Denk niet zwart, denk niet wit...

Ik ben niet zo zwart wit. Ik houd erg van grijs tinten. Tenminste als het gaat om het geven en vormen van mijn mening. In mijn interieur heb ik op het moment helemaal geen grijs. Daar houd ik dan weer meer van bruin. Van aardetinten. Met okergeel voor de zonneschijn en een vleugje zalmroze voor het zachte gevoel.

Niet zo zwart wit dus. Ik vind een waarheid nooit helemaal een absolute waarheid. Vaak kan je dingen vanaf meerdere kanten bekijken. Sommige dingen lijken van de ene kant een heel overtuigd ja. Maar als je het via een ander standpunt bekijkt kan het ineens wel een heel overtuigd nee worden. Daarom roep ik nooit zo hard ja of nee. Het grote voordeel van dingen van allerlei kanten te kunnen bekijken is dat je heel veel mensen begrijpt. Je kan in heel veel dingen inkomen. Natuurlijk is daar altijd nog mijn eigen hoofd. Mijn eigen gevoel. Mijn eigen hart. Dat gebruik ik uiteindelijk echt wel als leidraad. Maar stellig overtuigd zal je mij zelden vinden.

Heel af en toe ben ik dat wel. Zo overtuigd was ik bijvoorbeeld over mijn zwart witte badkamer. Die te nieuw is om er zomaar uit te halen. Maar waar ik nooit zelf voor gekozen zou hebben. Hij zat er simpelweg al in toen we ons huis kochten. Waar meer dan de helft van de Nederlanders een gat in de lucht zou springen bij het hebben van een zwart witte badkamer vond ik het niets. Het is zo... zwart wit. Mannie begreep mijn aversie niet direct. Kijk wit leek me nog minder mooi. Dan was zwart misschien wel een goede tegenhanger. Maar het is toch maar gewoon zwart wit. En dan ook nog al die tegels. Oké in de tegels zit ook grijs. Maar dan nog. Ik had ook nog geprobeerd om de boel een beetje te stylen. Een beetje paars met roze leek me wel gezellig. Wat rietenmandjes voor het speelgoed. Maar dan was het nog niet wat ik wilde. Elke keer als ik in bad lag dan miste ik warmte. En dat ligt beslist niet aan onze gloednieuwe ketel die voor al dat heerlijke warme water in bad had gezorgd.

 (Als echte voor-de-metamorfose-foto's heb ik natuurlijk de boel niet opgeruimd toen ik foto's maakte van de oude situatie. Want dan is het contrast nog groter. Dan doen ze met echte metamorfoses ook altijd. Let er maar eens op.)

Op een goede dag stapte ik naar de bouwmarkt. Ik was op zoek naar nieuwe stoelen in onze zithoek. Gewoon zo maar even neuzen. Ik zat eens hier. En ik zat eens daar. Ik probeerde ondertussen met mijn sleutels en een onderzetter hoe de stoel zou zitten als ik zat te haken. En proefzittend in de bouwmarkt kreeg ik ineens op een geweldig idee. Waarom hang ik niet gewoon allerlei gezelligs aan de muur. Dus ging ik naar de accessoires afdeling. Ik pakte vaasjes, kaarsen borden, een rechthoekig dienblad, nog een dienblad met een leuke tekst er op, en een paar kaarten met mooie teksten. Ik nam meteen goed plakband mee waarmee ik al mijn spullen aan de muur zou kunnen hangen. In mijn achterhoofd zaten fotolijstjes die ik thuis had liggen. En twee potjes verf. Okergeel en zeegroen. Thuis zal ik ook nog wel meer vaasjes vinden, bedacht ik. Zo rekende ik af en reed ik naar huis.

Eenmaal thuis ging ik aan de slag. Ik vond inderdaad een plastic fles die er vast leuk uit zou gaan zien als ik hem verfde. Er zat nog ketjap in. Maar stiekem in mijn achterhoofd wist ik dat die over de datum was. Dus een goed moment om de fles leeg te gooien en om te spoelen. Ik nam twee zilverkleurige waxinelichthouders die nu al in de badkamer stonden en twee zwarte olielampen. Daar ging ik met de verf. Op het kaarsenbord legde ik schelpen die ook niet ontkwamen aan mijn verfkwast. Zelfs de schelpen werden okergeel of zeegroen.

Daarna waren de fotolijstjes aan de beurt. De rand van het nieuw gekochte dienblad moest er ook nog aan geloven. Die werd ook okergeel. Ook die kreeg een stel schelpen. Die legde ik op de rand nadat ik ze ook versierd had met mijn potjes verf.

