Ideeën voor een kinderfeestje

Ik heb niet zo heel veel nieuws te melden. Of jullie moeten het nieuws vinden dat mijn wollebolletjes kast leeg is. Nee niet alles is gebruikt hoor. Alles zit in een doos. Met veel liefde ingepakt. Om straks over een paar weekjes met veel liefde weer uit te pakken in het nieuwe huis. Ook mijn hobbykamer is ontmanteld. De tafel is uit elkaar. Er valt nu werkelijk niets meer te knutselen.

Een aantal langlopende haakprojecten heb ik niet ingepakt. Natuurlijk kan ik niet zo lang zonder mijn haakwerkjes. Maar het inpakken van ons huisraad neemt nu even meer tijd in beslag. Handwerken staat dus even op de tweede plaats.

Ik droom dus vooral even. Over een nieuwe hobbyzolder. Wat een ongekende luxe. Niets geen kamertje van ongeveer 2 bij 2. (al vond ik dat altijd al een hele luxe) Maar een hele complete zolder. Die Mannie en ik samen in beslag gaan nemen. En er ook samen iedere avond gaan zitten natuurlijk... Nou ja, bijna iedere avond waarschijnlijk.

Om toch even iets te melden, wil ik wat dingen delen van Bolleboos zijn kinderfeestje. Het is al weer even achter de rug. Maar wat was het geslaagd. En omdat ik veel ideeën heb van het wereld wijde web wil ik ze nu ook weer delen op datzelfde web. 

's Ochtends kwam er een lieve kleuter spelen. Hij is de zoon van onze oude buren. Is zelfs nog een buurjongen geweest. Ze woonden tussen buurman en buurvrouw en ons in. En nog steeds hebben we met enige regelmaat een bijeenkomst met z'n zessen. Ondanks dat het nu heel snel een feit zal zijn dat niemand meer in het huisje woont waar we ooit allemaal onze start maakten.

Ik had natuurlijk wat voorbereidingen te doen. En natuurlijk wilden Doerak en haar vriendje helpen. Allereerst moest het bad vol. Vol met water krantenknipsels. We knipten, scheurden en genoten er op los. Vooral toen Doerak besloot er in te kruipen en er mee te gaan spelen. Haar vriendje kroop er uiteindelijk achteraan. En toen moesten we het bad nog eens vullen.;-)

 Uiteindelijk, toen we de bodem toch wel flink bedekt hadden verstopten we het eerste meegeef cadeautje tussen de snippers. De rest zette ik er in een tas naast. Dit kon wachten tot 10 minuten voor het einde van het feestje. De badkamerdeur ging voor de zekerheid maar dicht. Die kan Doerak niet open krijgen namelijk.

Nadat alle voorbereidingen getroffen waren, was het tijd om de jongens te gaan halen. Het oppas kindje bracht ik bij school weer bij zijn mams. Zelf nam ik een stel andere jongens mee naar huis. Er werden er nog 2 gebracht door buurvrouw. En nadat ze haar zoons had afgeleverd nam ze Doerak weer mee naar huis. Fijn, had ik mijn handen vrij voor het feest.

Eerst verstopten we de cadeautjes. We riepen luidkeels warm, warmer, heet naarmate Bolleboos dichter in de buurt van een van de cadeautjes kwam. Als hij het bijna had riepen we zelfs lava. De overtreffende trap van heet. Bolleboos deed op het laatst schichtig de kastdeurtjes open. Bang dat hij echt zijn handen zou kunnen verbranden. ;-)

6 jongens verslinden heel wat poffertjes. Daar was ik getuige van. Maar 6 jongens kunnen ook ontzettend lief en rustig aan tafel zitten. Praten over kleuterzaken alsof het grote mensen waren. Ik genoot. Na de poffertjes gingen we spelletjes doen. Maar hun aandacht was maar kort bij een spel. Ik had een uitdraai gemaakt met daarin welk spelletje we wanneer gingen doen. En ondanks dat het eten heel wat meer tijd in beslag had genomen dan ik ingepland had, hadden we onze tijd zo weer ingelopen. Hoewel ik al weinig tijd per spelletje had gerekend, waren de jongens er nog eerder klaar mee dan ik dacht. Het gaf niets. Ik probeerde ze steeds goed te volgen. In de gaten te houden. En als ik doorhad dat het klaar was met een spelletje bood ik iets anders aan. Niet iedereen wilde ook mee doen met de spelletjes. De jongste van de groep fietste liever rond in de tuin.

Uiteindelijk deed ik toch maar water in de waterbaan. Ze hadden er al een paar keer om gevraagd maar ik twijfelde over de temperatuur. Het werd echter steeds lekkerder. Dus toen ik met de tuinslang aan kwam werd er gejuicht. En daar zaten ze dan. Met z'n zessen om de baan. Prachtig om ze bezig te zien. En ik had even mijn handen vrij om de koeken met versiering voor straks klaar te zetten.

