Vol warmte en met liefde gehaakt

Doerak is een geluksvogeltje. (als je mijn vorige post hebt gelezen kan je deze zin dubbel opvatten) Van tante Vrolijk krijgt ze namelijk elke keer weer een grote zak met kleding. Die zijn nichtje Joy te klein geworden. En omdat Joy geen zusjes heeft en Doerak haar enige nichtje was voor lange tijd mag zij al haar kleding hebben. Joy is iets ouder en groter. Dus hebben we op zolder een flinke doos op voorraad. Ergens in het voor en najaar kruipen Doerak en ik dan ook samen op zolder. De dozen gaan open en we passen en meten. Net nog te groot, (die houden we apart) past precies, (mag naar beneden en in Doeraks kast) en helaas te klein. (die heeft ze dan al een of twee seizoenen aangehad en gaan naar buurvrouws dochtertje.)

Het wordt een steeds groter feest om zo samen een middagje op zolder door te brengen. Doerak begint steeds beter zicht te krijgen op wat ze leuk en niet leuk vind. En gelukkig is ze heel tevreden met de smaak van tante Vrolijk en Joy. "Hebben wij geluk dat tante Vrolijk zulke mooie kleren koopt voor Joy," zei ze laatst. En ik prees me in stilte gelukkig dat zij er zo blij mee is. Want wat als ze al die jurkjes en rokjes niet mooi zou vinden? Ga je ze dwingen? Wordt zij en ik daar gelukkiger van? Maar het is ook zonde om dozen met kleding te hebben die niet gedragen worden. En dan vervolgens weer naar de winkel te moeten.

Nu dat laatste daar hoef ik me dus geen zorgen over te maken. Ik hoef zelden naar de winkel. Soms voor een legging. Of een shirt. Een paar schoenen of slippers. Maar daar blijft het voor Doerak dan ook wel bij. En daar hebben we de afgelopen jaren al heel wat geld mee bespaard.

Zelfs voor de zondag had ik meteen een leuke jurk uit de doos gevonden. Er moest alleen nog een vestje bij gehaakt. Want een jurk met spaghettibandjes is in Nederland vaak te koud. (wist ik veel dat het zo warm zou worden) Dus zocht ik maar een patroon. (ik heb me er de eerste keer suf naar gezocht. Maar nu ook. Ik heb het kennelijk nergens bewaard maar kan ook nergens terug vinden waar ik het nu gevonden heb. Dus helaas geen link) En dat vulde ik aan met een patroon van Pinterest. Waar ik op deze site terecht kwam. De foto met schema tekening was voor mij duidelijk genoeg. Twee knoopjes er op en klaar was Doerak.

Er waren nog meer jurken met spaghettibandjes. Dat is zo lekker makkelijk. Je stuurt ze 's morgens naar school met vestje over de jurk. En tegen 12 uur komt ze weer uit school met haar vest in de hand. Dan is het te warm geworden en kan ze prima alleen het jurkje aan. Daar hebben we dit warme voorjaar heel wat gebruik van gemaakt. Maar dan moet je wel vestjes hebben. Ik had er nog twee. Die kon ik combineren. En die hebben jullie al eerder gezien. Maar de rest moest nog gemaakt. Dus heb ik ook heel wat afgehaakt. Vestje voor de een al klaar, dan gaan we meteen verder met de volgende. Afgelopen vakantie maakte ik het laatste vestje af. Dat laatste daar heb ik nog wel iets over te vertellen. Maar ook over het witte cirkelvest.

Ik had paarse katoen meegenomen naar de camping. Daar waren we namelijk in de meivakantie. Van te voren had ik wat kleurtjes, bolletjes, en jurkjes bij elkaar gehouden. En ik wilde met het paarse garen een cirkelvest maken voor het paarse jurkje met de witte bloemen. Ik vond een patroon via Pinterest klinkte door naar de site die de pin geplaatst had en kwam via die site op de Blog waar een duidelijke schematekening was vanwaar ik het vest makkelijk kon haken. Ik had er vreselijk veel plezier in, moest hier en daar wat aanpassen qua maat maar verder haakte het heerlijk weg. In een paar dagen was ik klaar. Net voor we thuis kwamen. En toen kwamen we thuis... wilde ik het vestje bij de jurk hangen... bleek de kleur helemaal niet mooi te zijn. De kleur paste wel bij een andere jurk. Een jurk met een mint achtergrond met paarse bloemen. Maar die jurk was veel te druk voor zo'n opengewerkt vest. Dus dook ik mijn wol voorraad in, haalde ik witte bollen te voorschijn en begon het hele feest weer overnieuw. En ondanks dat het gewone leven weer begonnen was van werken en huishouden en zorgen voor de rest van het gezin zorgde ik ook goed voor mijzelf. Het vest was weer zo klaar. Nu in het wit.

