Bij ons op school maken alle kinderen gebruik van een luizencape om hun jas in op te hangen. Dit om de luizenbesmetting zo klein mogelijk te maken. De meningen zijn er over verdeeld of het nu echt werkt. De een zegt dat het helemaal niet uitmaakt. Besmetting vind echt alleen plaats van hoofd op hoofd. Maar baat het niet dan schaad het zeker niet. En het is wel een opgeruimd gezicht al die capejes aan de kapstok. Geen rondslingerende jassen want elke jas moet in de cape.
Nu is het zo dat je als ouder die cape zelf moet aanschaffen. De prijzen variëren sterk. Waar je er hier een voor een paar euro kan bestellen ben je daar meer dan een tientje kwijt. Natuurlijk zal er ook een kwaliteitsverschil zijn. Maar ik denk dan altijd: 'Waarom zal ik duur doen als het ook goedkoper kan?' Dat er met mij heel veel anderen zijn die zo denken is duidelijk te zien aan de kapstok. De goedkoopste cape is leverbaar in groen met blauw. Als je gaat tellen hoeveel groen/blauwe capes aan de kapstok hangen dan ben je voorlopig nog niet klaar.
Toen ik voor Doerak een cape bestelde had ik een beetje een vaag gevoel bij dat groen/blauwe. Toch wel jammer dat er niet op z'n minst een roze/rode is. Vooral voor een meisje die dat heel belangrijk vind. Maar in dit geval vond ze het ook wel stoer dat het dezelfde was als die van Bolleboos. Dus hing ze netjes een half jaar haar jas in haar groen/blauwe cape.
Maar in de zomervakantie was ik het toch ineens zat. Elke keer opzoek naar je cape als hij niet meer aan je eigen kapstok hangt. Als er een groen/blauwe cape op de grond ligt dan duiken er vier kinderen tegelijk op af. Kon ik niet een lapje vinden die groot genoeg was om de capes te vervangen? Zo gezegd zo gedaan. Ik zocht samen met Bolleboos in mijn lapjes dozen. Ik vond dat hij nu wel eens recht had om de eerste te zijn. Omdat hij toch wat minder verwend wordt met zijn moeders zelfgemaakte spulletjes. Hij koos met zorg een lapje. Wat ik een beetje stuurde hier en daar. Ik sloopte vervolgens zijn cape. Gebruikte de originele lapjes als patroon en knipte een nieuwe cape. Natuurlijk kon ik het niet laten. Ik wilde hem nog een beetje versieren. Dus stikte ik nog een rode band over de naad.
Toen was Doerak aan de beurt. Ook zij koos een stofje. Bij haar kon ik hem nog veel meer versieren. Dus ging ik los met lintjes en kraaltjes. Wat vond ik het jammer dat ik ze de eerste dag niet naar school kon brengen. Ik moest immers zelf werken. Nu kon ik ze niet aan de kapstok op school zien hangen. Inmiddels zijn we al weer een paar weken onderweg. Het grootste voordeel? Dat de kinderen moeiteloos hun capes kunnen vinden. Er is er tenslotte maar een van.
Dan nog de zwemtassen. Doeraks tas is gemaakt door oma. Oma heeft een borduur machine. En een naaimachine. Daar tovert ze werkelijk de mooiste spullen mee tevoorschijn. Toen ik voor Doerak een zwemtas nodig had wilde oma daar dus best een mooie voor maken. Alleen was het hengsel veel te lang. Natuurlijk kon oma daar best iets mee. Maar eigenlijk vond ik dat dan weer mijn eer te na. Dat is net zoiets als je moeder een knoop aan een jas laten zetten. Niets daar van. Dat inkorten kon ik zelf. Het duurde even. Maar inmiddels is het gelukt. Ik heb een soort van strikje gemaakt door het hengel over een klein stukje dubbel te stikken. En dan de lus in tweeën te delen. Op het ontstane strikje heb ik een gehaakte bloem vastgezet. Nu kan ze ook haar eigen tas dragen.
En Bolleboos z'n tas. Al maanden geleden schreef ik er over. Hij wordt al meer dan een half jaar gebruikt. Nu eindelijk eens een foto van de tas. Ik heb voor de tas het sterrenpatroon van Anneke van Ak at home gebruikt. Zij heeft er een prachtige deken van gemaakt. Ik vond het zo'n stoer patroon dat ik het dus gebruikt heb voor Bollenboos zijn tas. Ik haakte de sterren aan elkaar met vasten aan de achterkant. Dat geeft zo'n leuk rood rondje om elke zeskant. Voor de bodem heb ik een tijdje moeten puzzelen voor het precies uitkwam. Want toen mijn ronde eenmaal groot genoeg was moest ik zo'n mooi zigzag randje haken om de zeshoeken mooi aan te laten sluiten. Maar eenmaal een patroon was de bovenkant al een stuk makkelijker.