 En toen kwam de toverdoos. Een zo op het oog heel gewone doos. Niets bijzonders. Tot je beter keek. Aan de voor en achterkant zaten luikjes. De een had een klepje dat open en dicht kon. De ander sliertjes voor de opening. Het verhaal was dat als je er aan de ene kant een knikker in rolde er aan de andere kant een snoepje te grabbelen viel. Dat wilden ze heel graag proberen. Het was voor mij een hele uitdaging om keer op keer ongezien dat snoepje in de doos te gooien als er aan de ene kant een knikker in rolde. Al snel hadden ze best door dat de knikker er in bleef liggen. Dus de knikker veranderde niet in het snoepje. Maar waar het snoepje dan vandaan kwam... "Ze doet het gewoon zelf," zei de slimste van het stel. Met 'ze' moest hij mij wel bedoelen want ik was de enige 'ze' in de groep. Maar ik dreigde dat als je geheimen van de toverdoos gaat verklappen je ook niets meer kreeg. Er werd heel wat afgetuurd en heen en weer gekeken. En hoewel we twee keer allemaal een snoepje uit de toverdoos kregen zijn ze er niet helemaal achter gekomen of het nu echt was of nep. Aan het einde zaaide ik nog meer verwarring door voor mijzelf een snoepje te toveren. Toen moest het toch eigenlijk wel echt zijn.

Zelf een toverdoos maken? Neem een doos en deel hem in tweeën. Kan in de hoogte (dubbele bodem) of in de lengte. (plaats dan halverwege een tussenschot) Bij die van ons was het dit jaar een tussenschot. Knip twee luikjes in de doos. Laat het klepje aan de voorkant naar beneden klappen. Dus de vouwzijde aan de onderkant. Als je het klepje vastplakt op de vloer met behangerstape dan kan de knikker er makkelijk ingerold worden. Al gooiden ze bij ons de knikker gewoon in de opening. Kan natuurlijk ook. Het achterste luikje was de vouwzijde aan de bovenkant. Ik haalde het dikke karton tussen de twee lagen papier uit. En knipte de flapjes in stroken. Zo krijg je echt een geheimzinnig luikje. Spannend om daar je hand in te steken en een snoepje te zoeken. Ik had van te voren snoepjes in de knikkerzak gestopt. En bewaakte die knikkerzak natuurlijk goed. Steeds gaf ik uit die knikkerzak een knikker aan een kind. Tegelijk haalde ik er dan ook een snoepje uit die ik er ongezien aan de achterkant in probeerde te gooien.

 Na de toverdoos deden we het spelletje plakt. Ik had in een speeltasje van Doerak allemaal kleine speelgoed voorwerpen gestopt. We stuurden 1 kind naar binnen. Een ander kind mocht een voorwerp aanwijzen. Dat voorwerp plakte. Je zou het ook heet kunnen noemen. Of 'bevroren' bij een winterfeestje.Of... nu ja vul zelf maar iets in wat past bij een thema feestje of jaargetijde. Het had niets met plakken te maken. En dat was juist zo spannend. Het weggestuurde kind mocht terug komen. En probeerde 1 voor 1 de spullen terug in de tas te stoppen. Ik telde hoeveel er in de tas gingen. Zodra het kind het afgesproken voorwerp pakte liepen we heel hard: "Plakt," en dan mocht de volgende. Het grappige was dat het ene kind dacht dat je zo min mogelijk voorwerpen in de tas moest zien te krijgen. Terwijl de andere dacht dat het er juist om ging dat je er zo veel mogelijk had. Zo waren ze allemaal erg goed in eigen ogen.
Dit spelletje, hoe simpel ook was zo leuk dat ieder kind 2 keer aan de beurt is geweest. Zelfs het kind dat in het begin van de middag niet mee wilde doen met de spelletjes deed nu mee. Ze vonden het prachtig. Probeer het maar eens uit als je op een regenachtige middag een vriendje of vriendinnetje te spelen hebt. Dit kunnen ze lang volhouden.

Daarna gingen we koeken versieren met hagelslag, jam en slagroom. Waarna we onze zoveelste plasronde hielden. Ik was vastbesloten ieder kind met een schone droge broek naar huis te sturen. Sommigen heb ik werkelijk 4 keer op de wc gedirigeerd. Maar het werkte wel. Ik heb geen broeken hoeven verschonen.

's Morgens hadden Doerak, haar vriendje en ik nog een pijlenroute uitgezet. Die natuurlijk uitkwam in een speeltuin. We hebben een erg grote en mooie speeltuin in ons dorp die bijgehouden wordt door een groep enthousiaste vrijwilligers. Je hoeft er geen entree te betalen en het is altijd open. En daar kwamen we dus terecht toen we na de plasronde de pijlenroute gingen volgen. We maakten onze tijd vol in de speeltuin waar ik met fototoestel rond rende om van iedereen genoeg foto's te schieten.

