Bolero, shrug, mouwsjaal of hoe je het ook noemen wilt van guimpehaakwerk

Op de verjaardag van Doerak kwam tante Vrolijk niet alleen aan met een cadeautje voor onze nieuwbakken kleuter. Ze bracht ook nog een grote tas met kleertjes mee. Haar dochtertje is er uitgegroeid. Maar ons meisje kan er nog lekker in spelen en ravotten. Er zaten een stel snoezige rokjes en jurkjes in. Met jurkjes ben je altijd lekker zo snel klaar. Daar doe je een effen shirt onder. Je duikt in de mega voorraad maillots en klaar. Met een van de rokjes kwam ik ook wel rond. Een vestje wat er nog lag. En een basis shirt er onder. Maar dat andere rokje werd iets ingewikkelder. Het vroeg om iets speciaals. Iets bijzonders.

Op zoek naar wat ik had kwam er bijzonder weinig te voorschijn. Niet de goede kleur. En niet speciaal genoeg. Dus zocht ik tussen mijn wollebolletjes. Daar kwam ik een prachtige grijze draad tegen. Nu nog een patroontje. Ik speurde op internet. Op ravelry. Bij Drops. Ten einde raad in mijn eigen boeken (kan je nagaan hoe digitaal we zijn ingesteld tegenwoordig. Staat er een boekenkast op zolder vol met patroonboeken en begin je beneden bij de computer) Maar er was niets. Tot ik al surfend op het idee kwam om mijn guimpevork te voorschijn te halen. Toen was de keuze nog niet gemaakt. Want ik vond het middenstukje met een vaste een beetje te smal. Ondanks de vele verschillende mogelijkheden kwam ik er nog niet helemaal uit. Uiteindelijk werd het een beetje van een filmpje van YouTube en een beetje van mezelf.

Na een halve dag speuren, proberen, uithalen en opnieuw proberen kon ik aan de gang. Maar toen ging het ook heerlijk snel. Na een paar dagen doorwerken was ik klaar. Ik vlocht de stroken in elkaar, haakte er nog een rand om heen zodat het ook mooi om haar lijfje staat. Basisshirt uit de kast en... ik had niet het goede kleurtje. Het is met mij net als met kleine kinderen. ;-) Heb ik iets nieuws dan wil ik het meteen ook aan. Of aan zien in dit geval. Helaas moest ik nu eerst nog naar het winkelcentrum. Maar daar werd ik dan ook ruimschoots beloond met een geweldig mooi shirt wat helemaal kleurt. En wat ook nog een opdruk heeft die het geheel helemaal af maakt.

Eindelijk konden we ons meisje in haar nieuwe kleertjes naar school sturen. En wat kan ik dan genieten van onze kleuter. Met een beetje van tante Vrolijk, een beetje van de winkel en een beetje van mijzelf. ;-)

Ook iets nieuws? Geniet er van!

Zeg maar dag met je handje...

Het was een periode van afsluiten, afscheid nemen en nieuwe dingen ontdekken voor onze Doerak. (Ook een beetje voor onze Bolleboos. Die is aan het wisselen. En laat zijn melk tandjes voor wat ze zijn. De eerste heeft hij zelfs ingeslikt. Tijd voor grote mensen tanden.) De laatste keer bij het consultatiebureau, de laatste keer een woensdag morgen bij buurvrouw, de laatste oppasmorgen bij opa en oma, de laatste maandag thuis bij papa en de laatste dagen thuis bij mama. Maar ook het wennen op de basisschool, voor het eerst naar de hoogste groep van de crèche bij de kerk (waardoor er dus automatisch ook een laatste keer op de middengroep van de crèche bij de kerk was) en voor het eerst een kleuterfeestje vieren. En er was nog een laatste keer. De laatste keer op de peuterspeelzaal. Dat was vooral voor mama toch een weemoedig afscheid. Ik heb het niet zo op dramatisch en melancholisch doen over de periode afsluiten. Nooit gehad. De afscheidsavond van groep 8 deed ik zonder een spatje weemoed. De afscheidsavond op de MAVO ook. Tijd van komen en een tijd van gaan. Maar die peuterspeelzaal dat was toch wel een heerlijk tijd voor onze dame. Wat is haar juf altijd lief geweest. En wat heeft ze er een tijd doorgebracht. Vanaf dat ze twee en half is bracht ik haar elke week. Het gezellige sfeertje. De gemoedelijkheid. Dat ga ik toch wel missen.

