kinderfeestje, vlinder feestje

Het is al een hele tijd geleden. Langer dan een half jaar. Het kinderfeestje van Doerak. Ze wist precies wat ze wilde. Ze wilde iets knutselen. We bedachten een paar opties en uiteindelijk werden het knutsels van pomponnen.

Maar daarmee waren we er nog niet. Er moesten uitnodigingen komen. Dus knutselden we met voorgestanste vlinderkaarten. Met glitterkarton en gouden zessen. Daar mee was ook meteen het thema geboren. We gingen op de vlinder toer.

Voor de traktatie in de klas bestelde ik kroontjes van internet die de kinderen zelf konden kleuren en in elkaar konden zetten. Uiteraard ook met vlinders er op. Maar voor de jongens bestelde ik ook wat stoere, wilde beesten. Daar hing ik een stel potloodjes aan. De traktatie was klaar.

Op de dag zelf versierde ik de tafel met uitgestanste vlinders. Met mooie kanten kleedjes, servetjes en vlinders van bananen, poffertjes en fruit. Omdat ik kinderfeestjes altijd in mijn eentje doe zorgde ik dat al deze dingen van te voren klaar stonden. Voor de opvang van Bolleboos had ik gezorgd, ook voor een extra auto om alle dames mee te kunnen nemen. En boven op zolder stond een tafel klaar met alle materialen om mee te knutselen.

Dus na het eten en het verstoppen (en weer vinden en uitpakken) van de cadeautjes vertrokken wij naar boven. Daar stonden de nodige pomponnen al klaar. Ik had er heel wat gewikkeld de afgelopen weken. En ook de oogjes, pijpenragers, gekochte pompons, vilt en natuurlijk de pompon makers. Verder kreeg ieder kind een plankje met een sateprikker. Daar konden ze de pompons op prikken. Dan bleven ze rustig liggen terwijl ze verder gingen knutselen met de pompons. En zo konden ze aan de slag. Al hoe wel, niet voor iedereen was het knutselen weggelegd. Daarom had ik van te voren op zolder de Playmobil klaargezet en de Barbie spullen. De kinderen die niet wilden knutselen, of heel snel klaar waren konden toch gewoon lekker spelen.

Natuurlijk wilden een aantal ook wel zelf een pompon wikkelen. Die waren het langst bezig. Terwijl de rest toch inmiddels de rest van het huis onveilig maakten. Dus zodra de laatste klaar was trok ik met de troep naar buiten. Schipper mag ik overvaren, Annamariakoekoek en Moeder moeder hoe laat het is zijn nog altijd de favoriete spelletjes. Eenmaal uitgewaaid buiten aten we een koek die we zelf versierden.

Toen konden ze niet langer wachten. Hoewel het nog geen tijd was. Ze hadden het al eerder ontdekt met het naar de wc gaan in de badkamer. Het bad lag vol met krantensnippers. Er tussen lagen ballenbadballen. Een voor een mochten ze daar hun bedankcadeautje uit grabbelen. Een bedankcadeau wat ik zelf gehaakt had. Wat ik een voor een verstopte in het bad. En waar ze dan een voor een in mochten duiken. Zoekend naar het zakje met een vlinder sleutelhanger.  Er bij had ik ook nog een vlindertje gedaan die je weg kan schieten. Dan vliegt de vlinder door de kamer. Door ze samen in een zakje te stoppen en dan het midden van het zakje met een pijpenrager als vlinderlijfje bij elkaar te binden kreeg je ook zo weer het idee van een vlinder. Wil jij de vlinders ook haken? Ik heb het patroon op hobbyhandig gevonden.

