Een thuis voor vogeltjes

Als je aan mij vraagt wat mijn favoriete dier is antwoord ik steevast: "Vogeltjes." Dan zeg ik er meteen achteraan: "Maar dan wel in de vrije natuur." Een vogeltje in een kooitje vind ik zielig. Je zou maar gemaakt zijn om te vliegen en niet kunnen doen waarvoor je gemaakt bent. Ondanks dat mannie is opgegroeid met vogeltjes in kooitjes en er helemaal niets zieligs aan vind. Sterker nog: 'een vogeltje in huis is leuk,' vindt hij. Zowel hij als de vogeltjes hebben altijd erg veel plezier aan elkaar gehad. Ik geloof het gelijk. Maar toch... Stiekem blijf ik vinden dat vogeltjes niet in kooitjes horen.

Misschien is het daarom ook wel een beetje hypocriet dat ik vogelkooitjes als decoratie middel zo grappig vind. Je hebt ze in alle soorten en maten. Als sticker, als plantenbakje, als waxinelichtjeshouder. Google op 'vogelkooitjes decoratie' klik op 'afbeeldingen' en je kan je vergapen aan de leukste creaties voor in huis.

Zo kwam ik afgelopen zomervakantie op een van onze fietstochten een vogelkooitje tegen waar ik meteen verliefd op werd. Omdat hij zo mooi is. En omdat er zulke mooie roosjes op zitten. En omdat de vogeltjes zo leuk zijn die er op zitten. Geweldig gewoon.

Maar hoe neem je een vogelkooitje mee op de fiets? Als de fietstassen al vol zitten met broodjes voor onderweg, jassen voor als het koud word en over de fietstassen kinderzitjes gemonteerd zitten waardoor je de helft van de tas nog maar kan gebruiken? Nou gewoon. Je kort je fietstocht in. Pakt eenmaal bij de caravan de auto en rijd meteen weer terug. En zo koop je alsnog het kooitje. Wat was ik gelukkig. De gedachte dat dit kooitje mee moest in een volgepakte auto naar huis en daarna meteen verhuisd moest worden naar een nieuw huis duwde ik heel snel weg. De mevrouw van de winkel vond het leuk om er een plantje in te laten groeien. Vond ik ook leuk maar ik had een heel ander idee.

 Het moesten gewoon vogeltjes worden die er in kwamen. Mooie, lieve vogeltjes. Gehaakte vogeltjes. In de kleuren van het nieuwe huis. Daarom moesten we ook even wachten tot ik wist welk kleur garen ik kon kopen.

 Een paar weken later met het verf staaltje van onze geverfde steen strips wand in de winkel kwamen we exact dezelfde kleuren tegen. Een paar dagen verder (het eerste vogeltje was al klaar) besloten we de wand te gaan stuken en behangen. Dat is nog niet gebeurd zien jullie wel aan de achtergrond van de foto's maar het behang ligt al in huis. Dus moest er een aanpassing komen in de kleuren. De hoofdkleur van de wand vinden we niet mooi. Niet warm genoeg. Daar komt een veel bruinere tint voor terug. Dus ben ik snel in mijn voorraad wolletjes gedoken en heb ik er een stel bruintinten bij gepakt. Een gemêleerde licht bruin en een donkerbruine werd de keuze. Achteraf ben ik daar erg blij mee. Omdat juist die donkerbruine nu heel mooi staat in het geheel.

 En natuurlijk moesten er roosjes gehaakt worden. Aan de slinger. Hoe vaak zal ik hem zo onderhand niet gehaakt hebben dat slingertje uit het boek 75 sierranden om te haken?

Het patroon van het vogeltje komt van Angeline die hem in het Engels op haar blog plaatste. Vera vertaalde het patroontje in het Nederlands. Dank jullie wel daarvoor!! Zelf heb ik het snaveltje en de vleugeltjes gehaakt. Gewoon omdat ik dat zelf leuker vond.

Geniet van alle vogeltjes die je ziet deze week. In de tuin, op het balkon of zelfs in een kooitje. ;-)

Lief klein konijntje, knuffel konijntje

Er heerst iets bij ons op school. En eigenlijk mag ik helemaal niets zeggen. Want jaren geleden ben ik er toch echt mee begonnen. Nu doet de hele jonge garde (de helft werkte nog niet eens bij ons toen ik er aan begon) er aan mee. Het is een soort van dikke buiken manie bij ons. Met bijbehorende verloven, en natuurlijk uitgebreide bevallingsverhalen en zwangerschapskwalen. Heerlijk.