De jassenperiode is inmiddels weer aangebroken. Nog even en we gaan de dikke jassen weer nodig hebben. Geniet van de warmte die je zo heerlijk om je heen kan slaan.
maandag 3 oktober 2016
donderdag 8 september 2016
Haakpatroon en werkuitleg stippenkevertje of gewoon lieveheersbeestje.
Hier is dan mijn derde werkuitleg. Of is het een haakpatroon? Eigenlijk is het allebei. Want de tips en trucs zijn hier en daar met extra foto's nog iets duidelijker geworden. Terwijl ik ook weer eens een gratis patroontje cadeau doe.
Al vaker was ik op zoek geweest naar een eenvoudig lieveheersbeestje waarvan er zo'n beetje 101 patronen op het internet te vinden zijn. Dus nee ik onderscheid me niet. Origineel ben ik ook niet. Maar dit stippenkevertje is gemaakt volgens de tapestry methode. Gehaakt met 2 kleuren. Dus als je het geen probleem vind om met twee bolletjes tegelijk te haken maar het wel een vervelend karweitje vind om alle losse onderdelen in elkaar te zetten ben je hier aan het juiste adres. Dit patroon is namelijk aan een stuk gehaakt. Alleen de oogjes moeten er achteraf op geborduurd of genaaid worden. Maar zelfs dat zou je op kunnen lossen door een extra draadje in de tweede toer mee te laten lopen en twee steken in een andere kleur te haken. Heel veel plezier met dit patroon. En als je hem ook gemaakt heb laat je het dan even weten?
Deze techniek is nog niet toegepast bij de kevertjes die toekijken. Bij die kevertjes is de kleurwissel op alle plekken hetzelfde gedaan. En wel op de eerste manier. Het verschil is goed te zien bij de volgende foto. Zo kan je kijken wat je zelf het mooist vind.
Het kevertje:
Al vaker was ik op zoek geweest naar een eenvoudig lieveheersbeestje waarvan er zo'n beetje 101 patronen op het internet te vinden zijn. Dus nee ik onderscheid me niet. Origineel ben ik ook niet. Maar dit stippenkevertje is gemaakt volgens de tapestry methode. Gehaakt met 2 kleuren. Dus als je het geen probleem vind om met twee bolletjes tegelijk te haken maar het wel een vervelend karweitje vind om alle losse onderdelen in elkaar te zetten ben je hier aan het juiste adres. Dit patroon is namelijk aan een stuk gehaakt. Alleen de oogjes moeten er achteraf op geborduurd of genaaid worden. Maar zelfs dat zou je op kunnen lossen door een extra draadje in de tweede toer mee te laten lopen en twee steken in een andere kleur te haken. Heel veel plezier met dit patroon. En als je hem ook gemaakt heb laat je het dan even weten?
Stippen
kevertje
Tips en
trucs:
~ Het
kevertje wordt in tapestry techniek gehaakt. Dat betekend dat er gehaakt wordt
met twee kleuren. De kleur die je niet gebruikt laat je aan de achterkant van
het werk meelopen door de draad steeds met de steken mee te haken. Dat doe je
als volgt: Steek de haaknaald in de vaste waar je in wilt gaan haken, leg de
draad van de andere kleur over de steek heen, sla de draad waar je mee haakt om
de naald en haak de steek zoals je normaal zou doen. Zelf vind ik het mooist om
de draad om de steek mee te haken. Dan zie je de andere kleur niet door het
werk heen.
~ Om een
kleurwissel mooi te laten verlopen verander je al van kleur in de steek ervoor.
Dat doe je
als volgt:

Haak de
laatste steek voor de kleurwissel niet helemaal af maar sla voor de laatste
doorhaling de draad van de nieuwe kleur om de naald.

Haal dan de
draad door de twee lussen op de naald.
~ Dit geldt
niet voor de kleurwissels in het lijfje. De kleurwissels van 1 steek. Haak hier
de steek helemaal af met de a kleur, steek dan in met de haaknaald in de volgende
steek, sla om met de b kleur en haak de steek weer af met de a kleur. Zo is
alleen het v-tje in een andere kleur.
