Nog een kinderwagenspanner

Vlak na het grote nieuws van mijn zusje kregen we nog meer groot nieuws. Nu van Mannies jongste broer. Ook zij verwachtten een kleine. Dus toen de ene kinderwagenspanner klaar was mocht ik meteen door met de volgende. Want ook mijn schoonzus wilde een kinderwagenspanner. Van haar kreeg ik volledig de vrije hand. Ze vond bosdieren leuk. En Nijntje. En daar mocht ik zelf wat van maken. We kletsten wat over dieren, kleuren en ideeën. Oh ja... ze vond het wel leuk als dieren echt op dieren lijken. En dat de kleuren kloppen. In de babykamer hangen dan ook foto's van echte dieren. Deze informatie prentte ik natuurlijk in mijn hoofd. Dan werd het echt wat mijn schoonzus wilde. 

Ik besloot het zelfbedachte eekhoorntje nog eens te maken. Die was me goed bevallen. En een echt bosdiertje natuurlijk.

 Ook het egeltje mocht nog eens van de haaknaald rollen. Deze keer kreeg het egeltje een piepertje in zijn buik.

 Daarna ontwierp ik een konijntje. Dat was nog een hele uitdaging. Want ik wilde dat het konijntje een zittend ontwerp werd. Na wat puzzelen en uithalen lukte dat eindelijk. Ik ben ook nog een hele tijd bezig geweest om in plaats van het konijntje een vosje te maken. Maar dat werd een prullenbak ontwerp. Na een hele periode van uithalen en opnieuw beginnen begon de tijd te dringen en heb ik de vos maar los gelaten. Mocht je dus ergens een lief gehaakt maar zeer gehavend vosje tegenkomen. Dan is het mijn afgekeurde beestje.

 Alles bij elkaar werd het dit. Zo tussen de kralen waarvan ik er een paar omhaakte met het blauw waar ook de neusjes en oogjes mee geborduurd werden is het een lief en schattig gezelschap.

Ergens heb ik ook nog een rammeltje ingestopt. Ik weet alleen niet meer of dat nu juist het konijntje was of de staart van het eekhoorntje.

Toen ik het eindelijk mocht geven hing daar al snel de kinderwagenspanner te stralen op de plek waar hij hoorde.

En nu droomt tante Clarisse over kinderwagenspanners. Dat kunnen jullie begrijpen. Ook een mooie droom? Laat hem niet los zoals de vos maar geniet er van. Wie weet wordt hij ooit waarheid.

Babyspeelgoed: gehaakte rammelaar met auto

Vorige week zaterdag zijn we naar een kraamfeest geweest van een pasgeboren buurjongen. Ik had bij iemand met een borduurmachine cadeautjes besteld. Maar eigenlijk vond ik het leuk om ook zelf iets te maken. Dus begon ik op de woensdag voor het feest ijverig aan een rammelaar. Een rammelaar die ik ook nog een beetje zelf in elkaar moest flansen. Want wat ik wilde was niet verkrijgbaar in gratis patroon. Na een halve middag zoeken op internet (zonde van de tijd eigenlijk. Maar ik wil nu eenmaal een gedegen zoektocht ondernomen hebben voor ik echt aan het werk ga) besloot ik een autootje te maken. Ik vond een foto van een leuke auto op Pinterest en tot mijn grote vreugde kon ik daarvan op Ravelry het patroon vinden. Een duidelijk uitgeschreven patroon met heel veel begeleidende foto's wat mij op het eerste gezicht heel erg moeilijk leek. Maar vooruit, die halve middag op internet had lang genoeg geduurd. Nu niet meer zeuren maar haken.

Het resulteerde in een sleutelhanger. Beetje baby slikt de hele auto in. ;-) Veel te klein. Opnieuw op zoek leek me niet zo'n goed idee. Dus gebruikte ik het patroon om zelf een grotere versie te maken.

Koplampjes op de gril

Achterlichten. Duidelijk zichtbaar in het donker

 Met dit als resultaat. Ik haakte op de tapestry manier koplampjes en achterlichten mee. Nu was hij groot genoeg. Toen haakte ik een ring. Ik had me suf gezocht wat ik nu toch in de ring moest doen. Maar overal las ik dat vulling voldoende was. Ik vulde de ring tijdens het haken (18 vasten en zo'n 50 toeren) stevig op. Boog hem rond en ja, het werd inderdaad een mooi gevormde ring. Ik was blij met het resultaat. Ondanks dat je aan de bovenkant van de ring ziet waar hij aan elkaar is genaaid. Het zit daar niet zo netjes. De buurvrouw vond het gelukkig ook leuk. Nu maar hopen dat nieuwe buurbaby er ook van geniet. 

Autootje op de ring

Het werden twee leuk ingepakte pakketjes waar ik zelf blij van werd. Een grote slab, een labeldoekje en een rammelaar. Altijd leuk om iets origineels te krijgen.

Overigens nog een grappig handwerkdetail: de buurvrouw had verteld dat haar schoonzussen ook haakten. Dus toen ik een aantal dames met zo goed als zeker een zelf gehaakte stola zag zitten wist ik meteen wie dat waren. Groot was de verbazing dat ik meteen wist dat het zussen van de buurman waren. "Lijk ik op hem dan?" was de verbaasde uitroep. Nee, totaal niet. Maar die gehaakte stola kon niet missen. ;-)