Toen ik zo'n 7 jaar geleden vertelde dat wij Bolleboos verwachten (en zelf nog niet wisten dat het een Bolleboosje zou zijn) zaten de meeste collega's al in de oma fase of tussen net-mama-en-net-oma worden in. Maar kort daarop kwam de volgende. En toen de volgende. Stiekem ben ik dus wel een beetje trots dat ik deze hype ontketend heb. Ik geloof dat mijn directrice het inmiddels wat minder vind. Toen ik laatst haar kamertje binnen wipte en meedeelde dat ik wat wilde vragen zei ze: "Ik was al bang dat je wilde vertellen dat je weer zwanger was." ;-)

Maar goed als aanstichtster van deze babyboom val ik dit jaar met mijn neus in de boter. De twee collega's waar ik het meest mee samen werk gaan in een tijdsbestek van drie weken allebei met verlof. En daar hoort een cadeautje bij. Zondag avond bedacht ik dat ik best iets kon maken. Er was een probleempje: vandaag was de eerste collega die mag gaan uitrusten, voor de grote klus begint, voor het laatst.

Gelukkig. Er zijn altijd lieve mensen die een patroontje plaatsen waar je dan lekker mee aan de slag kunt. Zoals Marmarel die een vertaling op haar blog plaatste voor een knuffeldoekje. Katoentjes genoeg. In neutrale kleuren. Zodat de mama er alle kanten mee op kan.

Het was leuk om te doen. Duidelijk uitgeschreven. Gewoon doen wat er staat. Ik genoot. Stopte er een berg liefde bij in. Daar kan je baby's toch nooit genoeg van geven. En voor ik het wist was het af. Binnen de tijd.

Vandaag mocht ik hem geven. Een blije collega. En dus een blije ik.

Geniet de komende tijd van alle mooie dingen om je heen. Tel ze maar. En tel er gerust stralende, zwangere mensen om je heen bij op.

Krantenpret

Oh oh, jullie moeten het ook wel stellen met een hele summiere bezoekjes van mij. Het is maar zo af en toe dat ik even kom piepen. Er is ook zo veel te beleven.

Allereerst het nieuwe huis natuurlijk. Verhuizen in 4 dagen tijd is 1 ding. Het huis stylen en pimpen is twee. We hebben dan geen grootscheepse verbouwing zoals we in ons eerste huisje hebben gedaan. (ook terwijl we er woonden trouwens) Maar stuken, verven en behangen neemt toch ook een berg tijd in beslag. Ondanks dat Mannie vooral druk is met stuken. Daar waag ik me dan toch niet aan. Toch sta ik 's avonds om 11 uur nog vrolijk de gang te zuigen en te dweilen. Of de kamer. Maar net waar dat muurtje gestuukt is. En ach, het komt ook vaak voor dat ik als ik dan toch bezig ben maar meteen de hele beneden verdieping mee neem. Als je die stofzuiger toch in je handen hebt...

Daarnaast mochten we afgelopen week onze eerste schoolweek weer beginnen. Bolleboos en ik zitten dit jaar allebei in groep 3. Een hele bijzondere gewaarwording. In plaats van het meneertje op zijn stoeltje in de kleuterklas neer te zetten mag ik hem nu afleveren op het schoolplein. Dat nog veel ouders daar aan moeten wennen zie je wel. De rij van groep 3 is dubbel zo groot. Naast een klas vol kindjes staat er ook een klas vol ouders te wachten. Met dit verschil dat de papa's en mama's als de bel gaat weer naar huis mogen en de kindjes naar binnen gaan. Omdat de school waar Bolleboos op zit en de school waar ik werk allebei dezelfde methodes gebruiken voor taal en rekenen weet ik precies wat hij die dag gedaan heeft. En dat is super leuk natuurlijk. Ik voel me bevoorrecht als moeder die precies weet wat er allemaal in zo'n groep gebeurd. Een boffert ben ik Dat merk ik dan weer als ik met andere moeders op het schoolplein sta te kletsen Voor hen is het allemaal toch een beetje abracadabra. Het gaat allemaal zo anders als toen wij op school zaten. En groep 3 is toch een hele tijd geleden. Behalve voor mij dan ;-)
 