Niets zo leuk dan heerlijk spelen in zo'n bad. Dus toen alles bij elkaar gegrabbeld was doken ze er weer in. Eerdere ervaringen hebben mij geleerd dat alles schoon moet zijn. En dat elke natte plek genadeloos afgestraft wordt met inkt op mijn badkamermeubels. Dus had ik de kraan omgewikkeld met een handdoek en de douchekop van de kraan afgedraaid. Dit was ook extra veilig. Niemand kon in de slang blijven hangen of zijn hoofd tegen een harde kraan stoten. Even twijfelden ze of het echt waar was toen ik vertelde dat ik Doerak en Bolleboos elke dag zo in bad deed. Ik adviseerde ze een snipper met zeep op te zoeken. Daar konden ze zich dan mee inzepen. Maar uiteindelijk geloofden ze me toch niet. Dat was toch te gek.

Na het badfeest hadden we nog wat tijd over. Een geschikt moment voor nog zo'n gouwe ouwe. Stoelendans. En daar kwamen de eerste moeders al weer om de kinderen op te halen. Langzaam druppelde de kamer leeg. Totdat de laatste weg was en Doerak en ik moe maar voldaan op de bank zakten. We hadden een heerlijk feest gehad. Wat was ons meisje verwend. Het was tijd om heerlijk uit te rusten.

Pompon beestjes maken

Pasen, het feest van het nieuwe leven. Het feest van het nieuwe begin. Een nieuw begin na de donkere dagen van lijden en verdriet. Van hopeloosheid en eenzaamheid. Van: alles is verloren en nu komt het nooit meer in orde. Na een daad van terreur (een onschuldige martelen en doden) is er alleen maar dat grote zwarte gat. Waar een loodzware steen voor is gerold. En dan is daar ineens die loodzware steen (die soms ook op je hart kan liggen) weg. Zomaar. Vanzelf. Geen dood, geen lijden, geen verdriet. Alleen maar een ongelofelijke blijheid. Ongekend geluk. Wat moet het onvoorstelbaar geweest zijn voor de mensen die het allemaal lijfelijk beleefd hebben. Die Jezus hebben zien sterven. Maar Hem ook weer hebben ontmoet na 3 dagen in het graf geweest te zijn. Maar wat is het ook nu nog elk jaar een groot wonder dat we het feest keer op keer weer mogen vieren. En zeker dat het toch Pasen is geworden na wat er allemaal de afgelopen week is gebeurd.

De kinderen hebben wat geknutseld de afgelopen weken. Op school, op de crèche van de kerk en soms ook nog een beetje thuis als het werk van Bolleboos op school niet af was gekomen. Zelf knutselde ik ook. Het idee komt van honderd procent heppie. Vorig jaar maakte ik al het eerste beestje. Maar omdat we toen volop aan het inpakken waren voor de verhuizing heb ik het toen bij een gelaten. Dit jaar deed ik wat beter mijn best. En werden het er nog 5. Lente diertjes. Nieuw leven, in vrolijke kleurtjes.

Ik heb best even gepuzzeld voor ik de juiste malletjes had. Sommige diertjes hebben een dikker lijfje omdat het binnenste gat in het begin te groot was. Daarom maakte ik nieuwe malletjes. En toen was ik veel meer tevreden.

Wil je ook pompon diertjes? Print de malletjes dan uit op gekleurd papier, knip de diertjes uit, leg ze op elkaar. Dan ga je wikkelen. Met een dubbele draad draai je steeds om de dichte ring heen. Is de draad op? Geen probleem. Leg een nieuwe draad over de oude en wikkel gewoon weer door. De uiteinden knip je straks aan het einde bij. Je gaat net zo lang door tot je je draad niet meer door het binnenste gat kan halen.

Dan pak je een scherp punt schaartje, en je begint bij de kop. Steek de schaar tussen de twee kartonnetjes en knip de draden open. Rijg een draad tussen de twee kartonnetjes en knoop die stevig vast om de bos met touwtjes die je nu hebt gemaakt. Zo valt de pompon mooi rond. Lijm de draad tussen de twee kartonnetjes. Bij het lammetje en konijntje in het midden van het kopje, bij het kuikentje net iets na het kopje op het ruggetje. Hang het beestje op aan de draad.