Dus moesten die vier kinderen de toets nog eens doen. Deel 2 van de rekentoets moest dus vandaag nog. (Ik kon het kind na school moeilijk nog eens aan het werk zetten) En ook nog al zijn taal werk. En zijn spelling. En nog een rekenopdracht. Dat kostte mij (en Bolleboos) best even een paar zuchten van frustratie gisteren. Maar daardoor kon ik wel mooi pannenlap nummer 3 voeren vanmorgen. En natuurlijk het picotrandje er omheen haken.

Vanmiddag lekker koekjes gebakken met de kids. Kwamen die pannenlappen meteen goed van pas.

Nummer 4 laat ik even voor wat het is. Het is een opengewerkt lapje. Ik denk niet dat die genoeg warmte gaat tegenhouden. En zeg nou zelf: wat moet je nu met 4 pannenlappen. ;-) Dus daar heb ik een andere bestemming voor bedacht. Maar dat horen jullie waarschijnlijk een andere keer. 

Oh en wil je ook zo iets haken? De pannenlap met het kussende paartje komt van a la sacha. Het formaat heb ik iets aangepast zodat het bijna even groot was als het andere lapje wat ik eerst als andere kant wilde doen. De pannenlap van de cupcake kwam van oorsprong van birdie* haakt. Maar mijn borduursel was dus een plaatje van Pinterest. Want dat veranderde. (kunnen jullie meteen het verschil zien tussen haar borduursel en de mijne. ;-) En de andere pannenlap kwam echt helemaal van Pinterest. Van oorsprong zelfs van een Russische site. Maar ik kan die site nergens meer vinden.

Wat een fantastisch aanrechtblad heb ik toch hè. Ik ben verliefd op mijn jaren 70 keuken met bruine wasbak en tegeltjes aanrecht. En de kastdeurtjes met heerlijk ouderwets deurgreepje. (Wel met goed apparatuur want dat is ooit vervangen door de vorige bewoners) Ik koester hem en ben er zo zuinig op. Want ooit wordt hij te oud en moet hij vervangen worden. En geen idee wat ik dan wil. Misschien wel weer dezelfde... Als die dan te koop is...

Van het laatste lapje wat ik niet gebruikte vond ik uiteindelijk het patroon op raadmetdraad. Het is een vertaald vierkant uit het Zweeds. ( Hier de Zweedse link) Vera haakt hem in 1 kleur. Maar ik heb meerdere kleuren gebruikt. Zoals op het plaatje waar ik op gevallen was. En ik heb hem iets aangepast door er een granny rand om heen te haken. En uiteindelijk net zo veel granny randjes te haken tot hij groot genoeg was. 

En wat ik nu het leukste vond aan het hele project? Misschien wel het borduren op het haakwerk. Wat vond ik dat gaaf om te doen. Ik heb bedacht dat ik dat vaker ga doen. Maar het lekker rommelen, uithalen, opnieuw proberen en zo het project te zien groeien vond ik ook gaaf. En het voeren van het lapje. Ik heb me suf bedacht op de camping welk lapje er nu tussen moest. Eenmaal thuis zag ik dat restant beddenzeiltje en meteen wist ik dat ik die wilde gebruiken. 

Oh ja, nog een ding. Ik moet nu wel uitkijken met mijn pannenlappen en mijn gasstel. Deze kan ik natuurlijk niet in de fik steken. Dat zou wel heel zonde zijn... ;-)