Wat ik jullie nog wil laten zien is de manier waarop ik ons oude huisje pimpte toen alle vaasjes en lichtjes waren ingepakt. Het was zo kaal en leeg in huis. Dat ik op een goede zondag besloot om lege glazen potjes te versieren en een slinger te maken. Het grappige is dat ik nooit rood in huis gebruik Behalve wanneer het zo kaal en leeg is en alle gezelligheid ontbreekt. Zo kocht ik ooit tijdens een verbouwing een rode vaas. Die ik na afloop maar heel snel zilver grijs verfde.

Het idee was om samen met de kids te knutselen. Ik viste een grote stapel oude kranten uit de oud papierbak en legde uit wat de bedoeling was. Ik knipte een krant in de lengte door midden en toen nog eens doormidden. En liet zien hoe je kwastjes kon knippen in het papier Na een klein half stukje krant bewerkt te hebben met een schaar hielden ze dat voor gezien. Dus was de rest van het werk voor mij.

Terwijl ik verder ging met de kwastjes liet ik hen glazen potjes beplakken met gescheurde stukjes krant. In de veronderstelling dat ze dat wel leuk zouden vinden. Maar helaas. De potjes waren nog niet voor de helft bedekt en ook toen vonden ze het welletjes. Onze kids zijn echt geen knutselaars. Het is weer eens bewezen. Ik maakte het af, bedekte nog een ander potje met een stukje stof en een roosje en zette ze in de vensterbank. Naast net gekregen waxinelichtjes voor mijn verjaardag. Toch nog iets gezelligs in het kale, lege huis vol met dozen.

Het grappige is dat ik zelf het idee voor een kwastjes slinger van krantenpapier bedacht had maar dat het ook een hype is. Ik zag het terwijl ik een tijdje terug winkelde bij een woonwinkel. En ik zag het pas in een krantje staan van de X.enos. Het schijnt een Amerikaans idee te zijn dat over gewaaid is. Ik heb mijn hele geheugen onderzocht of ik het misschien al eens ergens gezien zou hebben. Maar ik kan het me echt niet herinneren. Toch wel bijzonder dat ik Amerikaanse hypes zelf kan bedenken. ;-)

Goed terug naar het heden. Want ik deed de afgelopen week nog mee aan een buikgriepje. Gelukkig een 'je'. Als er ergens een buikgriep zou kunnen heersen doe ik daar ten alle tijde aan mee. Dus dat is geen groot nieuws, ik haakte, ik kriebelde kinderkopjes in Bolleboos z'n klas op zoek naar kriebelbeestjes, (die we gelukkig niet vonden) we hadden een zussendag waarbij mijn zussen en mams naar ons nieuwe huis toe kwamen en waar we in onze keuken allerlei lekkere hapjes maakten en ze daarna opaten. (na de buikgriep dus van dat opeten kwam nog niet zo heel veel) We vierden het feestje van een jarig nichtje mee, kochten behang en verf, kortom we waren weer zo druk als kleine baasjes. :-p

Komende maandag beginnen alle scholen weer. Dus voor de meeste gezinnen zijn de vakanties weer voorbij. Voor iedereen weer een fijne werkweek 

Vogeltje op een tak

Er moest er weer een vogeltje te voorschijn getoverd worden. Ik wilde een cadeautje maken voor het kleine meisje wat in ons oude huis is komen wonen. In de vakantie heb ik het af gemaakt. Thuis was ik immers vooral druk met inpakken.

Ik fotografeerde haar in de tuin op de camping. Op het zelfgemaakte voederhuisje van mijn schoonmama. En dus geniet ik nog even lekker van een vleugje camping/zomer/vakantie/rust/zonneschijn...

Voor alle vakantievierders: nog even genieten van de laatste dagen. (hier zijn we de laatste week in gegaan) Degene die al begonnen zijn een goede start toegewenst.

Gepimpt shirt bij het gehaakte rokje

He, he, daar is ze weer. Dat heeft lang geduurd. Inmiddels zijn we een vakantie en een verhuizing verder.