We werden moe. De jongens maar ik ook. We slenterden naar huis, en toverden nog eens een snoepje uit de doos. En toen naar de badkamer. Schitterend vonden ze het om een voor een in bad te mogen klimmen en tussen de snippers een cadeautje te grabbelen. Na elke vondst deden ze stijf hun ogen dicht (degene die het minder stijf had gedaan had dus ook snel zijn cadeautje. Eigen schuld, dikke bult ;-) ) en verstopte ik een nieuw cadeautje tussen de snippers. Zo hadden ze allemaal hun tolletje gegrabbeld, en zo kwam Mannie thuis. Tijd om thuis gebracht te worden. Mannie bleef bij Bolleboos. En ik stapte met mijn vriendjes in de auto.

We hadden een heerlijk feest gehad. En volop genoten. Nu eten en naar bed.

's Avonds zette ik mijn foto's in Dropbox, maakte een link aan en mailde ik die naar de moeders. Zo kregen ze toch een uitgebreid verslag. Want jongens vertellen over het algemeen niet meer dan 'leuk' over een kinderfeestje. En het was meer dan leuk. ;-)

Van te voren zag ik er best tegenop het feestje in mijn eentje te moeten doen. Ik had niemand die mij helpen kon. En Mannie kon geen vrij krijgen. Maar door de goede voorbereiding (ik heb werkelijk geen een keer mis gegrepen) en steeds goed naar de jongens te kijken en op hun signalen te letten ging het meer dan perfect. De planning was een richtlijn. De jongens waren degene die bepaalden. Zo houd je het leuk. Voor de jongens en voor jezelf.

Cowboy

Het is zo ver. Bolleboos is officieel getransformeerd van kleuter naar schoolkind. Dat had heel wat voeten in de aarde voor zijn mams. Gerechten, klaarmaken voor de schoonfamilie die kwam eten, traktatie voorbereiden. Vooral in mijn hoofd dacht ik niet verder dan Bolleboos verjaardag. En met in totaal 4 verjaardagen in 1 week tijd in mijn schoonfamilie waren we vooral druk met feestvieren.

En toen kwam de middag na al die feestjes. Ik ging nog even lekker in mijn eentje naar het winkelcentrum. Taart halen om mijn zusje en zwager te verwennen die vanavond zouden komen. In het winkelcentrum kwam ik kindjes van Bolleboos zijn school tegen. We hadden het over de op handen zijnde schoolreis/spelletjes dag. Groep 3 tot 7 gaat op stap. De kleuters blijven op school met heel veel moeders en hun juffen om spelletjes te spelen. Groep 8 gaat later deze week op kamp. Maar bij mij ging nog geen lampje branden.

Bolleboos is dan schoolkind. Hij moet keurig zijn kleuterschooltijd af maken. Dus mag hij voor de 3e keer de spelletjesdag vieren. (toen hij 2 jaar geleden als net 4 jarige op school kwam mocht hij een week later voor het eerst de spelletjesdag meedoen. Dit wordt dus zijn derde keer.)

Toen ik thuis kwam en ik even snel mijn mailbox opende viel het kwartje pas. Natuurlijk, de kindjes mogen verkleed komen. Zou ik na twee spelletjes dagen moeten weten. Het thema, boerderij. Hoe tover ik hem om als boertje? Net bij de winkels geweest. Al had ik maar een grote rode zakdoek meegenomen. Maar zelfs die heb ik niet. Ergens een ketelpak lenen? Of toch maar... de naaimachine.... cowboy... Even googelen. Ah een blokjes blouse heb ik. Samen met die grijze broek. Ontbreekt alleen het hesje en de hoed.

Ja hoor, vlak voor mijn zusje en zwager kwamen begon ik aan een hesje. Mannie schudde zijn hoofd. (begrijpelijk gezien mijn eerdere uitspattingen op het laatste moment) De lappen stof waren al ingepakt voor de verhuizing. Evenals mijn naaimachine garen. Dus zat er maar een ding op. Dozen weer open maken. Iets waar Mannie niet blij van werd toen hij het zag. Ik koos voor een rood lapje met een grijs streepje. En voor de koeienvlekken: een lichte ondergrond met een rood kringelstreepje.

 Ik haalde een hesje uit de kast die Bolleboos deze winter had gedragen. Legde een krant (bij gebrek aan patroonpapier) onder het hesje en tekende de vorm na.

 Ik knipte de stof met naadtoeslag. En daarna nog eens van de andere lap.

En toen stikte ik in een dag het hele project in elkaar. Bij gebrek aan heldere omschrijving deed ik de volgorde verkeerd. Dus was het even priegelen om de laatste naden gesloten te krijgen.

Maar ook dat lukte. En zelfs de leren franjes kwamen er nog op. De lapjes zijn staaltjes uit een meubelwinkel. Ik had twee dezelfde liggen. Stikte ze op het hesje en knipte ze toen in.

De tweede lap stof was nodig om het een stevig geheel te maken. Het lapje met de kringeltjes was erg dun en helemaal niet geschikt voor een hesje. Maar het lapje met de streepjes is van stevig katoen dus door beide lapjes te gebruiken voelt het stevig aan. Bovendien ziet zo de binnenkant er ook meteen leuk uit.