Deze techniek is nog niet toegepast bij de kevertjes die toekijken. Bij die kevertjes is de kleurwissel op alle plekken hetzelfde gedaan. En wel op de eerste manier. Het verschil is goed te zien bij de volgende foto. Zo kan je kijken wat je zelf het mooist vind.
Het kevertje:
Begin met b
kleur voor de eerste 3 toeren.
1- 6 vasten
in een ring.
2- 2 vasten
in de eerste 3 vasten, 1 vaste in de laatste 3 vasten. (9)
3- 1 vaste
in de eerste vaste, 2 vasten in de volgende vaste, herhaal nog 2 keer, 1 vaste
in de laatste 3 vasten. (12) Wissel naar a kleur.
4- 1 vaste
in de eerste 9 vaste, 1 vaste met b kleur in de laatste 3 vasten. (12)
5- 1 vaste
in de eerste 4 vasten met a kleur, 1 vaste in de volgende vaste met b kleur, 1
vaste in dezelfde vaste met a kleur, 1 vaste in de volgende 4 vasten met a
kleur, 1 vaste in de laatste 3 vasten met b kleur. (12)
6- 1 vaste
in de eerste 2 vasten met a kleur, 1 vaste in de volgende vaste met b kleur, 1
vaste in de volgende 5 vasten met a kleur, 1 vaste in de volgende vaste met b
kleur, 1 vaste in de volgende 2 vasten met a kleur, 1 vaste in de laatste 2
vasten met b kleur. (12)
7- 1 vaste
in de eerste vaste met b kleur, 1 vaste in de volgende 3 vasten met a kleur, 1
vaste in de volgende vaste met b kleur, 2 vasten samen haken met a kleur, 1
vaste in de volgende 4 vasten met a kleur, 1 vaste in de laatste 2 vasten met b
kleur. (12)
8- 1 vaste
in de eerste vaste met b kleur, *1 vaste in de volgende vaste en 2 vasten samen
haken met a kleur, vanaf * nog 1 keer herhalen met a kleur, 1 vaste in b kleur, 2 vasten samen haken en 1
vaste in de volgende vaste met a kleur, 1 vaste in de laatste vaste met b kleur.
(9)
9- 1 vaste
in de eerste 2 vasten met b kleur, *1 vaste in de volgende vaste, 2 vasten
samen haken met a kleur, herhaal vanaf *
nog eens met a kleur. 

Knip de
draad nu af. (ook al is de toer nog niet helemaal klaar)

Haal het
draad van de b kleur met een stopnaald door het lijfje heen naar voren. Hiermee
kan je straks de oogjes aanzetten.

Neem het
draadeinde en haal het met behulp van een stopnaald door alle lussen van de
opening.

Trek
zachtjes aan tot de opening gesloten is. Hecht af.
Naai kleine
kraaltjes als oogjes of borduur de oogjes met zwart of donkerbruin draad.
zaterdag 20 augustus 2016
Bloemetjes van kant of tule
Beloofd is beloofd, hier komt de tweede werkuitleg.
Ik kwam op het idee voor deze bloemetjes door de bloemetjes die onze juf vroeger op de kleuter school maakte om onze verjaardagshoeden te versieren. Ja, dat is inmiddels lang geleden. (al werd ik afgelopen week straal uitgelachen door iemand die weer 20 jaar ouders was dan ik. "Lang geleden, noemt ze dat.") Maar toen al vond ik ze zo mooi dat ik niet rustte voor ik ze zelf kon maken. Inmiddels gebruik ik ze zelf regelmatig om er cadeautjes mee te versieren. Of natuurlijk de verjaardagshoeden voor de kinderen van de school waar ik werk. Heel af en toe heb ik een kind wat zegt: "Wat kan jij dat goed, juf." Of: "Oh wat mooi, juf." Dan bedankt ik natuurlijk in stilte mijn eigen juf waarvan ik dit ooit geleerd hebt.
Deze keer wilde ik eens proberen om ze met stof te maken. Dat vroeg een iets andere aanpak. Normaal gesproken zet ik een papiertje gewoon vast met een nietje. Maar dat is bijna heiligschennis voor een stukje kant. Dus dook ik in mijn kasten en kwam ik papiertouw tegen. Mocht je nu geen papiertouw in huis hebben: ik denk dat raffia ook heel goed werkt. En zelfs gewoon touw zal prima werken. In dat geval kan je meerdere losse stukjes nemen. Zo heb je toch een mooi bosje 'meeldraden' in de bloem.