Maar mevrouw was er klaar voor. Ze keek ontzettend uit naar het trakteer moment. Vooral toen ik bedacht dat ik best 8 sleutelhangers kon maken. Vooruit. 9 dan. De dochter van de juf heeft net voor de kerstvakantie afscheid genomen. Maar als je al die jaren samen op de peuterspeelzaal hebt gezeten mag zij er natuurlijk ook nog een. En uiteindelijk werden het er 10. Want de laatste moet ook nog iets te kiezen hebben.

En zo haakte ik. Eerst uit het boekje 'Amigurumi en mini's' van Tessa Ernst - van Riet. Doerak koos voor de krab en de vis en ik besloot voort te borduren op haar thema. Zo haakte ik dus nog de octopus, de flamingo en de pinguïn. Die laatste een beetje aangepast. Hij was te klein en ik vond  hem zo zielig ineengefrommeld op de foto staan in het boekje. Dus heb ik hem meer ruimte gegeven. Wat toeren er bij. Een wit vlak in plaats van twee. Kleine pinguïns worden groot, zeg maar. Maar om nu alles dubbel te maken dat vond ik ook weer een beetje saai. Dus zocht ik op internet naar nog andere sleutelhangertjes. Zo kwam ik eindelijk eens toe aan deze kikkers die ik lang geleden al eens gevonden en opgeslagen had.

 Ook vond ik Kaatje de libelle die prima paste bij al die waterbeestjes.

Ik zag een gekko patroon wat mijns inziens best door kon gaan voor een salamander. (hoeveel gehaakte aapjes lijken niet precies op een beer? En een laatst zag ik een hondje wat net een schaapjes was) Die Salamander was Doeraks favoriet. Helaas werd deze door een ander kindje gekozen. Maar ik heb beloofd dat ik hem dan nog maar eens zal haken. En ook was er nog dit lieve eendje waarvan de kinderen mijn versie vooral op een pinguïn vinden lijken. Klopt misschien ook wel een beetje. Maar dan komt dat vooral door de kleur. Ik had geen geel katoen in huis.

En dit geweldige zeepaardje. Al van klein kinds af aan vind ik zeepaardjes geweldig. Ik weet nog dat er een groot wandkleed in de wachtkamer van het gezondheidscentrum hing in de plaats waar ik als kind woonde en dat ik daar voor het eerst zeepaardjes zag. Ze hebben me nooit meer losgelaten. Dus met veel liefde heb ik dit zeepaardje gemaakt.  

Toen moest elke versie nog een snoepsleutel krijgen. Er moet wel iets te snoepen zijn bij een traktatie.

En van Doerak moest alles in een mandje of zo. Want dat hoort. Tja, een driejarige die bijna vier is weet precies te vertellen hoe het hoort. (ik heb genoten van die garnalenvingertjes die bij iedere gelegenheid waarin ze vertelde dat ze bijna vier was in de lucht gestoken werden. Eerst hield ze haar pinkje vast. Want die wilde steevast mee de lucht in. Tot oma haar had geleerd dat ze haar duimpje dicht kon houden. Dat was sneller geteld ook) Gelukkig was het theeblad goedgekeurd.

 En zo ging onze dame in een prinsessenjurk naar de peuterspeelzaal. Wat het leukst van alles was? Dat ze op de stoel mocht staan. Tja, zelfs in een prinsessenjurk blijft onze meid een Doerak.

Oh en een held ook. 's Middags kroop ze met jurk en al (wel bij mij op schoot) keurig in de tandartsstoel en liet ze al haar tandjes zien. Met zo'n prinsesje op schoot voel je je dan net de koningin.;-)

Geniet van deze nieuwe maand. Misschien zonder grote mijlpalen maar is niet elke dag, van God gekregen, een mijlpaal?