 Morgen mag het aan naar school. Op dit blokjes blouse en een grijze broek. Ik heb alleen geen hoed. Maar dat is toch alleen maar lastig met spelletjes doen.

Uit den ouden doosch

Ooit lang geleden toen Doerak nog in mijn buik woonde en dus nog een heel klein Doerakje was maakte ik voor haar een muizenmeisje. Het patroon is gratis via hobbydoos aan te vragen. Ik had er toen ooit al een gemaakt. Een oranje. Net als het muizenmeisje van het patroon. Die slingerde door ons huis. Want Bolleboos had er nog nooit naar om gekeken.

Voor Doerak wilde ik een roze variant maken. Want bij een meisje hoort nu eenmaal roze.

Het muizenmeisje met een gemeleerd roze en grijs jurkje.

 Ik haakte een bloem met 3 bloemblaadjes in plaats van vier. Deze kwam op de plaats waar er in het originele patroon een strikje zit. Doordat de bloem maar 3 blaadjes had paste hij mooi op haar hoofdje. Muizenmeisje heeft een belletje in haar buik. Dus als ik met haar rammelde klonk er een mooi geluid.

De bloem op haar hoofdje

 Muizenmeisje is nu niet een heel geliefde knuffel in huis geweest. Van tijd tot tijd vind Doerak haar en speelt ze er even mee. Maar het is nooit haar favoriete knuffel geweest. Geeft niet. Het maken was een groot plezier en het eerste echte roze project wat er in huis kwam.

Maar natuurlijk wilde Bolleboos ook een eigen knuffel. Niet dat hij tekort kwam hoor. Maar dat project voor zijn aankomend zusje had hij zo is aangekeken. En hij wilde ook een muis. Ook met bloem. Maar dat vond ik toch iets te meisjesachtig worden. Dus werd het een stoere mannenvariant.

Muizenman

Een hoed op zijn hoofd. En een rokkostuum. Al moesten de mouwen het veld ruimen. Vooral omdat de rok al moeilijk genoeg was. En het ook niet mee viel om zo'n echte mannenhoed te ontwerpen. 

Met bolhoed

En een heuse rokkostuum. Inclusief gaatje voor zijn staartje

 Muizenman kreeg een rammeltje aan zijn staart en een piepdingetje in zijn buik. Als Bolleboos in zijn buik kneep liet hij een piepje horen. En ook muizenman werd geen grote favoriet. Bolleboos heeft een tijdje op zijn staartje gesabbeld wat van mij dan weer niet mocht omdat ik bang was dat hij zich zou bezeren aan het belletje. Of dat hij het belletje er af zou knagen en dan vervolgens zelf met een rammeltje in zijn buik rond zou lopen. En uiteindelijk ligt muizenman al een tijd op zijn kamer. Omdat ik hem er neer gelegd heb.

Tja, soms is het maken van het project plezieriger dan wat er mee mag gebeuren. Maar dat mag de maakpret natuurlijk niet drukken. (vooral omdat ik van tevoren wel wist dat Bolleboos niets met muizenman zou gaan doen. Hij wilde er echt alleen een omdat zijn zusje er een kreeg)

Oke, terug naar het heden. Bolleboos is bijna kleuter af. Na de zomervakantie mag hij naar groep 3. Hij kan al lezen en rekenen. En als je dan ook nog bijna 6 wordt voel je je een heus schoolkind. Nou daar hoort binnenkort een kinderfeestje bij. De uitnodigingen zijn de deur uit.

Het idee vond ik ergens op het wereld wijde web. Een bruine zak werd de basis. Ik sneed 6 kaartjes van 10 bij 20. En toen van behang 6 kaartjes van 11 bij 21. Ik plakte het bruine papier op het behang. Stempelde de namen van de kindjes op papier en sneed de letters los. Die plakte ik 1 voor 1 op. Een ballon vastplakken met masking tape en klaar.

Blije kindjes, verraste moeders. Ik kreeg complimentjes. Stiekem moet ik soms toegeven dat ik het daar ook wel een klein beetje voor doe. :-0 Ssst. :-))

Allemaal een heel fijn pinksterweekend.

Dekselse potdeksel

Gehaakt dekseltje

Een goede vriendin heeft haar GZ Psychologie diploma na jaren hard werken in de wacht gesleept. We zijn trots op haar. En natuurlijk was dat een feestje waard. Omdat ze ook nog jarig was werden het twee cadeautjes.

Ik kocht van de week al een leuke bloem van theezakjes in een winkel die door mensen met een beperking wordt gerund. Veel artikelen zijn door de mensen zelf gemaakt en dat doen ze in een ruimte achterin de winkel. Samen met lieve en gezellige begeleiders creëren ze een sfeer in de winkel waardoor je steeds weer terug komt om een leuk cadeautje te scoren.

Maar nu het andere cadeautje.

Potje vol lichtjes.

