Dol op vogeltjes

"Heb jij een voorraad van die leuke vogeltjes die je van tijd tot tijd maakt?" vroeg een moeder op het schoolplein aan mij. Nee dat heb ik niet. Maar natuurlijk kan ik wel iets maken. Maar nu kwam het probleem om de hoek. Het moest wel in 2 dagen af zijn. Ze had namelijk al een afspraak staan om op visite te gaan bij iemand die zwanger is. Ze wilde graag een cadeautje meenemen. En na een tijdje denken was ze bij mij uitgekomen. Maar ja hoe tover ik in 2 dagen tijd een vogeltjes slinger uit mijn haakpen. Dat zag ik nu niet direct voor me.

 Toch liet haar vraag me niet los. Toen ik haar 's middags weer sprak had ik een oplossing. Ik kan natuurlijk ook 1 vogeltje maken. Dat lukt me wel. Zo gezegd, zo gedaan. Ik kreeg de kleuren door en kon aan de slag.

Het haken ging buiten gewoon voorspoedig. Die middag was er al bijna een vogeltjes lijf. De volgende dag stond vooral in het teken van de afwerking. Vleugeltjes en snaveltje bevestigen, een slinger om het takje aan op te hangen, een vlinder, en een takje regelen. Ik heb meerdere takjes in meerdere kleuren. Een witte vond ik het mooist. Maar of het was een dun gekronkeld takje waar ik niets mee kon of het was een takje waar op sommige plekken de verf af was. Bovendien moest ik er een stuk afzagen want ze waren allemaal te lang. Dus koos ik een dikkere tak met verfschade. Eerst zaagde ik hem korter. Daarna verfde ik hem bij. Hier een stipje, daar een tipje...

 Ik trok me terug op zolder en zette alles in elkaar. Heerlijk. Vooral omdat alles zo lekker en soepel ging. Tegen de avond kon ik een appje sturen dat alles klaar was. Wat een genot zo'n projectje tussendoor.

 Ps. voor degene die het nog niet weten of mijn volgeltjes nog niet eerder gezien hebben: Het patroon van het vogeltje is van dol op wol.

Een thuis voor vogeltjes

Als je aan mij vraagt wat mijn favoriete dier is antwoord ik steevast: "Vogeltjes." Dan zeg ik er meteen achteraan: "Maar dan wel in de vrije natuur." Een vogeltje in een kooitje vind ik zielig. Je zou maar gemaakt zijn om te vliegen en niet kunnen doen waarvoor je gemaakt bent. Ondanks dat mannie is opgegroeid met vogeltjes in kooitjes en er helemaal niets zieligs aan vind. Sterker nog: 'een vogeltje in huis is leuk,' vindt hij. Zowel hij als de vogeltjes hebben altijd erg veel plezier aan elkaar gehad. Ik geloof het gelijk. Maar toch... Stiekem blijf ik vinden dat vogeltjes niet in kooitjes horen.

Misschien is het daarom ook wel een beetje hypocriet dat ik vogelkooitjes als decoratie middel zo grappig vind. Je hebt ze in alle soorten en maten. Als sticker, als plantenbakje, als waxinelichtjeshouder. Google op 'vogelkooitjes decoratie' klik op 'afbeeldingen' en je kan je vergapen aan de leukste creaties voor in huis.

Zo kwam ik afgelopen zomervakantie op een van onze fietstochten een vogelkooitje tegen waar ik meteen verliefd op werd. Omdat hij zo mooi is. En omdat er zulke mooie roosjes op zitten. En omdat de vogeltjes zo leuk zijn die er op zitten. Geweldig gewoon.

Maar hoe neem je een vogelkooitje mee op de fiets? Als de fietstassen al vol zitten met broodjes voor onderweg, jassen voor als het koud word en over de fietstassen kinderzitjes gemonteerd zitten waardoor je de helft van de tas nog maar kan gebruiken? Nou gewoon. Je kort je fietstocht in. Pakt eenmaal bij de caravan de auto en rijd meteen weer terug. En zo koop je alsnog het kooitje. Wat was ik gelukkig. De gedachte dat dit kooitje mee moest in een volgepakte auto naar huis en daarna meteen verhuisd moest worden naar een nieuw huis duwde ik heel snel weg. De mevrouw van de winkel vond het leuk om er een plantje in te laten groeien. Vond ik ook leuk maar ik had een heel ander idee.

 Het moesten gewoon vogeltjes worden die er in kwamen. Mooie, lieve vogeltjes. Gehaakte vogeltjes. In de kleuren van het nieuwe huis. Daarom moesten we ook even wachten tot ik wist welk kleur garen ik kon kopen.