Je neemt dus twee stukjes kant met zijdes van ongeveer 6 tot 8 cm. En een stuk papiertouw van ongeveer 12 cm lang. Leg de lapjes op elkaar en steek het papier touw in het midden van de lapjes voorzichtig door 1 van de gaatjes.
Laat ongeveer 2,5 cm aan de bovenkant uitsteken. Vouw de lapjes om het papiertouw heen. En 'frommel' de onderkant bij elkaar tot alle punten van de lapjes omhoog staan.
Draai het lange stuk papiertouw om het bij elkaar gevouwen middenstuk heen aan de onderkant.
Steek het uiteinde door het omgeslagen papiertouw om te fixeren.
Draai nu het stukje papiertouw aan de bovenkant van de bloem open.
Knip met een schaar kleine sprietjes van het papiertouw.
Van het lange stuk wat je aan de onderkant over hebt kan je een blaadje maken door het papiertouw open te vouwen en het opengevouwen stuk in de vorm van een blad te knippen.
Ze zijn ook leuk om te maken van een stukje tule.
En nu maar versieren. In je plantjes. Bij elkaar op een schaal. Op cadeautjes. Maak een hele voorraad in allerlei kleuren. Bewaar ze bij het cadeaupapier en voorlopig heb je succes met je cadeauversiering. ;-)
Ik kwam op het idee voor deze bloemetjes door de bloemetjes die onze juf vroeger op de kleuter school maakte om onze verjaardagshoeden te versieren. Ja, dat is inmiddels lang geleden. (al werd ik afgelopen week straal uitgelachen door iemand die weer 20 jaar ouders was dan ik. "Lang geleden, noemt ze dat.") Maar toen al vond ik ze zo mooi dat ik niet rustte voor ik ze zelf kon maken. Inmiddels gebruik ik ze zelf regelmatig om er cadeautjes mee te versieren. Of natuurlijk de verjaardagshoeden voor de kinderen van de school waar ik werk. Heel af en toe heb ik een kind wat zegt: "Wat kan jij dat goed, juf." Of: "Oh wat mooi, juf." Dan bedankt ik natuurlijk in stilte mijn eigen juf waarvan ik dit ooit geleerd hebt.
Deze keer wilde ik eens proberen om ze met stof te maken. Dat vroeg een iets andere aanpak. Normaal gesproken zet ik een papiertje gewoon vast met een nietje. Maar dat is bijna heiligschennis voor een stukje kant. Dus dook ik in mijn kasten en kwam ik papiertouw tegen. Mocht je nu geen papiertouw in huis hebben: ik denk dat raffia ook heel goed werkt. En zelfs gewoon touw zal prima werken. In dat geval kan je meerdere losse stukjes nemen. Zo heb je toch een mooi bosje 'meeldraden' in de bloem.
Je neemt dus twee stukjes kant met zijdes van ongeveer 6 tot 8 cm. En een stuk papiertouw van ongeveer 12 cm lang. Leg de lapjes op elkaar en steek het papier touw in het midden van de lapjes voorzichtig door 1 van de gaatjes.
Laat ongeveer 2,5 cm aan de bovenkant uitsteken. Vouw de lapjes om het papiertouw heen. En 'frommel' de onderkant bij elkaar tot alle punten van de lapjes omhoog staan.
Draai het lange stuk papiertouw om het bij elkaar gevouwen middenstuk heen aan de onderkant.
Steek het uiteinde door het omgeslagen papiertouw om te fixeren.
Draai nu het stukje papiertouw aan de bovenkant van de bloem open.
Knip met een schaar kleine sprietjes van het papiertouw.
Van het lange stuk wat je aan de onderkant over hebt kan je een blaadje maken door het papiertouw open te vouwen en het opengevouwen stuk in de vorm van een blad te knippen.
Ze zijn ook leuk om te maken van een stukje tule.
En nu maar versieren. In je plantjes. Bij elkaar op een schaal. Op cadeautjes. Maak een hele voorraad in allerlei kleuren. Bewaar ze bij het cadeaupapier en voorlopig heb je succes met je cadeauversiering. ;-)
donderdag 11 augustus 2016
Kopje met vet - Tutorial kaarsvet in een kopje laten smelten
De afgelopen weken heb ik heerlijk gefreubeld, geknutseld en gerommeld met allerlei soorten materiaal. Zelfs kaarsvet kwam voorbij. En natuurlijk moest er ook gehaakt worden. De komende tijd zal ik dus wat werk uitleg plaatsen. Of zoals het zo mooi officieel heet: een tutorial.