Nu moest ik op zoek naar een patroon voor het vestje bij de andere jurk. Ik zocht een patroon om een vestje te breien. Na al het haken had ik daar eens zin in. Maar er wat niets naar mijn zin. Of beter gezegd: er was niets wat klopte met dat wat ik in mijn hoofd had. Ooit had ik namelijk voor een pasgeboren nichtje een paars vestje met ajourpatroon gebreid. En zo iets wilde ik nu weer maken. Ten einde raad pakte ik het boekje er bij waar het babypatroon in stond. Ik weet nog dat het vest vrij breed uit viel. Mijn nichtje groeide goed en kon dat wel hebben. Maar zelf hadden we hele tengere baby's. Tegen beter weten in nam ik de maten eens op. Tot mijn grote verbazing bleek Doeraks breedte overeen te komen met de breedte van de grootste maat. Ik kon het patroon volgen voor een baby van een jaar. We zullen het er maar op houden dat Doerak niet extreem smal is maar het boek in breedtematen extreem overdrijft. Maar vreemd blijft het.

Omdat het vest van mij best wat korter mocht vallen hield ik ook de lengte maten maar gewoon aan. En zo liep ik rond met een babypatronenboek, en een vest in wording. Nee ik heb niets te vertellen, je mag me niet feliciteren en er komt niet nog een nichtje bij. Dit is gewoon voor onze 6 jarige dochter. ;-)

Tijdens het passen van de losse panden (lees: ik heb Doerak met veel pijn en moeite zover gekregen dat ze twee seconden stil wilde staan om een omkrullend rugpand op haar rug te leggen om te testen of het breed genoeg was) vond ik het toch wat spannend worden. Het paste wel heel exact, precies. Met de naden er af werd het misschien toch krap aan. Dus haakte ik een randje vasten om de panden. En omdat ik toch zo lekker bezig was haakte ik daarna de panden aan elkaar. Ik legde de goede kanten op elkaar zodat er geen opstaand randje aan de buitenkant te zien was. Het resultaat vind ik erg leuk. Dat ga ik zeker vaker doen.

Afgelopen winter haakte ik voor Doerak nog een stola. Ik haakte hem in de zandsteek. Een hele gezellige, vlot weghakende steek. Het gemêleerde garen is dunner dan het roze garen. Waardoor vooral bij die stukken de steek goed te zien is. Beide garens komen van de A.ction vandaan. Maar wat een drama was dat roze garen. Het krulde helemaal op. Dus na een aantal steken moest ik de hele boel in de lucht houden om de draad weer terug te draaien. Anders raakte het helemaal in de knoop. Ik kon er geen geschikte knoopjes bij vinden. Doerak heeft samen met een vriendinnetje onder mijn toeziend oog de knopendoos doorgespit maar we vonden niets wat geschikt was. Dus haakte ik stoffen knoopjes om. Wat een leuk effect geeft.

Nu ben ik er inmiddels achter dat Doerak net als ik niet echt een stola meisje is. Halverwege de dag gaat het ding vaak uit. Ik denk dat ze het net als ik niet prettig vind dat gefladder om haar lijf. Dus ik denk dat het fijn is om hem straks op de fiets aan te doen. Voor als de zomerjas een beetje kouder wordt maar de winterjas nog te dik is. Ze heeft geen tussenjas. (lees: die zit niet in de doos op zolder in de maat die ze nu heeft) Dus dat komt mooi uit. Hoef ik die ook niet te kopen.

Zomers vestje voor zomerse jurk

Vorige voorjaarsvakantie (ja dat is een jaar geleden) waren we als uitje naar Miniworld Rotterdam geweest. Na dat we de stad en zijn omgeving in het klein gezien hadden besloten we het winkelcentrum nog even te bezoeken. Het was er toch dichtbij en Bolleboos had schoenen nodig. De schoenen vonden we. En natuurlijk konden de mannen het toen niet laten. Ze moesten nog even de mega media winkel bezoeken. Doerak en ik zochten een ander tijdverdrijf. Wij kwamen in een hele grote kledingwinkel terecht. Ik kende de winkel niet maar er hing van alles. Allerlei feestkleding. Omdat Doerak een jurk voor de zondag nodig had besloten we het er maar op te wagen. Eens kijken wat er allemaal hing en veel belangrijker, wat haar goed paste.

Ze vond het een feest. Jurkjes zijn zo wie zo wel haar ding. En al die glitter en glamour kan haar ook zeker bekoren. Dus paste ze zoet alle jurkjes die er hingen en vond ze haar oordeel: 'Zit goed hoor mam. Heel goed,' belangrijker dan de mijne. Ik was niet zomaar tevreden. Dat botste uiteraard een beetje. Uiteindelijk kwamen de mannen naar ons toe en kwamen met ons vieren tot een keus. Het werd een prachtige bloemenjurk. Met aqua blauwe ceintuur, gouden randjes en een paarse bloem. Heerlijk over de top. Maar ze is maar een keer klein. Eenmaal een jaar of wat ouder en ik krijg ze alleen nog maar in een strakke spijkerbroek gehesen. Vooruit, we doen het. Wat was Doerak gelukkig.