 Een paar weken later met het verf staaltje van onze geverfde steen strips wand in de winkel kwamen we exact dezelfde kleuren tegen. Een paar dagen verder (het eerste vogeltje was al klaar) besloten we de wand te gaan stuken en behangen. Dat is nog niet gebeurd zien jullie wel aan de achtergrond van de foto's maar het behang ligt al in huis. Dus moest er een aanpassing komen in de kleuren. De hoofdkleur van de wand vinden we niet mooi. Niet warm genoeg. Daar komt een veel bruinere tint voor terug. Dus ben ik snel in mijn voorraad wolletjes gedoken en heb ik er een stel bruintinten bij gepakt. Een gemêleerde licht bruin en een donkerbruine werd de keuze. Achteraf ben ik daar erg blij mee. Omdat juist die donkerbruine nu heel mooi staat in het geheel.

 En natuurlijk moesten er roosjes gehaakt worden. Aan de slinger. Hoe vaak zal ik hem zo onderhand niet gehaakt hebben dat slingertje uit het boek 75 sierranden om te haken?

Het patroon van het vogeltje komt van Angeline die hem in het Engels op haar blog plaatste. Vera vertaalde het patroontje in het Nederlands. Dank jullie wel daarvoor!! Zelf heb ik het snaveltje en de vleugeltjes gehaakt. Gewoon omdat ik dat zelf leuker vond.

Geniet van alle vogeltjes die je ziet deze week. In de tuin, op het balkon of zelfs in een kooitje. ;-)

Vogeltje op een tak

Er moest er weer een vogeltje te voorschijn getoverd worden. Ik wilde een cadeautje maken voor het kleine meisje wat in ons oude huis is komen wonen. In de vakantie heb ik het af gemaakt. Thuis was ik immers vooral druk met inpakken.

Ik fotografeerde haar in de tuin op de camping. Op het zelfgemaakte voederhuisje van mijn schoonmama. En dus geniet ik nog even lekker van een vleugje camping/zomer/vakantie/rust/zonneschijn...

Voor alle vakantievierders: nog even genieten van de laatste dagen. (hier zijn we de laatste week in gegaan) Degene die al begonnen zijn een goede start toegewenst.

Tapestry eitjes en lieve vogeltjes

Mijn lieve vriendin Buurvrouw vroeg een tijdje geleden of ik voor haar nog ongeboren dochter een takje met gehaakte vogeltjes wilde haken. Voor op haar slaapkamertje. Na drie zoons verwachtte ze nu eindelijk een dochtertje. Omdat ze zelf ook veel haakt en breit kwam ze zelf met garen in vier verschillende kleurtjes. Wat had ik daar meteen zin in. Ik haakte het takje, met de door haar zelf uitgezochte bloem 'maagdenpalm' uit het boek 100 bloemen om te haken of te breien. Ik haakte wat rozenknopjes uit het boekje 75 sierranden om te haken van Caitlin Sainio. Nog wat vlindertjes er bij, kraaltjes onder aan de lintjes waarmee het vogeltje aan het takje wordt gehangen en klaar.

Het takje zoals Buurvrouw het wil hebben.

Close-up foto's.

Eigenlijk vond ik het eerst helemaal niet zo leuk dat ze vroeg of ik het takje wilde haken. Ik had namelijk al bedacht dat ik als verrassing het takje zou maken. Maar aan de andere kant was het ook wel weer heel fijn om te weten welke kleuren ze wilde. Zelf haakte ze ook vogeltjes die ze op een vogelhuisje bevestigde en aan de muur wilde hangen. Dus nu kwam wel alles in dezelfde kleuren op het kamertje. Maar ik wilde toch nog iets als verrassing geven. Dus kocht ik een glazen potje, haakte ik nog een stel bloemen, een vlinder en uiteindelijk twee eieren. Dit werd het eindresultaat.

Een blik in het potje

De bloemen op het potje

De eieren helemaal grijs vond ik een beetje saai. Netjes gestreept eigenlijk niet zo leuk. Dus bedacht ik dat ik hier en daar een kleurtje roze mee wilde haken. Af en toe een steekje in de licht of donkere kleur roze. Maar hoe doe je dat? Een tijdje geleden had ik me al verdiept in tapestry (hier vind je afbeeldingen van tapestry en allerlei voorbeelden) haken. Dat vond ik een erg leuke techniek. Alleen vind ik dat het een nadeel heeft. Je ziet het draadje die je mee laat lopen omdat je hem even niet gebruikt door de voorkant heen. En dat vond ik niet zo fijn. Je ziet hier op de foto's van de eieren misschien wel wat ik bedoel. Op sommige plekken zie je het roze draadje. Vooral de felroze. Daarom heb ik later besloten om het draadje om en om mee te laten lopen. Bij de ene steek haakte ik het mee, de andere steek liet ik het achterlangs lopen. En zo zie je er niets van. Wie weet is dit ook een tip voor andere tapestry haaksters. Ik vond het een stuk beter.

Als je op de foto klikt zie je hem groter en zie je af en toe wat ik bedoel met het draadje wat je door het grijs ziet.

Wat een grappig effect he zo'n gestippeld ei.