Eigenlijk was ik helemaal niet van plan om zo lang niet te bloggen. Ik wilde in de vakantie nog wat berichtjes plaatsen. Maar helaas lukte dat niet vanwege de veel te langzame internetverbinding. Met veel moeite en pijn laadde heel soms mijn gmail in. Maar op het blog kwam ik niet eens. Laat staan dat ik foto's kon downloaden en uploaden. Dus een verplichte blogpauze.

En toen kwam de verhuizing. Wat ging dat snel. Omdat de zaterdag dat we de verhuizing gepland hadden niet zo heel mooi weer verwachtte hadden we voor vrijdag mijn vader gevraagd met zijn grote kar. Vrijdag middag was er al heel veel over. Terwijl ik nog in het nieuwe huis samen met de moeders aan het schoonmaken was laadde Mannie en mijn vader de ene na de andere doos uit. Toen 's middags eenmaal de kinderbedden over waren was de definitieve beslissing gevallen. 's Ochtends om 11 uur tekenden we bij de notaris. Die zelfde nacht kropen wij in ons bed in het nieuwe huis. Onvoorstelbaar dat het zo snel kan gaan.

Vrijdagavond waren Mannies broertje en een vriend al wezen helpen. Zaterdag kwamen ze nog terug. En voor de echte stortregen begon hadden we alles binnen.

En toen begon het echte opruimwerk. Doosje hier leeg, daar wegzetten voor later, hier weer een voor achter het schot en daar een voor de keuken. Wat een chaos. Wat een rommel. Omdat we in ons oude huis voornamelijk inbouwkasten hadden verhuisden we zonder linnenkasten, zonder speelgoedkasten voor de kinderen en met maar 1 kast voor in de kamer. Waar laat je al die spullen in die dozen?

Inmiddels hebben we wat kasten gekocht, doen stellingkasten die eerder in de schuur stonden dienst als linnenkast op onze slaapkamer en staan er gewoon nog steeds dozen in de kamer. Dat komt dus nog. Echt waar.

De vakantie lijkt na al dit werk heel ver weg. Maar in de vakantie ben ik nog wel ontzettend lekker bezig geweest. Een shirtje van Doerak moest gepimpt worden voor bij haar nieuwe gehaakte rokje. Oh wat was dat leuk. Ik haakte kettings (zoals Doerak zelf zegt) hartjes en een klavertje. Die laatste twee voor alle liefde en geluk die we ons meisje toewensen. De foto's zeggen genoeg. Kijk en geniet.

Leuk hé, die tandenborstel van klei. Die had ze op de peuterspeelzaal gemaakt. In precies de goede kleur. En omdat ik al haar werkjes op de foto heb gezet die ze heeft gemaakt sloegen we zo twee vliegen in een klap.

Geniet van de mooie dagen die er nog aan gaan komen!

Daar is hij dan: gehaakt rokje voor Doerak

Nog niet zo lang geleden gaf ik een raadseltje op. Benieuwd of er mensen waren die door het bekende patroon van de crochet along deken 2014 heen konden kijken.

Want ik was met een project bezig met steken van de deken. Ik begon ergens halverwege bij week 14. Volgde de stokjes en halve stokjes tussen de patroon toeren niet heel precies. Maar haakte wel keurig de weken waarin het patroon een werkje had. Alleen de granny stripe verving ik door een blokjes patroon omdat ik een dicht geheel wilde hebben en de granny wat open gewerkt is.

En zo ontstond:

 Een rokje voor Doerak. Ik haakte eerst de bovenste rand in een soort van boordsteek. Het rekt wat minder, maar het lijkt wel op een gebreide boordsteek. Je haakt heen en weer maar dan steeds alleen in de achterste lus. En zo krijg je dus een mooi relief patroon. Ik haakte het aantal centimeters op gevoel. Met haaknaald 3 waren het 13 stokjes.

Ik paste een paar keer om Doeraks middeltje en toen het lang genoeg was naaide ik de lange sliert met de uiteinden op elkaar. Zo ontstond een ronding. Toen haakte ik langs de onderkant van het boordsteek patroon om de stokjes heen een toer vasten. 1 vaste in het ene stokje, 2 in de andere. Zo kreeg ik een mooie stevige rand. Vanuit die basis (die uit een veelvoud van 8 bestond) begon ik aan week 14 van de crochet along deken 2014. De patronen staan op de sites van Tertia en Jolanda.