 

De volgende dag vond ik nog het huisje en de pannen onderzetter met het badkussen bij het warenhuis in ons eigen dorp. En nog weer later vond ik de prachtige mand waar al het speelgoed in past van de kinderen dat ze gebruiken in bad. En bij de kringloop vond ik het schaaltje waar mijn oorbellen en andere sieraden in passen als ik ze niet draag. Stapje voor stapje werd het een geheel. En eerlijk is eerlijk: onze badkamer is nu niet meer zwart wit. En met al die teksten is het al helemaal niet meer koud. Het is er heerlijk warm geworden. Wat een beetje verf, een beetje oud en een beetje nieuw materiaal al niet kan doen.

Zelf nog een ongezellig hoekje op te knappen? Het hoeft niet veel te kosten. Een paar borden aan de muur en geverfde fotolijstjes maken al een geweldig verschil. Veel succes en vooral heel veel plezier.

Ps: nog weten hoe het met de zoektocht naar de stoelen is afgelopen? We hebben twee prachtige okergele(!) stoeltjes gevonden. Die zo ontzettend zonnig en lief in onze woonkamer staan. Dat de hele woonkamer opgevrolijkt is.

Een eigen huis.... en een eigen interieur

We hebben er even over gedaan. Al vind ik zelf een beneden verdieping van je huis in een klein half jaar tijd opknappen terwijl je er ook woont ook wel weer aardig snel. Zeker als je bedenkt dat Mannie alle muren zelf heeft gestuukt. Dat was echt een heel werk. Elke keer een stukje. In de avonden en het weekend. Tussen verjaardagsfeestjes en andere leuke dingen doen door. Want het gewone leven gaat gewoon door. Liefst als de kinderen op bed lagen. Want dan kan je rustig denken zonder dat je steeds gestoord wordt door de kids.

Tijdens het opknappen reden we ook regelmatig langs de kringloop. Ik had al eerder gezegd dat we geen kasten hadden meegenomen uit het oude huis omdat we daar heel veel inbouwkasten hadden gemaakt. We hadden 1 laag kastje en 1 hoge kast meegenomen. De hoge kast kwam in de keuken terecht. Het lage kastje voor de woonkamer was natuurlijk veel te weinig. De tv kast uit het oude huis vonden we niet meer zo goed passen. Hij paste letterlijk niet in het hoekje waar we hem wilde hebben dus had Mannie er al een stuk afgezaagd. Maar toen zaten we nog met het probleem dat hij het gewoon niet meer helemaal was. Dus zochten we tussen het klussen door naar kasten en andere leuke dingen. En op een van die strooptochten kwamen we een pareltje tegen.

 Wat zijn we hier blij mee. Het leuke is dat we er allebei heel blij mee zijn. Ondanks dat Mannie niets met naaimachines heeft. Voelt hij wel veel voor oude spullen. Mannie vond dan ook als eerste de tafel. Eerst dachten we dat het een los naaimachine tafeltje was. Maar toen bleek tot onze grote vreugde dat de naaimachine er ook nog inzat. Door een plankje er uit te halen konden we de naaimachine rechtop zetten. Het plankje kan aan de zijkant van de tafel. Daar hangt het nu bij ons. Maar het kan ook recht geschoven worden zodat je een groter werkblad hebt. Hij heeft een prominente plek gekregen in de zithoek. En staat daar mooi te zijn. En ondertussen droom ik van degene die hier voor gespaard heeft. Die hier met heel veel plezier de mooiste dingen op heeft gemaakt. En die er heel zuinig op is geweest. Want hij ziet er nog prachtig uit. De klosjes garen zaten er bij. En dat maakt het extra bijzonder.

Verder zaten we met een grote stapel tijdschriften die in de weg lagen. In ons andere huis had Mannie zelf een salontafel gemaakt waarin we boekjes en tijdschriften konden opbergen. In het nieuwe huis wilde ik gaan werken met losse poefjes. En dat bevalt erg goed tot nu toe. Dus knutselde Mannie van gebruikt pallethout een wandrek waarin we de tijdschriften in op kunnen bergen. En waarin we leuke dingen op kunnen zetten.

 Het valt niet mee om het wandrek in zijn geheel op de foto te krijgen. Maar hier is hij dan. Onderin kunnen de tijdschriften. En meer naar boven hangen fotolijstjes en frutseldingen.