Afgelopen woensdag werden we gebeld. Terwijl wij heerlijk op de camping in de chalet van mijn schoonpapa en mama zaten en ik nog druk bezig was met het cadeau. Het kleine meisje was geboren. Midden in de nacht. En gelukkig ging alles erg goed. Gisteren hebben we de sneeuw getrotseerd en zijn we bij ze op bezoek geweest. Wat een prachtkindje. Wat heeft God dit wondertje ook weer schitterend gemaakt. Elke keer is het weer bijzonder om zo'n minimensje te zien. Zo afhankelijk. Wat heerlijk dat dit meisje bij deze lieve ouders geboren is.

Buurvrouw en Buurman waren erg blij met hun cadeautjes. Het takje was helemaal naar hun zin. Maar het potje kon ook mooi op de vensterbank want daar had ze nog niets voor. Zo had ik ze toch verrast en ook nog eens helemaal in de kleuren die ze zelf graag wilde.

Oh ja, Buurvrouw en Buurman heten dan wel zo. Maar ze zijn al een jaar geen buren meer. We hebben elkaar leren kennen als buren, door onze gezamenlijke hobby kregen we meer contact met elkaar en nu gaan we inmiddels al 5 jaar iedere week (op hoge uitzonderingen na) een ochtend naar elkaar toe om samen te handwerken, te kletsen, thee te drinken en vooral gezellig van elkaar te genieten. Ook de mannen kunnen prima met elkaar overweg. Ze gaan regelmatig een avondje naar elkaar toe om een avondje te kletsen en een biertje te drinken. Ook nu ze zijn verhuisd is het contact niet verwaterd. We houden ondanks de grotere afstand dapper stand en gaan gewoon nu met de auto naar elkaar toe.

Elk gehaakt vogeltje zingt zoals het gebekt is.

Doeraks juf was afgelopen donderdag de laatste keer op het peuterspeelzaaltje voor haar zwangerschapsverlof begon. Gelukkig komt ze wel weer terug. Anders zou Doerak beslist heel verdrietig zijn. Toen ik terloops even aanstipte dat ze een andere juf zou krijgen raakte ze al een beetje in paniek. Even niets zeggen dus deze kerstperiode. Twee weken zijn wel heel erg lang om tegen iets engs en onbekends aan te hikken.

Doerak heeft het onwijs naar haar zin op de peuterspeelzaal. En dat mede dankzij haar super lieve juf. Een juf met veel liefde, geduld, gezelligheid en trots op haar kindjes. Een juf die je hemt in je broek doet (niet dat dat hoeft hoor voor Doerak. Die loopt het liefst de hele dag in haar blootje rond) je mondje schoonmaakt als je gegeten hebt en voor ieder kind apart een woordje heeft. Een juf die altijd enthousiast is als je binnen komt. Of ze je niet verwachtte en je het grootste geschenk van haar dag bent. En een juf die ook nog eens creatieve en leuke werkjes bedenkt. Werkjes die Bolleboos nog steeds op zijn kamertje heeft staan. Nu ze over de herfst werken maakt Doerak soms dezelfde werkjes als Bolleboos twee jaar geleden maakte. Zo kan het gebeuren dat het egeltje van Doerak ineens naast een twee jaar ouder egeltje van Bolleboos op de foto staat. ;-)

Maar een juf die met welverdiend verlof mag moet natuurlijk wel een cadeautje krijgen. En een juf die zo lief is verdiend dan ook wel iets moois. Dus bedacht ik dat ik wel iets kon haken. Doerak was meteen te porren voor het plan. De hele week had ze het over het cadeautje voor de juf. Daar kwam ik niet meer onderuit. Dat was me wel duidelijk. En dat wilde ik ook helemaal niet. Ik wilde iets met een vogeltje maar wist niet meteen hoe ik het vorm zou geven. Regelmatig haak ik een takje met 3 vogeltjes. Maar dat werd iets teveel voor 1 week. Toen vond ik een takje met 1 vogeltje erop. Ergens op het wereld wijde web. En dat was voldoende inspiratie voor mijn takje.

Het takje

Het vlindertje onderaan het takje en het extra vlindertje

Terwijl ik het takje haakte bedacht ik dat ik een vlindertje er bij wilde. Maar eenmaal aan de haak zag ik dat het vlindertje wel erg groot werd voor op het takje. Dus maakte ik model twee. Het eerste vlindertje toch helemaal afgemaakt. Deed mooi dienst als cadeauversiering.

Ingepakt en wel. Zo kan het mee naar de juf

De juf vond het erg leuk. Doerak kreeg dikke zoenen. Wie weet krijgt het ergens een mooi plekje. Het werden wel heel neutrale kleuren omdat ik niet weet of het baby'tje een meisje of een jongetje wordt. Misschien weet de juf het zelf wel, misschien ook niet. Maar hier kan ze wel alle kanten mee op. En ik weet dat de juf van deze kleuren houd.

Oh ja, wat ik nog vergeet te zeggen: het patroon van het vogeltje is van dol-op-wol , het ene vlindertje komt uit het boekje 100 bloemen om te haken en te breien en het kleine vlindertje komt uit het boekje 75 vogels, bijen en vlinders om te haken en te breien. Allebei de boekjes zijn van Lesley Stanfield.