Ik wilde tussendoor niet teveel toeren stokjes. Een rokje is immers maar klein. Je kan maar een klein aantal toeren haken. Dus rommelde ik wat. Een toer stokjes meer of minder zie je op het geheel toch niet. Wel zorgde ik dat ik af en toe in de stokjes toeren meerderde. Maar dan wel steeds in een veelvoud van 8. Anders komen de patronen niet meer uit.

Uiteindelijk haakte ik onderaan het rokje een bolletjes rand. Het project vroeg er gewoon om. Hier schreef ik de tutorial voor deze lieve kleine bolletjes.

Bovenlangs haakte ik nog twee toeren vasten, en aan de binnenkant reeg ik een elastiek. Zo zit het lekker stevig aan een lijfje zonder billen. ;-)

Het was een heerlijk project. Tussen alle verhuisdrukte door. Lekker genieten van een kleurrijk haakwerkje.

En Doerak? Die is heel gelukkig. Een rokje door mama zelf gehaakt. Prachtig vindt ze het. Ze heeft hem alleen nog niet aangehad. Want daar is het nu een beetje te warm voor...

En de verhuizing, die nadert met rasse schreden. Ben al begonnen met het inpakken van de kleding... Er zijn er zoveel die moeten werken in deze warmte ;-) Het is maar goed ook. Mijn hoofd barst bijna uit elkaar van alle projecten die ik ineens, plotsklaps, zomaar heel erg graag uit moet gaan voeren. Terwijl al mijn patroonboeken zijn ingepakt en mijn bolletjes wol al lang in een doosje zitten. (twee dozen dan. Een was te weinig)

Tutorial kleine bolletjes rand haken

De afgelopen dagen was ik bezig met het project wat ik in het begin van de week liet zien. Ik wilde er een mooie rand aan haken. Een bolletjes rand. Ik had al een paar keer de leuke gehaakte randen langs zien komen op het internet. Dus zocht ik een tutorial op. Ik vond er een en begon vol goede moed. Maar dat viel vies tegen. Hij werd helemaal niet zoals ik hem in gedachten had. Grof, groot met lange lussen.

Mannie heeft vaak wel een mening over dingen. Dus mocht hij mee kijken. Meebeslissen. En hij was het met me eens. Misschien moet je een ander randje bedenken raadde hij me aan. Lief van hem. Dat advies. Maar dat wilde ik niet. Ik wilde een bólletjesrand!

En dus probeerde ik. Minder stokjes, minder lossen, meer stokjes, meer ruimte tussen de bolletjes. Het werd het allemaal niet. Tot ik met de moed der wanhoop me vanavond opnieuw aan het randje waagde. En toen ineens had ik het. Een lief, klein, schattig randje. Met lieve, kleine bolletjes. En om anderen mee te laten genieten van mijn uitvinding hier een omschrijving.

Haak eerst een toer vasten om het werkstuk waar de rand moet komen. Haak dan als volgt:

 5 lossen

 Steek in de 3e losse vanaf de haaknaald.

 Sla de draad om de naald

 En haal de draad door de voorste lus. Nu zijn er 2 lussen op de naald.

 Sla de draad weer om de naald.

 Steek nu weer door de derde losse van de 5 lossen ketting. Haal weer een lus op door de draad om de naald te slaan en de draad door de voorste lus te halen. Steek zo in totaal 4 keer in. En sla steeds tussendoor de draad om de naald.

 Na de 4e keer heb je 8 lussen op de naald.

 Sla nu de draad om de naald en haal door alle lussen op de naald. Dit is best een gepriegel. Soms deed ik het in stukjes. Het is belangrijk dat je de lussen goed los ophaalt en niet te veel aan de draad trekt tijdens het omslaan.

 Nu nog 1 halve vaste in die zelfde 3e losse van de 5 lossen ketting.

 Haak 2 lossen

1 halve vaste in de 2e vaste in de basisrand. 

Deze stappen steeds herhalen tot je hele rand klaar is. Nu heb je dus een rand met lieve, bescheiden kleine bolletjes en is de ruimte tussen het project en de bolletjes en de bolletjes onderling niet te groot.

Ik hoop dat je er iets mee kan. Als je zelf nu ook zo'n leuke bolletjes rand haakt vanaf deze tutorial laat dan even een berichtje achter of stuur een fotootje. Altijd leuk om te zien hoe anderen het weer doen. Dat inspireert me weer om vaker tutorials te schrijven.