Zullen we dan maar beginnen met het kaarsvet? Om jullie niet te lang in spanning te laten wat ik daar nu precies mee gedaan heb.
Al tijden heb ik twee oude kopjes boven staan. Ooit meegenomen bij de kringloop vandaan met wilde plannen in mijn hoofd. Maar die wilde plannen stranden in niets en daar bleef het bij.
Tot ik terug kwam van vakantie. Met een uitgerust hoofd en een heleboel energie. Na wat noodzakelijke klussen (wat kan je tuin een oerwoud worden in drie weken tijd) kon ik lekker aan de slag met andere dingen. De kopjes kwamen van zolder. En twee door de zon gesmolten kaarsen haalde ik uit de vensterbank. (Oude kaarsen zouden ook heel goed moeten kunnen. Maar die had ik niet. Dus die gesmolten kaarsen waren een uitkomst.) Met een plakband automaat, een stukje dikke katoen en een aardappel schilmesje.
Met dat mesje snijd ik de kaars in klein stukjes. Ik stop het touwtje voorzichtig tussen de stukjes, en plak die vast met twee stukjes plakband dat ik over het kopje plak. Zo houd ik het touwtje rechtop.
Dan plaats ik het hele kopje in een pannetje dat ik op het gasfornuis zet. Voor de zekerheid werd het mijn oudste pannetje. (Waar ik toch eigenlijk wel een klein beetje aan gehecht ben. Gewoon omdat ie zo oud is. Dus doe ik wel heel voorzichtig.)
Langzaamaan veranderen de brokjes kaars in een vloeibare massa. Vol spanning volg ik het proces. Halverwege zie ik dat er wel heel weinig kaarsvet overblijft. Dus snijd ik nog wat bij. Als eenmaal alles gesmolten is haal ik het kopje voorzichtig uit het pannetje.
Langzaam stolt het kaarsvet weer.
Oh een domper. Het kaarsvet stolt zo snel dat er een kuil in het midden komt
Dus nog maar eens kaarsvet smelten. Maar nu in een glazen potje. Want als ik het kaarsvet in het kopje weer smelt dan zal die kuil waarschijnlijk weer ontstaan.
Uiteindelijk giet ik nog een heel klein laagje vloeibare kaarsvet over het gestolde vet. En nu is het wel mooi een geheel. Al zie je dat niet zo goed op de foto. Omdat het vet hier nog niet gestold is. Dat moeten jullie dus maar van mij aannemen. ;-)
Ik hoop dat jullie iets kunnen met deze tutorial. En heb je dus geen oude kaarsen dan weet je wat je te doen staat. Zet een kaarsenstandaard met kaars in de vensterbank. Een paar warme dagen is voldoende. ;-)
Update: om het lont beter te laten staan kan je ook echt kaarsenlont bestellen. En om het lontje goed op de bodem te houden kan je het metalen ringetje uit de oude kaars gebruiken. Leg het ringetje onderin het kopje en het lontje blijft tot onderin de kaars staan.
Zullen we dan maar beginnen met het kaarsvet? Om jullie niet te lang in spanning te laten wat ik daar nu precies mee gedaan heb.
Al tijden heb ik twee oude kopjes boven staan. Ooit meegenomen bij de kringloop vandaan met wilde plannen in mijn hoofd. Maar die wilde plannen stranden in niets en daar bleef het bij.
Tot ik terug kwam van vakantie. Met een uitgerust hoofd en een heleboel energie. Na wat noodzakelijke klussen (wat kan je tuin een oerwoud worden in drie weken tijd) kon ik lekker aan de slag met andere dingen. De kopjes kwamen van zolder. En twee door de zon gesmolten kaarsen haalde ik uit de vensterbank. (Oude kaarsen zouden ook heel goed moeten kunnen. Maar die had ik niet. Dus die gesmolten kaarsen waren een uitkomst.) Met een plakband automaat, een stukje dikke katoen en een aardappel schilmesje.
Met dat mesje snijd ik de kaars in klein stukjes. Ik stop het touwtje voorzichtig tussen de stukjes, en plak die vast met twee stukjes plakband dat ik over het kopje plak. Zo houd ik het touwtje rechtop.