Een eigen huis.... en een eigen interieur

We hebben er even over gedaan. Al vind ik zelf een beneden verdieping van je huis in een klein half jaar tijd opknappen terwijl je er ook woont ook wel weer aardig snel. Zeker als je bedenkt dat Mannie alle muren zelf heeft gestuukt. Dat was echt een heel werk. Elke keer een stukje. In de avonden en het weekend. Tussen verjaardagsfeestjes en andere leuke dingen doen door. Want het gewone leven gaat gewoon door. Liefst als de kinderen op bed lagen. Want dan kan je rustig denken zonder dat je steeds gestoord wordt door de kids.

Tijdens het opknappen reden we ook regelmatig langs de kringloop. Ik had al eerder gezegd dat we geen kasten hadden meegenomen uit het oude huis omdat we daar heel veel inbouwkasten hadden gemaakt. We hadden 1 laag kastje en 1 hoge kast meegenomen. De hoge kast kwam in de keuken terecht. Het lage kastje voor de woonkamer was natuurlijk veel te weinig. De tv kast uit het oude huis vonden we niet meer zo goed passen. Hij paste letterlijk niet in het hoekje waar we hem wilde hebben dus had Mannie er al een stuk afgezaagd. Maar toen zaten we nog met het probleem dat hij het gewoon niet meer helemaal was. Dus zochten we tussen het klussen door naar kasten en andere leuke dingen. En op een van die strooptochten kwamen we een pareltje tegen.

 Wat zijn we hier blij mee. Het leuke is dat we er allebei heel blij mee zijn. Ondanks dat Mannie niets met naaimachines heeft. Voelt hij wel veel voor oude spullen. Mannie vond dan ook als eerste de tafel. Eerst dachten we dat het een los naaimachine tafeltje was. Maar toen bleek tot onze grote vreugde dat de naaimachine er ook nog inzat. Door een plankje er uit te halen konden we de naaimachine rechtop zetten. Het plankje kan aan de zijkant van de tafel. Daar hangt het nu bij ons. Maar het kan ook recht geschoven worden zodat je een groter werkblad hebt. Hij heeft een prominente plek gekregen in de zithoek. En staat daar mooi te zijn. En ondertussen droom ik van degene die hier voor gespaard heeft. Die hier met heel veel plezier de mooiste dingen op heeft gemaakt. En die er heel zuinig op is geweest. Want hij ziet er nog prachtig uit. De klosjes garen zaten er bij. En dat maakt het extra bijzonder.

Verder zaten we met een grote stapel tijdschriften die in de weg lagen. In ons andere huis had Mannie zelf een salontafel gemaakt waarin we boekjes en tijdschriften konden opbergen. In het nieuwe huis wilde ik gaan werken met losse poefjes. En dat bevalt erg goed tot nu toe. Dus knutselde Mannie van gebruikt pallethout een wandrek waarin we de tijdschriften in op kunnen bergen. En waarin we leuke dingen op kunnen zetten.

 Het valt niet mee om het wandrek in zijn geheel op de foto te krijgen. Maar hier is hij dan. Onderin kunnen de tijdschriften. En meer naar boven hangen fotolijstjes en frutseldingen.

En ik knutselde ook. Ik pootte plantjes over. De een kwam terecht in een leeg groentenpotje. Die ik van binnen geverfd had zalmroze muurverf. Aan de buitenkant plakte ik kant. Maar omdat ik het cremekleurige kant al meer gebruikt had verfde ik dit kant donkerbruin. Een lintje raffia aan de bovenrand om het schroefrandje weg te werken. En toen zette ik het hele potje in een glazen vaas. Ik knipte nog wat raffia klein en legde er nog wat decoratiemateriaal in. En zo maak je met kosteloos materiaal en spullen die je al hebt een geweldig potje.

Verder schilderde ik een grijs petroleum lampje koperkleurig. En plakte ik kant om een leeg asperge potje.
Het plankje hout en het glas komen van een cadeau van mijn zus. Die gaf voor ons nieuwe huis een pakketje op een plankje hout met sap flesjes en dit glas. Het heeft eerst heel lang ingepakt op het aanrecht gestaan. Inmiddels is de sap op. De rest pronkt nu dus in de vensterbank.

En nog een potje zelfgemaakt. Dit was een knalroze plantenpotje wat ik zalmroze heb geverfd. Ik heb het met wat jute in een vaasje heb gezet. Leuk detail: het plantje heb ik zelf gestekt. Een tijdje geleden heb ik van zo'n plantje een paar takjes afgeknipt en dat in de aarde gestoken. Het schiet vanzelf wortel en groeit weer door.