Eenmaal thuis besloot ik dat er een klein vestje over de jurk moest komen. De jurk was mouwloos en dat is op veel dagen in Nederland een beetje koud. Dus ging ik naar de plaatselijke wolwinkel en kocht daar bijna precies dezelfde kleur garen als de ceintuur. En toen kwam de uitdaging. Een patroon.

Ik zocht, keurde af, zocht verder, keurde er nog meer af. Eindelijk vond ik er een op ravelry. Maar natuurlijk kwam het garen niet overeen met de maatvoering op het patroon. Bovendien was het vestje iets te groot. En was het voor 1 maat beschreven. Dat krijg je als je zo kritisch bent. Dus moest ik volop aanpassen. En rekenen. En nog meer aanpassen. De lange mouwen moesten kort. En ik wilde de mouwen meteen vasthaken. Omdat ik bang was dat anders met inzetten het patroon niet goed door zou lopen. Het was een heel gedoe. Als ik zelf een patroon bedacht had was ik waarschijnlijk net zo snel geweest. Maar gelukkig kwam het vestje op tijd af. (en gelukkig bleef het best lang koud vorig voorjaar en mocht mevrouw de eerste paar keer met lange mouwen onder haar jurk naar de kerk.)

Hier zie je duidelijk dat mijn rekenwerk niet voor niets was. Het patroon van de mouwen loopt perfect door met het patroon van de jurk.

Op de eerste stralende voorjaarsdag zat onze dame keurig gekapt en gekleed in de kerk. Met gouden glitterschoenen, en gouden elastiekjes in haar haar. Tja, en als dan een lieve man van in de 80 zijn zwart leren schoenen wel met jouw gouden balerina's wil ruilen dan straal je natuurlijk van oor tot oor.  (En ben je stiekem een beetje opgelucht dat hij die balerina's niet past en jij jouw schoenen gewoon mag houden)

Bolero, shrug, mouwsjaal of hoe je het ook noemen wilt van guimpehaakwerk

Op de verjaardag van Doerak kwam tante Vrolijk niet alleen aan met een cadeautje voor onze nieuwbakken kleuter. Ze bracht ook nog een grote tas met kleertjes mee. Haar dochtertje is er uitgegroeid. Maar ons meisje kan er nog lekker in spelen en ravotten. Er zaten een stel snoezige rokjes en jurkjes in. Met jurkjes ben je altijd lekker zo snel klaar. Daar doe je een effen shirt onder. Je duikt in de mega voorraad maillots en klaar. Met een van de rokjes kwam ik ook wel rond. Een vestje wat er nog lag. En een basis shirt er onder. Maar dat andere rokje werd iets ingewikkelder. Het vroeg om iets speciaals. Iets bijzonders.

Op zoek naar wat ik had kwam er bijzonder weinig te voorschijn. Niet de goede kleur. En niet speciaal genoeg. Dus zocht ik tussen mijn wollebolletjes. Daar kwam ik een prachtige grijze draad tegen. Nu nog een patroontje. Ik speurde op internet. Op ravelry. Bij Drops. Ten einde raad in mijn eigen boeken (kan je nagaan hoe digitaal we zijn ingesteld tegenwoordig. Staat er een boekenkast op zolder vol met patroonboeken en begin je beneden bij de computer) Maar er was niets. Tot ik al surfend op het idee kwam om mijn guimpevork te voorschijn te halen. Toen was de keuze nog niet gemaakt. Want ik vond het middenstukje met een vaste een beetje te smal. Ondanks de vele verschillende mogelijkheden kwam ik er nog niet helemaal uit. Uiteindelijk werd het een beetje van een filmpje van YouTube en een beetje van mezelf.

Na een halve dag speuren, proberen, uithalen en opnieuw proberen kon ik aan de gang. Maar toen ging het ook heerlijk snel. Na een paar dagen doorwerken was ik klaar. Ik vlocht de stroken in elkaar, haakte er nog een rand om heen zodat het ook mooi om haar lijfje staat. Basisshirt uit de kast en... ik had niet het goede kleurtje. Het is met mij net als met kleine kinderen. ;-) Heb ik iets nieuws dan wil ik het meteen ook aan. Of aan zien in dit geval. Helaas moest ik nu eerst nog naar het winkelcentrum. Maar daar werd ik dan ook ruimschoots beloond met een geweldig mooi shirt wat helemaal kleurt. En wat ook nog een opdruk heeft die het geheel helemaal af maakt.

Eindelijk konden we ons meisje in haar nieuwe kleertjes naar school sturen. En wat kan ik dan genieten van onze kleuter. Met een beetje van tante Vrolijk, een beetje van de winkel en een beetje van mijzelf. ;-)

Ook iets nieuws? Geniet er van!