En ik knutselde ook. Ik pootte plantjes over. De een kwam terecht in een leeg groentenpotje. Die ik van binnen geverfd had zalmroze muurverf. Aan de buitenkant plakte ik kant. Maar omdat ik het cremekleurige kant al meer gebruikt had verfde ik dit kant donkerbruin. Een lintje raffia aan de bovenrand om het schroefrandje weg te werken. En toen zette ik het hele potje in een glazen vaas. Ik knipte nog wat raffia klein en legde er nog wat decoratiemateriaal in. En zo maak je met kosteloos materiaal en spullen die je al hebt een geweldig potje.

Verder schilderde ik een grijs petroleum lampje koperkleurig. En plakte ik kant om een leeg asperge potje.
Het plankje hout en het glas komen van een cadeau van mijn zus. Die gaf voor ons nieuwe huis een pakketje op een plankje hout met sap flesjes en dit glas. Het heeft eerst heel lang ingepakt op het aanrecht gestaan. Inmiddels is de sap op. De rest pronkt nu dus in de vensterbank.

En nog een potje zelfgemaakt. Dit was een knalroze plantenpotje wat ik zalmroze heb geverfd. Ik heb het met wat jute in een vaasje heb gezet. Leuk detail: het plantje heb ik zelf gestekt. Een tijdje geleden heb ik van zo'n plantje een paar takjes afgeknipt en dat in de aarde gestoken. Het schiet vanzelf wortel en groeit weer door.

Zo zijn we dus lekker bezig geweest. Klussen is meer dan alleen verven en behangen. ;-)

Een heerlijk huiselijk gevoel toegewenst deze week.

Huis vol liefde

 Ik had het al verklapt. Ons huis is versierd met hartjes en roosjes. De bekendste uitingen van liefde. Mijn voorraad potjes kregen als eerste een opfrisbeurt. De potjes hebben lange tijd op tafel gestaan met bloemen er in. Rond kerst heb ik er kerstballen ingelegd en zilverkleurige knopen. Dat moest natuurlijk veranderen. Dus haakte ik hartjes, sneed ik een papier met hartjes op maat en vouwde ik in de binnenkant van het potje, ik strooide met roze zand, roze en paarse knoopjes, vond roosjes tussen mijn decoratiespullen en legde er een houten hartje in. Ze mochten verhuizen naar de vensterbank en staan nu te pronken voor de shutters.

Voorraad potjes in de vensterbank

Papier op maat gesneden en in het potje gevouwen en kantrandje om het potje gehaakt

Onderste potje van de drie stapelpotjes

Het grootste voorraad potje

Het leuke van deze potjes is dat we ze een jaar of 2 geleden in ons kerstpakket kregen. Zelf kreeg ik de grote, Mannie kreeg een paar dagen later de stapel toren. Omdat er precies dezelfde tekst op de potjes staat heb ik ze voor de sier op tafel gezet met leuk decoratiemateriaal er in. Kerstpakketten kunnen heel verrassend zijn. Dat zie je maar weer.

De twee melkbussen zijn omgeruild met de voorraad potjes. Ze staan nu op de tafel en doen al jaren dienst als fruitschaal.

Een hartjes slinger om de grootste bus

 Ik verzamelde wat lege flessen om ze te gaan verven. Een lege fles wijnazijn en een lege r.oosvicée fles mochten dienst doen als kaarsenstandaard. De fles wijnazijn was doorzichtig. Dus goot ik voorzichtig de verf in de fles, draaide de fles langzaam rond, hield haar nog eens op zijn kop en liet toen de overtollige verf er weer uitlopen. Eerste fles geverfd. De andere fles was van groenglas. Dus moest ik die verven aan de buitenkant. Een spuitbus had ik niet dus moest het met een kwast. Eerst plakte ik hartjes op de fles. De stickers komen van een vel met zilverkleurige contourhartjes die je normaal op kaarten plakt om ze te versieren. Eenmaal geverfd zaten er wat druipers op de fles, hier en daar was ik niet zo tevreden maar het ergste kwam 's avonds toen ik de pikdroge fles op pakte om hem van de tafel naar het aanrecht te verhuizen. Voor Bolleboos en Doerak de fles de volgende morgen zouden omgooien of iets dergelijks. Helaas zag je aan beide kanten precies waar ik de fles zo voorzichtig had vastgepakt. Balen, balen balen. Voortaan verf ik de fles op mijn hobbykamer waar ik hem kan laten staan tot hij echt droog is. Ten slotte heb ik die hobbykamer niet voor niets.