Zo zijn we dus lekker bezig geweest. Klussen is meer dan alleen verven en behangen. ;-)

Een heerlijk huiselijk gevoel toegewenst deze week.

Een gelukkig nieuw jaar

Wat hadden we een heerlijke kerstvakantie. Eerst was daar die bruiloft van onze 40 jaar getrouwde (schoon) papa en mama. Die begon al de dag voor de kerstvakantie. Want we kregen allemaal vrij om het grote feest te vieren. Dat deden we in de E.fteling. Het was er prachtig. Het weer was super. De kinderen genoten. Bolleboos raakte niet uitgekeken bij de bouwtreintjes. We waren een van de weinigen. Maar hij wilde er twee keer heen. En Doerak durfde met haar 3 jaartjes (bijna 4) in het schommelschip. Bijna bovenin. Oh op het hoogte punt vond ze hem echt wel eng hoor. Ze kroop weg onder mijn jas. En haar beentje trilde. Maar onze heldin beweerde bij afloop dat het niet eng was en heel leuk. Je kan dan bijna de jongste van de familie zijn. Maar dat betekend nog niet dat je dan geen heldin kan zijn. En we zijn wel 5 keer in Droomvlucht geweest. Prachtig vonden ze het.

Daarna, toen al het feesten voorbij was, stapten we in onze auto en reden we richting camping. De chalet van de zojuist 40 jaar getrouwde (schoon) papa en mama stond op ons te wachten. Achterin onze auto stond naast de weekendtassen (die van ons geweest zijn toen we zelf tieners waren. De ritsen kunnen niet meer dicht. Maar dat geeft niet. Ik stop ze altijd zo vol dat ze toch niet dicht zouden kunnen) een doos met kerstversiering. Zodat we ook de caravan in kerstsfeer konden hullen. Winter of geen winter. We genieten er eigenlijk altijd. Met de kinderen gingen we kinder dingen doen. En de kinderen deden met ons grote mensen dingen. Zo kwamen we met elkaar een heerlijke vakantie door.

Eenmaal thuis gingen we op visite bij buurgezin. Daar vroeg het oudste kind van buurgezin of hij nu eindelijk eens mocht logeren. Wat hem al beloofd was voor we gingen verhuizen. En waar steeds maar niets van kwam. Ik sloeg spijkers met koppen. En nam hem meteen maar mee. Bolleboos en hij hebben stapels Duckies verslonden. Ze hebben met z'n drieën 'echt' vuurwerk geknald. Want zowel de knalerwten als de trektouwtjes vonden ze heel echt. En heel spannend. En we staken met z'n vieren behang af op Doeraks kamertje. Eindelijk is haar kamertje aan de beurt nu de woonkamer klaar is.

En toen vierden we midden in de nacht een gelukkig nieuw jaar zoals ons Doerakje dat verwoordde. Ze vond het een prachtig feest. Ze had de hele avond geslapen maar om 10 voor 12 haalden we ze uit bed. Eerst nog slaapdronken. Maar toen we eenmaal op zolder voor de ramen stonden was het prachtig en een groot feest.

Dat gelukkig nieuw jaar is wat ik jullie ook allemaal wil wensen. Omdat we allemaal zo wie zo een gelukkig nieuw jaar zullen krijgen? Natuurlijk weet ik wel beter. Maar echt geluk, geluk van God, liefde van Hem dat is wat ik jullie wil wensen. Zijn trouw en nabijheid. En dan wordt 2016 ondanks wat er ook gebeuren zal een gelukkig jaar.

Sneeuwvlokjes, kerststerren, kaarten en heel veel frivolité

Oh wat was ik verslaaf de afgelopen week. Het was gewoon weg verschrikkelijk. Ik raffelde mijn huishouden af om zo snel mogelijk weer verder te kunnen. Ik praatte er over, ik dacht er aan, ik droomde er over... Kortom het was een ware verslaving.