Dan plaats ik het hele kopje in een pannetje dat ik op het gasfornuis zet. Voor de zekerheid werd het mijn oudste pannetje. (Waar ik toch eigenlijk wel een klein beetje aan gehecht ben. Gewoon omdat ie zo oud is. Dus doe ik wel heel voorzichtig.)
Langzaamaan veranderen de brokjes kaars in een vloeibare massa. Vol spanning volg ik het proces. Halverwege zie ik dat er wel heel weinig kaarsvet overblijft. Dus snijd ik nog wat bij. Als eenmaal alles gesmolten is haal ik het kopje voorzichtig uit het pannetje.
Langzaam stolt het kaarsvet weer.
Oh een domper. Het kaarsvet stolt zo snel dat er een kuil in het midden komt
Dus nog maar eens kaarsvet smelten. Maar nu in een glazen potje. Want als ik het kaarsvet in het kopje weer smelt dan zal die kuil waarschijnlijk weer ontstaan.
Uiteindelijk giet ik nog een heel klein laagje vloeibare kaarsvet over het gestolde vet. En nu is het wel mooi een geheel. Al zie je dat niet zo goed op de foto. Omdat het vet hier nog niet gestold is. Dat moeten jullie dus maar van mij aannemen. ;-)
Ik hoop dat jullie iets kunnen met deze tutorial. En heb je dus geen oude kaarsen dan weet je wat je te doen staat. Zet een kaarsenstandaard met kaars in de vensterbank. Een paar warme dagen is voldoende. ;-)
Update: om het lont beter te laten staan kan je ook echt kaarsenlont bestellen. En om het lontje goed op de bodem te houden kan je het metalen ringetje uit de oude kaars gebruiken. Leg het ringetje onderin het kopje en het lontje blijft tot onderin de kaars staan.
zondag 31 juli 2016
Bloemetjes buiten shirt
Onlangs kwam ik toevallig op het web het Wieke magazine tegen. Ik bekeek het inkijk exemplaar van het tweede magazine: Bloemetjes buiten. Eigenlijk was ik meteen enthousiast. En omdat de datum van mijn verjaardag naderde bedacht ik dat ik m wel voor mijn verjaardag kon vragen. Tot mijn grote geluk kreeg ik hem ook. Maar met dat fijne gevoel bekroop mij een ander gevoel. Het wat-jammer-dat-ik-de-eerste-niet-heb gevoel. Ik struinde rond op de site van Wieke. Steeds maar weer kwam ik terecht op de abonnementen pagina. En toen, zomaar op een avond, sloot ik het af. Nee niet het internet. Maar een abonnement.
Bij het bestellen voegde ik een opmerking toe. De vraag of ik alsjeblieft het eerste magazine mocht krijgen in plaats van het tweede. Omdat ik de tweede al had. En ja hoor. Bijna meteen kwam er een mailtje terug. Ze hadden mijn opmerking gelezen en het Feest nummer werd meteen opgestuurd. Een dag later lag hij al op de deurmat.
Nu was het dubbel feest. Twee prachtige bladen. Met zoveel patroontjes. Over breien, haken en andere handwerk technieken. Met allerlei aanverwante artikelen zoals een handwerk winkel die in het zonnetje wordt gezet en interviews met creatievelingen. Ik kon niet ophouden met bladeren. Maar na al dat bladeren moest ik toch echt eens aan de slag.
Doerak had een prachtig rokje. Een echt bloemen rokje. Ik kreeg een beetje de neiging om de bloemetjes buiten te gaan zetten. Vooral omdat ik bij dat bloemen rokje een leuk groen shirt had gekocht. Maar dat was wel een beetje te saai vergeleken met dat rokje. Dus pakte ik mijn dunste katoen wat ik kon vinden, mijn haaknaald 1,75 en ging aan de slag. Het bloemen boeket uit het Bloemetjes buiten magazine werd het uitgangspunt. Ik haakte er verschillende en belande uiteindelijk bij de rozetten. Zo varieerde ik meteen in grootte.
Daarna nam ik het groene shirt. Jaren geleden had ik voor een ander project oplosbaar borduur plastic gekocht. Je kan dat plastic op een stof rijgen, je borduurt een patroon op de kruisjes, legt het project in het water en het plastic lost op. Zo kan je op elke stof borduren die je maar wilt. Op dit plastic tekende ik de lijnen en de bladeren die ik met de kettingsteek borduurde.