Nu had ik al langer het idee om haar een potje versierde waxine lichtjes te geven. En dat vond ik wel een perfect: 'Hoera, geslaagd' cadeautje. Ik heb waxine lichtjes met washi tape om plakt, in een lege chocopasta pot gedaan en een dekseltje gehaakt. In het kader van: nu je je diploma hebt gehaald heb je tijd om weer lekker kaarsjes te branden. Doerak mocht mee naar het feestje en wilde natuurlijk het potje geven. Ze had tijdens het om plakken van de lichtjes er met haar neusje bovenop gezeten. En ze is zo trots op mijn handwerk. Met twee handjes droeg ze het potje naar de auto en eenmaal in haar stoeltje zei ze: dat heb je mooi gebreid, hoor mam. ;-)

Mooi 'gebreid' ;-)

Het dekseltje is gehaakt uiteraard. Ik ben begonnen met de duinroos uit het boekje 100 bloemen om te haken en te breien. Toer 3 heb ik alleen in de voorste lus gehaakt. Dat is de toer waar je met open ruimtes gaat beginnen. Het mooist vond ik om het dekseltje helemaal dicht te maken. In mijn geval had ik het originele dekseltje niet meer. Maar al had ik dat wel gehad dan vond ik de donkerbruine deksel als ondergrond ook niet mooi. De roos eenmaal af ben ik met zandkleur in de achterste lussen van toer 2 begonnen met stokjes. Later vasten om zo een mooi rondje te creëren. En weer stokjes om de rand. Als je goed kijkt zie je dat ik de eerste rand stokjes in alleen de achterste lussen heb gehaakt. Zo valt het randje mooi naar beneden. Lintje er door en klaar. (zie nu dat ik het strikje wel iets mooier had kunnen strikken, oeps. ;-s )

Nog eens de duinroos

Over vlindertjes, klavertjes en liefdesknopen

De Salomons knot, love knot of gewoon liedesknoop. Deze steek zat al een tijdje in mijn hoofd.

Bij het uitzoeken van Doeraks zomergarderobe ontdekte ik dat ik nog wat vestjes nodig had.

Wat deze twee zinnen met elkaar te maken hebben? Nou, ik haakte een bolero voor Doerak met liefdesknopen. Wat een ontzettend leuke steek. Op youtube staan er super veel filmpjes over. Type Salomons knot in en je kunt kiezen uit meer dan genoeg filmpjes. (ik weet zelf ook niet meer precies welk filmpje ik gebruikt heb) En dan maar nadoen, overdoen en meedoen.

Close up van de liefdesknopen

Ik haakte een rechthoekig lapje. Iets breder dan Doeraks rug zodat er ook een mouwtje zou ontstaan. En de hoogte was de omtrek van haar armpje. Eenmaal de goede afmetingen naaide ik de 3 eerste knopen aan beide kanten aan elkaar. En toen haakte ik nog twee toeren liefdesknopen in het ontstane gat in het midden.

En zo komt het er dan uit te zien. 2 korte mouwtjes en 2 hele smalle pandjes aan de voorkant

En een klein kraagje in de nek en verder het prachtige patroontje tot half over de rug

Uiteindelijk koos ik voor het randje een klavertjes randje. Geïnspireerd door het boekje 75 sierranden om te haken. Maar omdat geen van de randen goed uitviel werd het een eigen bedacht klavertje. Ik haakte als volgt: 1 vaste in een van de knopen, 1 losse, dit is je basislosse, *2 lossen, 1 stokje in de basislosse, 1 losse, 1 stokje in de basislosse, 2 lossen, 1 vaste in de basislosse. Herhaal vanaf * nog 2 keer zodat je in totaal 3 blaadjes krijgt. Dan 1 halve vaste in de eerste vaste, en een aantal lossen om de hoogte van de liefdesknoop te overspannen.

Klavertjes

Voor de gezelligheid borduurde ik wat houten vlinder kralen en gekleurde wat grotere glaskralen op de klavertjes. Gewoon omdat het jurkje waar de bolero overheen mag zo gezellig is en zo vol staat met vlindertjes.

De vlinder knopen in de klavertjes in de hoeken, en kraaltjes verdeeld over verschillende klavertjes.

Helaas kan ons kleine meisje het mouwloze jurkje met luchtige bolero nog niet aan. Maar zodra de eerste beste warme zonnestralen weer komen mag ze stralen in het deze keer wel dubbel met liefde gemaakte vestje.

Nog een fijne zondag en geniet van koningsdag morgen. ;-)

Haakpatroon ster portemonnee

Ik ben een erg braaf meisje. Altijd al geweest. Als er regels bestaan zijn ze om nageleefd te worden. Zo houd ik me vaak aan de snelheid op de Nederlandse wegen. Ik heb inmiddels mijn rijbewijs mogen verlengen omdat hij al tien jaar oud was. Inmiddels rijd ik al weer een tijdje op het nieuwe rijbewijs. Maar in al die tijd heb ik nog maar 1 keer een boete gehad. Voor te hard rijden op de dijk. Ik weet ook nog precies hoe dat ging. Ik had Bolleboos die toen nog heel klein was op bed gelegd. Ik moest zelf naar de manueel therapeut. Buurvrouw had de babyfoon en paste op. Maar op de terugweg deed ik nog snel een boodschapje. Die was ik vergeten te melden en dus had ik haast. Grote haast. Want eigenlijk is het tegen de regels om iemand op te laten passen voor iets wat je niet gemeld hebt. Vind ik dan. Ik reed net iets harder dan de wettelijk toegestane snelheid en zelfs na de correctie was mijn snelheid nog hoog genoeg om een boete binnen te laten rollen. Wel de goedkoopste. Dat dan weer wel.