Wat ik aan het doen was? Sterren, sneeuwvlokken en andere kerst achtige dingen frivolitéën. (Schrijf je beslist niet zo. Weet zelfs niet of het een woord is. Iemand suggesties?) Ik wilde die kerstfiguren gebruiken om kerstkaarten te maken. Gelukkig moeten kerstkaarten op tijd verstuurd worden. En had ik al voorbereidingen getroffen voor het maken van een heel ander soort kaarten.

Deze kaarten. Ik heb een verfbakje waar een draaischijfje in zit. Terwijl je de schijf rond laat draaien spuit je verf op je papiertje die op de schijf vast te maken is. Zo spuit de verf in kringen op je papier.

Ik maakte er sterren van. Kleide sterren van zelf hardende klei waar ik twee gaatjes in maakte. Door de sterren op elkaar te plaatsen met een gekleid sterretje er tussen krijg je een leuk 3d effect.

 Met deze sterrenkaarten van papier kwam ik op het imposante getal van nog 12 kaarten die ik zou versieren met een frivolité ster.

 Via YouTube maar ook via internet kwam ik patronen tegen van allerlei leuke sneeuwvlokken. De ene leek meer op een kerstbal. De ander meer op een ster. Maar ik vond ze allemaal wel kunnen. Nog een belangrijk detail: ik wilde overal kraaltjes bij gebruiken. Hier zo maar wat links van gebruikte filmpjes: ik gebruikte deze
en deze, dit kleintje, deze die ik in een kleur maakte en deze waarbij ik de picotjes verving door kraaltjes. Ik leerde hoe je kralen verwerkte. Soms rijg je je van te voren op een draad. Soms rijg je ze op een picot met behulp van een ijzerdraadje. En ik ontdekte hoe je patronen kan veranderen door een picot te vervangen voor een kraal.

Ook via internet zelf vond ik nog wat patronen. Al is het erg moeilijk zoeken ontdekte ik. Maar ik vond deze waardoor ik leerde hoe je door ringen heen werkt. Ik vind het bijna jammer dat de kerstkaarten de deur uit zijn. Maar er ligt ook nog wat haakwerk op me te wachten. Bolleboos krijgt een nieuwe gymtas. Dus de frivolité naalden gaan even de kast in. Al hoe wel: speurend naar linkjes begon het toch weer te kriebelen. Ik zou natuurlijk vast kunnen beginnen aan de kaarten voor volgend jaar... ;-)

Hier de kaarten terwijl ze af zijn. Ik gebruikte dun karton wat tussen cadeaupapier gezeten heeft om kaarten van te snijden. De binnen en buitenkant verstevigde ik met een velletje wit printerpapier. En daarover een stukje papier van een papieren tas. Met mijn stans en embossings apparaat maakte ik van de binnenkant van een sauszakje (waar gedroogde kruiden in hebben gezeten om een sausje aan te maken) mooie achtergrondjes voor het uiteindelijke sterretje.

De enveloppen moest ik ook zelf maken. De kaarten waren namelijk 10 bij 10 geworden. En daar had ik geen enveloppen voor. Gelukkig heb ik vaker met dat bijltje gehakt. Dus maakte ik een malletje van papier. En gebruikte ik dat om uit een rest behang de enveloppen te maken.

En zo zijn de kaarten klaar om te versturen. Ik ga eens wat aan mijn huishouden doen. ;-))

Voor iedereen die ik niet meer spreek of zie: hele goede kerstdagen toegewenst. Dat de vrede van het Kerstkind met jullie zal zijn.

Pietjes slinger met haakpatroon

Zo maar even tussendoor. In deze gezellige sinterklaastijd. Een slingertje van zwarte pieten. Je ziet dat de hele discussie over kleur of zwart stilletjes ons huisje voorbij rijd. Ik discrimineer niet. Daar houd ik niet van. Maar Pieten zijn altijd zwart geweest. Dus nu nog steeds.

Het was zo leuk om ze te maken. Een paar weken geleden had ik al bedacht dat ik een slinger van pietjes in ons huis wilde hebben. Maar ik bedacht me omdat het zoveel werk was. Allemaal verschillende kleurtjes. Voor een half toertje een nieuwe kleur aanhechten en ook weer afhechten. Daar had ik eigenlijk niet zoveel zin in. Bovendien ben ik ijverig bezig met mijn vest. Dat heb ik weer opgepakt. En heb ik eindelijk een bestemming voor de crochet along deken van 2014. Dat motiveert om daar ook weer mee verder te gaan.