Daarna naaide ik de bloemen op het shirt. Doerak had me ondertussen nauwlettend in de gaten gehouden. Ik hield haar steeds op de hoogte. Iedere bloem mocht ze keuren. Een keurde ik af, die liet ik haar dan ook maar niet zien. Ik ben niet zo heel goed in opruimen dus vond zij het bloemetje toch. Ze vond hem natuurlijk prachtig. En wilde hem heel graag hebben. Toen ik hem toch niet gebruikt had wilde zij er ook graag mee aan de gang. Ze vond een schaar en knipte het nog niet afgehechte draadje af. Je heet ook niet voor niets Doerak.
maandag 13 juni 2016
Happy valentijn in juni
Jullie anderhalve maand laten wachten op een berichtje. Het is een schande. ;-) En dan volgt er nog een veel grotere schande: ik moet het valentijns cadeautje nog laten zien wat ik aan Mannie gegeven heb. Nee, dat cadeautje was keurig op 14 februari af hoor. En hij heeft het uitgepakt die zondag ochtend. Maar het kwam er gewoon niet van om het hier te plaatsen. Nou ja, als ik dan toch mijn blogschandalen aan het opbiechten ben, dan komt nummer drie ook maar meteen: de tas van Bolleboos waar ik een paar keer overschreef is al lang af. Die wordt ook al lang gebruikt. Maar ik heb er nog niet eens foto's van gemaakt. Laat staan dat hij hier gepost is.
Zo schoon schip. Dus komen er valentijnscadeautjes aan bod. Midden in juni. Krijgen jullie ook weer meteen vlinders in je buik? Je hoeft niet te wachten tot februari 2017 hoor. Morgen een heerlijke barbecue voorbereiden voor je lief, een hartjes slinger haken en boven jullie bed hangen of gewoon een extra dikke knuffel. Het mag ook gewoon nu. ;-)
Het begon met 3 simpele lijstjes in kleuren die ik zelf niet mooi vond. En een leuk bordje dat we kregen toen we net verhuisd waren van een vriendin. Home is wherever I'm with you. Omdat dat helemaal waar is had ik dat bordje meteen in onze slaapkamer gehangen. Nu moet ik eerlijk vertellen dat onze slaapkamer helemaal niet gezellig is. Want we zijn eerst in de woonkamer begonnen met klussen en verbouwen. Toen zijn we aan de kinderkamers begonnen. Onze slaapkamer wacht geduldig tot we daar aan toe zijn gekomen. Wij wachten geduldig mee.
Dat ene leuke, lieve bordje hing daar dus ook heel eenzaam te hangen in de kale ongezellige slaapkamer. Dus maakte ik er nog wat lijstjes bij. Met lieve tekstjes er op. Onze trouwtekst over geloof, hoop en liefde. En wat tekstjes die ik op internet vond. Ik printte het op papier.
Daarna versierde ik de kale lijstjes. De een verfde ik met nagellak. (ja echt waar. Het stonk in het hele huis. Gelukkig vraagt Mannie nooit wat ik nu weer aan het doen ben. De mededeling dat ik knutsel is genoeg) De andere twee beplakte ik met mooi papier. Natuurlijk haakte ik ook. een rozenslinger. Dat kon natuurlijk niet anders. Ik haakte bloemetje, een hartjes slinger die ik over het lijstje hing die we gekregen hadden. En ik plakte een kant en klaar kanten bandje op het laatste lijstjes. Toen pakte ik alles in.
Op zondag ochtend verraste ik Mannie met het cadeautje. Die was meer weg van de tekstjes dan van de lijstjes natuurlijk. Maar met zoveel liefs kon hij niet achterblijven. Dus monteerde hij twee steigerhouten plankjes aan de muur. En zette hij de lijstjes op de plankjes. Samen met nog wat andere decoratie. Ja echt waar, zoals de plankjes er nu uit zien, zo heeft Mannie de spullen er op gezet. Goed hè?
Fijne valentijnsuitingen deze maand.
Zo schoon schip. Dus komen er valentijnscadeautjes aan bod. Midden in juni. Krijgen jullie ook weer meteen vlinders in je buik? Je hoeft niet te wachten tot februari 2017 hoor. Morgen een heerlijke barbecue voorbereiden voor je lief, een hartjes slinger haken en boven jullie bed hangen of gewoon een extra dikke knuffel. Het mag ook gewoon nu. ;-)
Het begon met 3 simpele lijstjes in kleuren die ik zelf niet mooi vond. En een leuk bordje dat we kregen toen we net verhuisd waren van een vriendin. Home is wherever I'm with you. Omdat dat helemaal waar is had ik dat bordje meteen in onze slaapkamer gehangen. Nu moet ik eerlijk vertellen dat onze slaapkamer helemaal niet gezellig is. Want we zijn eerst in de woonkamer begonnen met klussen en verbouwen. Toen zijn we aan de kinderkamers begonnen. Onze slaapkamer wacht geduldig tot we daar aan toe zijn gekomen. Wij wachten geduldig mee.