Ik houd van regels. Dan weet ik waar ik aan toe ben. En stel ook voor mezelf regels. Volgens Mannie ben ik het beste voorbeeld van een maatschappelijk correct wezen wat er in Nederland rond loopt. Maar 1 regel is er om met voeten getreden te worden. Namelijk de door mijzelf opgelegde regel dat ik eerst al mijn oude haak en breiwerk af maak voor ik aan een nieuwe begin. Het heeft wel een enorme boost gegeven. Dat berichtje een paar blogjes terug. Ik ben weer heel hard aan de crochet along deken van 2014 bezig. En pop die al jaren om kleren en een gezicht smeekte heeft op zijn schoenen na alles gekregen. Maar pop is nog steeds niet af. De deken ook niet. Om nog maar te zwijgen van het vest en de andere deken die nog liggen te wachten. Inmiddels zijn er wel vier ster portemonneetjes af. En de zomergarderobe van Doerak schreeuwen om wat gehaakts. Iets nieuws. Zo ligt er een spijkerbroek met te korte pijpen. Dus daar kan de schaar in. En wacht er een geweldig patroon idee van een rokje. En moet er beslist een bolerootje bij een mouwloze jurk.

Hoe ik toch op het idee van die ster portemonnee kwam? Nou dat kwam door Bolleboos. Doerak gaat naar een privé peuterspeelzaal waar de bijdrage voor de juf elke week contant betaald mag worden. Dus heeft Doerak een hartjes portemonnee. Bolleboos wilde ook graag een portemonnee. Om geld mee naar school te nemen. Nu hoeft hij natuurlijk niet te betalen voor zijn school. Maar gelukkig zou hij toch wel een portemonnee kunnen gebruiken. Elke maandag wordt er geld opgehaald voor een goed doel. Dat zou makkelijk in een portemonneetje kunnen. Maar geef nu eens een hartje mee aan een jongen. Zelfs in stoere kleuren kan dat eigenlijk niet. Dus vroeg ik hem of hij niet een andere vorm wilde. Een ster. Of een auto. Een auto hoefde hij niet. Het moest een ster worden.

En daar zat ik dan met mijn goede gedrag. Want zo'n portemonnee moet wel klein geld kunnen houden. Dus veel patronen waren niet zo handig om te gebruiken. Ik bedacht zelf een idee. Eerst even tekenen. Ik begon, haalde uit, ging weer verder, haalde weer uit, tekende nog eens, weer een stukje haken en weer uithalen. Moedeloos werd ik er van. Uiteindelijk begon ik opnieuw. Op zondagavond. Het was de deadline. En ineens lukte het. Ik haakte een portemonnee. Zomaar. Zonder heel veel gedoe. Het eindresultaat zag er prima uit. Kleingeld zou er niet door heen rollen. Vol verbazing bekeek ik het portemonneetje. Bolleboos was dolgelukkig. En toen haakte ik er nog maar 3. Want die ene is natuurlijk wel een beetje zielig alleen.

Na 4 portemonneetjes heb ik het wel gezien. Nu ga ik verder met de deken. Helaas. Het wordt een rokje, en een bolerootje voor Doerak. Want voor je het weet is de zomer voorbij....

Voor wie ook zo graag zo'n portemoneetje wil: hier volgt het patroon.

Ster portemonnee

1 - 10 stokjes in een ring. Vervang het eerste stokje voor 3 lossen en sluit de toer met een halve vaste in de bovenste losse van de 3 begin lossen. (10)

2 - Hecht aan tussen twee stokjes met een andere kleur. 2 stokjes tussen de stokjes van de vorige toer. Vervang ook hier weer het eerste stokje door 3 lossen en sluit ook de toer weer met een halve vaste. (20)

3 - 1 half stokje (vervang de eerste door 2 lossen), 1 stokje en 1 dubbelstokje in de volgende steek, 1 losse en 1 vaste in het dubbelstokje, 1 dubbelstokje en 1 stokje in de volgende steek, 1 half stokje in de volgende steek. Herhaal deze omschrijving de hele toer rond. Sluit de toer met 1 halve vaste in de bovenste van de 2 begin lossen.

4 - 1 vaste in de eerste steek, 1 half stokje in de volgende steek, 1 stokje, 1 dubbelstokje 1 losse en 1 vaste bovenin het dubbelstokje en 1 stokje in de losse van de vorige top, 1 half stokje in de volgende steek, 1 vaste, in de volgende steek, 2 vasten samen haken. Herhaal de omschrijving de hele toer rond en haak de laatste vaste van deze toer samen met de eerste vaste van de volgende toer.