Maar op de school van Bolleboos is het traditie dat er in de laagste vier groepen een grote surprise wordt neergezet waar de cadeautjes al in verpakt zitten. En jullie raden vast dat de knutselpiet dat niet in zijn eentje red. Dus komen er op een donkere avond een stel moeders bij elkaar die ijverig in de weer gaan met lijm en veel papier. En als het dan de volgende morgen weer licht is staan er prachtige creaties op de kinderen te wachten.

Natuurlijk wilde ik helpen met knutselen. Maar ik was een van de weinige moeders deze keer. Bleef lang de enige. Later kwam er nog een moeder bij. Maar dat is best weinig. Dus besloot ik maar vast een stel pietenhoofdjes te maken. Uiteindelijk knutselden we met z'n drieën. En van de losse hoofdjes maakten we complete pietjes.

Eenmaal thuis haakte ik nog meer hoofdjes. Nu toch echt voor aan een slinger. Zo is ons huis ook sinterklaasproef. En Bolleboos? Die heeft nog helemaal geen link gelegd tussen de pietjes op de schoorsteen in zijn klas en de pietjes hier aan de muur. Je kan nog zo'n Bolleboosje zijn. Maar als je ergens in wíl geloven dan geloóf je dus ook gewoon.

Geniet van de Sinterklaas drukte en wil je ook graag pietjes maken? Dan volgt nu het patroon.

Zwarte pieten slinger

Materiaal

- restjes garen in de kleuren bruin, zwart, rood en wit

- restjes garen in verschillende kleuren

- haaknaald passend bij het garen

- stopnaald

Hoofd

1- 6 vasten in een ring

2- 2 vasten in elke vaste. (12)

3- 1 vaste in de eerste vaste, 2 vasten in de volgende vaste. (18)

4- 1 vaste in de eerste 2 vasten, 2 vasten in de volgende vaste. (24)

5- 1 vaste in de eerste 3 vasten, 2 vasten in de volgende vaste. (30)

Haar

Begin op een willekeurige plek. Haak alleen in de voorste lus: 1 vaste in de eerste vaste, *2 lossen, 1 vaste in de volgende vaste* herhaal van * tot * tot je totaal 19 vasten hebt gehaakt.

Baret

Haak in de achterste lussen, achter het haar, in de vijfde lus vanaf de rand van het haar.

1- 9 vasten, 1 losse om te keren

2- Keer het werk, 9 vasten. Wissel eventueel van kleur

3- Keer het werk, 3 lossen, 1 stokje, 2 dubbelstokjes en 1 stokje in de eerste steek, 1 stokje in de volgende steek, 1 half stokje in de volgende steek, 1 vaste in de volgende 2 steken, 1 half stokje in de volgende steek, 2 stokjes in de volgende steek, 1 half stokje in de volgende steek, 1 vaste in de volgende steek en sluit af met een halve vaste in de zijkant van de eerste toer.

Baret (variant)

Haak zoals de omschrijving hier boven tot aan toer 3

3- 1 losse om te keren, 1 vaste in de eerste vaste, 1 half stokje in de volgende vaste, 2 stokjes in de volgende vaste, 1 half stokje in de volgende vaste, 1 vaste in de volgende vaste, 1 half stokje in de volgende vaste, 1 stokje, 1 dubbel stokje en 1 stokje in de volgende vaste, 1 half stokje in de volgende vaste, 2 vasten in de laatste vaste.

Baret (variant 2)

Haak zoals de eerste omschrijving van de baret tot aan toer 3

3- 2 lossen om te keren, 1 half stokje en een stokje in de eerste steek, 1 stokje in de volgende steek, 1 half stokje in de volgende steek, 1 vaste in de volgende steek, 1 half stokje in de volgende steek, 1 stokje in de volgende 2 steken,  half stokje in de volgende steek, 1 stokje en 2 halve stokjes in de laatste steek.

Kraag

Begin in eerste vaste aan de onderkant van het hoofd die nog vrijgelaten zijn

*2 lossen, 1 stokje, 1 half stokje, in de eerste steek. 1 halve vaste in de volgende vaste, 1 vaste in de volgende vaste* herhaal tot alle onbewerkte vaste gehaakt zijn. Eindig met 2 lossen, 1 stokje, en 1 half stokje in de laatste steek.