Daarna versierde ik de kale lijstjes. De een verfde ik met nagellak. (ja echt waar. Het stonk in het hele huis. Gelukkig vraagt Mannie nooit wat ik nu weer aan het doen ben. De mededeling dat ik knutsel is genoeg) De andere twee beplakte ik met mooi papier. Natuurlijk haakte ik ook. een rozenslinger. Dat kon natuurlijk niet anders. Ik haakte bloemetje, een hartjes slinger die ik over het lijstje hing die we gekregen hadden. En ik plakte een kant en klaar kanten bandje op het laatste lijstjes. Toen pakte ik alles in.
Op zondag ochtend verraste ik Mannie met het cadeautje. Die was meer weg van de tekstjes dan van de lijstjes natuurlijk. Maar met zoveel liefs kon hij niet achterblijven. Dus monteerde hij twee steigerhouten plankjes aan de muur. En zette hij de lijstjes op de plankjes. Samen met nog wat andere decoratie. Ja echt waar, zoals de plankjes er nu uit zien, zo heeft Mannie de spullen er op gezet. Goed hè?
Fijne valentijnsuitingen deze maand.
vrijdag 29 april 2016
Even een break
Ik was er even tussenuit. Ik zat lekker met een kussentje op de bank. ;-)
Het begon allemaal met een appje van zusjelief. Een afbeelding van een kabelkussen en de vraag of ik zo iets kon maken. Dat kon ik wel. We appten wat heen en weer. Verschillende voorbeelden die we elkaar lieten zien. En uiteindelijk appte ze een plaatje van een soortgelijk kussen. Dit moest hem worden.
Met knoopjes aan de achterkant. Ze leverde zelf het garen aan. En ik kon aan de slag.
Ik breide er op los (nadat ik uitgeplozen had hoe het kussen wat ze uitgekozen had ongeveer gemaakt was. Want ze vond er een zonder patroon) Thuis, in de speeltuin, tijdens de zwemles van Bolleboos en Doerak. Waarna ik vrolijk de tas met kussen in wording en bollen in de kleedkamer liet hangen. Wat een bof dat je dan een buurvrouw hebt die zwemjuf is. Na de lessen kwam zij hem weer bij ons afleveren.
Daarna kocht ik 5 knoopjes die van kokos zijn gemaakt. Precies zoals zusjelief het wilde hebben. Een tijdje geleden heb ik hem afgeleverd. Nu zit zij met een kussentje op de bank. :-)
Geniet van het weekend wat er aankomt. Lekker met een kussentje op de bank?
Het begon allemaal met een appje van zusjelief. Een afbeelding van een kabelkussen en de vraag of ik zo iets kon maken. Dat kon ik wel. We appten wat heen en weer. Verschillende voorbeelden die we elkaar lieten zien. En uiteindelijk appte ze een plaatje van een soortgelijk kussen. Dit moest hem worden.
Met knoopjes aan de achterkant. Ze leverde zelf het garen aan. En ik kon aan de slag.
Ik breide er op los (nadat ik uitgeplozen had hoe het kussen wat ze uitgekozen had ongeveer gemaakt was. Want ze vond er een zonder patroon) Thuis, in de speeltuin, tijdens de zwemles van Bolleboos en Doerak. Waarna ik vrolijk de tas met kussen in wording en bollen in de kleedkamer liet hangen. Wat een bof dat je dan een buurvrouw hebt die zwemjuf is. Na de lessen kwam zij hem weer bij ons afleveren.
Daarna kocht ik 5 knoopjes die van kokos zijn gemaakt. Precies zoals zusjelief het wilde hebben. Een tijdje geleden heb ik hem afgeleverd. Nu zit zij met een kussentje op de bank. :-)
Geniet van het weekend wat er aankomt. Lekker met een kussentje op de bank?
Abonneren op:
Posts (Atom)




