Haak nog zo’n ster eventueel in andere kleuren.

Haak de sterren aan elkaar als volgt: Hecht aan met een andere kleur op de top van 1 van de sterren en haak alleen in de achterste lus. Haak langs de punt naar beneden: 1 vaste in elke steek. Haak onderin de inkeping van de ster 1 halve vaste, een ketting van ongeveer 13 lossen, 1 halve vaste in de eerste losse, 1 halve vaste in dezelfde vaste van de ster, haak nu weer langs de punt omhoog met vasten. Hecht boven op de punt de andere ster aan. Leg beide sterren met de goede kanten naar buiten op elkaar en haak alleen in de achterste lussen: 1 vaste in de top van de punt, 1 losse, 1 halve vaste in de vorige vaste, 1 vaste in de top van de punt, 1 vaste in elke steek. Herhaal de hele ster rond. Haak als laatste nog een randje vasten langs de opening van de ster die nog geen randje heeft. Nu zonder ketting van lossen in de inkeping.

En nu maar versieren. Borduur sterretjes, France knots, winkelhaakjes, driehoekjes en zo voorts. Naai leuke knoopjes, en versieringen aan. En vergeet natuurlijk het knoopje voor de sluiting niet. Laat je fantasie de vrije loop en geniet van het leukste deel van het werk.

Dit patroon behoort toe aan mij. Ik heb het zelf ontworpen en gemaakt. Daarom mag dit patroon niet te koop worden aangeboden. Ook het afgewerkte product mag niet te koop worden aangeboden. Het product gebruiken om geld op te halen voor een goed doel mag natuurlijk wel. Laat dan wel even weten waar het patroon vandaan komt.

Geniet van het haken. En laat een berichtje achter als je het patroon gebruikt hebt. Ik ben erg benieuwd hoe het er bij anderen uit ziet.

Zomaar wat werkjes tussendoor

Zo hè, hè, daar ben ik weer. Er zijn dagen dat ik niet eens de computer uit de la haal. Dan check ik mijn mail even snel op de telefoon en als er niets interessants tussen zit dan neem ik niet eens de moeite om de computer op te starten. Dit in tegenstelling met mijn normale dagelijkse leven. Dan staat de computer eigenlijk gewoon standaard klaar. Klaar om even leuke sites te checken, klaar om mijn mail in de gaten te houden, klaar om... Maar deze dagen loopt alles anders. Het begon zo'n 5 of misschien wel 6 weken geleden. (Ik heb nog lang volgehouden om gewoon door te gaan met bloggen vind ik zelf ;-) ) Maar ons hele leven staat opeens op z'n kop. Wel om een hele leuke reden. Een hele gave reden. Een reden waar we met de voorbereidingen ook al 1,5 jaar geleden aan zijn begonnen. Toen hebben we namelijk ons huis te koop gezet. En nu is er dus eindelijk een geïnteresseerde koper gekomen. Natuurlijk wisten we wel dat als er iemand kwam voor ons huisje we zelf ook ineens heel snel zouden moeten gaan schakelen. De tijd tussen verkoop en daadwerkelijk je woning verlaten is niet zo heel lang. En willen we zelf ook weer onderdak dan zullen we even heel hard moeten werken. Nou dat schakelen is niet onze sterkste kant. Het heeft ons dan ook aardig wat nachtrust gekost. Maar gelukkig hebben we ook zelf een huis gevonden. Eind juli moet het gaan gebeuren. Dan gaan we in 5(!) dagen tijd over van het ene huis naar het andere huis. Mannie is alvast begonnen met inpakken.

Maar natuurlijk kan ik niet zonder handwerkjes. En bovendien had ik beloofd dat er projecten afgemaakt moesten worden. Ik heb heus hard gewerkt. Ook aan die dingen die al zolang half afgemaakt liggen te wachten. Maar wat ik nu laat zien zijn geen dingen die de kast lang van binnen hebben gezien. Het heeft me al een strenge berisping van Buurvrouw opgeleverd. Nou ja, laten we het er dan maar op houden dat deze projectjes wel geholpen hebben om mijn voorraad garen weer heeeeeel ietsie pietsie minder te laten zijn.

Als eerste eigenlijk de roosjes. De roosjes in de vaasjes. Die vaasjes zijn eigenlijk een grappig verhaal. Schoonmama liep met schoonpapa bij een bekende tuinwinkel toen ze deze vaasjes zag staan. Meteen wist ze: iets voor Clarisse. Maar ja, ze wilde ze toch ook niet zomaar kopen. Je weet nooit of ik er plek voor heb. Dus troonde schoonmama me die week erop mee naar die zelfde zaak. En daar gebeurde wat ze verwachtte. Zodra ik ze zag staan viel ik als een blok voor het geweldige bordje met de vaasjes. Ik kreeg ze meteen van haar en sindsdien staan ze te pronken in ons huis. Met de versiering van ons huis in hartjes en roosjes thema kregen de vaasjes ook een nieuwe inhoud. Maar vreemd genoeg vergat ik ze op de foto te zetten en ze bij het blogje rond 14 februari. Dus dit is er inmiddels eentje uit de oude doos.