Veer

5 lossen, 2 lossen om te keren, 1 halve vaste in de derde losse vanaf de haaknaald, 2 lossen, 1 halve vaste in de volgende losse, 3 lossen, 1 halve vaste in de volgende losse, 3 lossen, 1 halve vaste in de volgende losse, 4 lossen, 1 halve vaste in de laatste losse, 2 lossen, 1 half stokje, 2 lossen en 1 halve vaste in diezelfde laatste losse.

Ga verder aan de andere kant van de lossenketting: 4 lossen, 1 halve vaste in de tweede losse, 3 lossen, 1 halve vaste in de volgende losse, 3 lossen, 1 halve vaste in de volgende losse, 2 lossen, 1 halve vaste in de volgende losse, 2 lossen, 1 halve vaste in de laatste losse. Hecht af.

Slinger
Haak met 3 verschillende kleuren en een iets grotere haaknaald 15 lossen, *1 vaste om de 5 vaste van de eerste toer van de baret, 15 lossen* Herhaal tot alle pietenhoofdjes vastgemaakt zijn. Hecht af en maak franjes aan het begin en einde van de slinger. 

Ten slotte:
Dit patroon heb ik zelf ontworpen en bedacht. Daarom mag je het patroon niet gebruiken voor commercieel gebruik. Je mag het patroontje niet zelf op je eigen webpagina of blog plaatsen. Ook het afgewerkte product mag niet te koop aangeboden worden. Natuurlijk mag je altijd een patroontje gebruiken voor een goed doel. Bijvoorbeeld om geld op te halen voor minder bedeelden of iets dergelijks. Laat dan wel weten waar het patroon vandaan komt.
En plaats je een foto van je werkstukje naar aanleiding van mijn patroon op internet, zet er dan altijd een linkje bij naar mijn blog: steekjebijbeetje.blogspot.nl

Gehaakte bloemetjes slinger

Hij hangt al een tijdje. Een heel poosje eigenlijk. Ik haakte hem toen we net verhuisd waren tussen de verf en uitpak klussen door. En al hakend bedacht ik steeds: 'Voor ik hem voor het raam hang moet ik hem op de foto zetten.' Dat wilde ik zodat het huis van de buren niet zo maar ongevraagd op internet terecht zou komen. Of de auto van de buren. Of misschien een langsfietsende buur.

Van buiten naar binnen fotograferen zou ook niet kunnen. Want aan de ene kant zou dan glas zitten, en aan de andere kant, waar het raam open kan, zou de hor roet in het eten gooien. Dus zo zou je geen foto van het eindresultaat kunnen zien.

Maar zoals altijd krijg ik aan het eind van het project afmaak koorts. Vooral omdat hij af was (dacht ik) en ik toch nog een vlaggetje te kort kwam. Ik haakte er nog een. Bijna hijgend hechtte ik de laatste draadjes af. Ik maakte kwastjes aan de eindjes en.... hing hem op. Meteen. Direct. Ik moest weten of ik dat voor elkaar kon krijgen. En het lukte. 't Was even een rotwerkje. Maar na een flink aantal minuten zwoegen en zweten hing hij daar. Vol trots bekeek ik hem. En toen ineens dacht ik aan de foto's.

Ik heb een paar maanden nodig gehad om te bedenken hoe ik nu toch foto's kan maken. En mijn vrees is waarheid. Het zijn geen denderende foto's geworden. Maar op deze stormachtige zondag trok ik toch mijn stoute laarsjes (die Sint niet gevuld heeft. Te stout geweest denk ik) aan en fotografeerde ik de slinger. Goed voor het eindresultaat van de foto's bent u gewaarschuwd. Maar geloof me: in het echt is hij prachtig. ;-)

Het patroon is van mevr snoeshaan Een makkelijk te volgen patroon. En een leuke blog om te lezen. De bloemen heb ik om en om gehangen. Zodat aan de buitenkant en binnenkant bloemen te zien zijn. En het geheel toch ook rustig blijft.

Geniet er van deze week als je slingers op kan hangen. Of hang ze gewoon zo maar op. Omdat het zo gezellig staat. ;-)