Afdruk van mijn duim

 Mannie bedacht meteen dat ik er dan maar een mooi hartje op moest haken. Dus deed ik dat de volgende morgen. Met het dunne katoen waar ik ook de kantrandjes om de voorraad potjes mee had gehaakt. Ik kleurde het in een bakje met water en eetbare kleurstof. Plakte het voorzichtig op de beschadigde plekken. En daarnaast haakte ik een rozenslingertje en een kantenrandje voor om de bovenkant van de fles. Eerst was het rozenslingertje in een kleur bedoeld voor de fles van de wijnazijn. Maar Bolleboos hing er een houten hart omheen. En dat vond ik zo grappig en schattig dat ik dat maar zo gehouden heb.

Toch nog een kaarsen standaard geworden

 Om een babymaaltijd potje haakte ik van een vertaald patroon van Charami een hartjes 'deken'. Een ketting van lossen en twee rozenknopjes om de bovenrand. Een waxinelichtje er in en klaar. De twee andere waxinelichtjes houders had ik al.

Zomaar een hartje aan een kastdeurtje

 Ik vond een hart via Welke.nl op de site van creatief bezig. Jolanda heeft het vertaald uit het Noors. Ik vond het patoon geweldig en wilde het eerst haken om in mijn voorraad potjes te leggen. Maar het werd veel te groot. Dus ging ik naar de link op haar site en kwam ik op de Noorse site. De site van de maakster van het hart. Daar stond nog een kleinere versie. Uiteindelijk heb ik daar mijn eigen versie weer op gemaakt. Doerak hing het hartje om een kastdeur knopje en daar hangt het nu nog steeds.

Een bloemstukje

 Tot slot haakte ik nog een bloemstuk zoals ik eerder voor buurvrouw haakte maar nu met een grote roos onderin op een bedje van in stukjes geknipte restjes garen. Met het patroon van het hartje van de eerder genoemde Noorse site maar nu haakte ik hem als volgt: Met roze in een ring * 3 stokjes, 3 lossen* herhaal van *-* nog 3 keer. Hecht aan met paars en haak in elk stokje een stokje en ik elke hoek, 2 stokjes, 3 lossen, 2 stokjes. Haak als je rond bent met halve vaste naar een losse ruimte in de hoek en haak vanuit hier 8 dubbele stokjes in de middelste stokje van de zijkant. Haak een halve vaste in de volgende hoek, en haak nog eens 8 dubbele stokjes in het middelste stokje van de volgende zijkant.
De rand heb ik weer hetzelfde gedaan als het originele patroon maar haakte ik toch een aanpassing rond de boogjes: *1 halve vaste, 2 lossen, halve stokje in de halve vaste, sla de eerst volgende steek over,* herhaal van *-* langs de twee zijkanten. Haak langs de boogjes hetzelfde patroon maar dan zonder een steek over te slaan. Dus in elke steek een boogje.

De grote rozen haalde ik van deze Italiaanse site. (even naar beneden scrollen) De schematekening sprak eigenlijk voor zich. Maar toch had ik even een vertaling van de omschrijving nodig om te begrijpen dat je op de ketting van 40 lossen 1 stokje, 1 vaste 1 stokje in een losse moest haken en dan 1 losse moest overslaan. Dat eerste stukje begreep ik wel. Maar die overgeslagen losse had ik even over het hoofd gezien. Verder is het heel duidelijk en makkelijk te haken.

Omdat de griep ook nog een verrassend virus met zich meebracht, namelijk het schoonmaakvirus, is het huis nu niet alleen versierd maar ook nog schoon. Op de een of andere rare manier wilde ik, toen ik eenmaal weer op de been was, soppen. Ik sopte eerst de badkamer en de badkamer kasten van binnen, toen de keuken en boven op de keukenkastjes. Vervolgens kregen alle bovenkanten van de kamer kasten een beurt. En ik bleef stof zien. De vakkenkast met manden in de kamer moest uitgeruimd en schoon, de spelletjes kast op de zolder werd verblijd met een sopdoek, de tv kast werd ontdaan van een laagje stof, de kasten en planken in de speelkamer werden uitgebreid schoongemaakt en zelfs Mannie werd aangestoken. Hij dook in de schuur en maakte hem een stuk groter en de kliko een stuk voller. (ofwel hij ruimde de schuur op) en zeemde alle ramen aan de buitenkant. Van de tuindeuren tot de ramen van de dakkapel. Uiteraard deed ik toen maar de binnenkant. En omdat het nog geen voorjaar is, ik niet zwanger ben (anders zou je kunnen denken aan nesteldrang) en ik geen andere reden kan bedenken voor mijn enorme schoonmaakwoede moet het van de griep vandaan komen. Het is nu wel genieten hoor. Een schoon en gezellig huis.