Grote rozen op de takjes vooraan, rozen knopjes aan de takjes er achter

Het loshangende labeltje op het potje op de achtergrond is inmiddels weer vastgeplakt

 Ik zie trouwens dat met het op de foto zetten er een vaasje wat meer op de achtergrond staat. Het zijn er echt drie. Al zie je er twee.

En toen moest ik nog iets met Bolleboos zijn broek. Bolleboos was niet zo lekker een zaterdag in januari. Hij hing wat op de bank en ik had hem een dunne broek aangedaan met een lekker zittend shirt omdat hij ook wat koortsig was. Iets waar je geen last van heb als je ziek bent en wat je ook niet te warm maakt. De broek had hij nog nauwelijks gedragen want ik had hem in het najaar gekocht. Bij een heel gaaf shirt. Maar het was echt iets voor in de warmere dagen van het najaar en voorjaar. En hij zou er ook nog lekker heel de zomer mee kunnen doen. Terwijl ik zat te handwerken hing hij een beetje naast me. Ik lette niet echt op. Tenslotte kan je 5 jarigen vaak met een gerust hart laten hangen. Toch? Maar Bolleboos deed een beetje dwaas. Hij speelde met een schaar en.... knipte in zijn broek .Wat baalde ik daar van. Een bijna nieuwe broek. Waar hij halverwege zijn bovenbeen gewoon een gat in knipt. Hij zei keurig sorry maar eigenlijk kocht ik daar geen nieuwe broek voor. En zeker niet in deze kleur. Ik zocht wat hier en keek wat daar. Maar een vervanger was er niet echt. Ik bewaarde de broek toch maar voor de zekerheid.

Klein gaatje in de broek

Hier kan je geen knielap op strijken of een extra zak overheen naaien.

Al een paar keer had ik monsterknieën zien langs komen. Nu slijt Bolleboos zijn broeken zelden op de knie. Als er al eens een broek door is dan is de hele broek eigenlijk versleten. Dus ik had er nooit zoveel aandacht aan besteed. Maar nu schoot me te binnen dat ik er misschien wel een monstertje van kon maken. Dus ging ik op een avond aan de slag met vilt en katoengaren. En zie daar. Een knipogend monstertje werd geboren.

Hij kijkt wat scheel en hij zou eigenlijk een beugel moeten...

Maar de plek is niet eens zo gek.

 Bolleboos was zo trots als een pauw. De volgende dag mocht hij de broek aan naar school. Hij liet al zijn vriendjes zijn monster zien. En vertelde er meteen troostend bij dat hij niet echt was. :-) Even vreesde ik voor zijn andere broeken en heb ik alle scharen meteen opgeborgen. Je zou op het idee komen dat elke broek met een monster versierd mocht worden en een middagje ijverig gaan knippen. Maar gelukkig is het zover niet gekomen. Inmiddels zwerven scharen weer door het huis. Maar stiften heb ik ver weg opgeruimd. Bolleboos meende onze hoogglans witte vensterbank en onze hoogglans witte tafel te moeten versieren met een rode stift. :-( Ik heb het er af gekregen met heel hard boenen. Maar die stiften die houd ik even achterwege. Wat dat voor vreemds is dat knippen in broeken en kleuren op tafels. Ik hoor het van meer moeders om me heen met kinderen in deze leeftijd. Buurvrouw vertelde van een over midden geknipte pyjama mouw. En onder gekleurd behang. Een moeder van een kind op school melde dat haar zoon op school in zijn shirt had geknipt. En al deze kinderen zijn rond de 5/6 jaar. Vreemd. Maar waar.

Ten slotte beloofde ik Doerak dat haar blote popje een jurkje mocht. Het was eigenlijk en opwelling. Het popje was ooit een grabbelcadeautje uit een kringloop bak. En ze had toen kleren aan. Die heeft Doerak uitgedaan en je hebt best kans dat jurk dezelfde weg zal gaan. Maar Doerak is dan natuurlijk niet meer aan een lijntje te houden als ze eenmaal iets gehoord heeft. Dus zocht ik op stickatillbarbie (een geweldige site met heel veel barbie kleding waarvan de meeste patroontjes in het Nederlands zijn vertaald) naar een geschikt patroontje. Ik hoefde niet eens zo heel veel aan te passen. Ik breide nog een figuurtje in het ceintuurtje omdat ik dat gewoon een keer wilde uitproberen. En verder was de jurk gewoon prima te doen volgens patroon. Heerlijk. Popje is in ieder geval niet meer bloot. En het grote voordeel van garen op voorraad? Nou dan vind je gewoon de juiste kleuren in je kast bij de mooie benen en schoenen van pop.

Popje met nieuwe jurk.

Overigens kreeg popje voor even de status 'grote vriend'. Ze sleepte haar overal mee naar toe met de trotse vermelding dat mama het jurkje heeft gemaakt. En daar doe je het toch voor. Voor een gelukkig kind. :-))