Babyspeelgoed: gehaakte rammelaar met auto

Vorige week zaterdag zijn we naar een kraamfeest geweest van een pasgeboren buurjongen. Ik had bij iemand met een borduurmachine cadeautjes besteld. Maar eigenlijk vond ik het leuk om ook zelf iets te maken. Dus begon ik op de woensdag voor het feest ijverig aan een rammelaar. Een rammelaar die ik ook nog een beetje zelf in elkaar moest flansen. Want wat ik wilde was niet verkrijgbaar in gratis patroon. Na een halve middag zoeken op internet (zonde van de tijd eigenlijk. Maar ik wil nu eenmaal een gedegen zoektocht ondernomen hebben voor ik echt aan het werk ga) besloot ik een autootje te maken. Ik vond een foto van een leuke auto op Pinterest en tot mijn grote vreugde kon ik daarvan op Ravelry het patroon vinden. Een duidelijk uitgeschreven patroon met heel veel begeleidende foto's wat mij op het eerste gezicht heel erg moeilijk leek. Maar vooruit, die halve middag op internet had lang genoeg geduurd. Nu niet meer zeuren maar haken.

Het resulteerde in een sleutelhanger. Beetje baby slikt de hele auto in. ;-) Veel te klein. Opnieuw op zoek leek me niet zo'n goed idee. Dus gebruikte ik het patroon om zelf een grotere versie te maken.

Koplampjes op de gril

Achterlichten. Duidelijk zichtbaar in het donker

 Met dit als resultaat. Ik haakte op de tapestry manier koplampjes en achterlichten mee. Nu was hij groot genoeg. Toen haakte ik een ring. Ik had me suf gezocht wat ik nu toch in de ring moest doen. Maar overal las ik dat vulling voldoende was. Ik vulde de ring tijdens het haken (18 vasten en zo'n 50 toeren) stevig op. Boog hem rond en ja, het werd inderdaad een mooi gevormde ring. Ik was blij met het resultaat. Ondanks dat je aan de bovenkant van de ring ziet waar hij aan elkaar is genaaid. Het zit daar niet zo netjes. De buurvrouw vond het gelukkig ook leuk. Nu maar hopen dat nieuwe buurbaby er ook van geniet. 

Autootje op de ring

Het werden twee leuk ingepakte pakketjes waar ik zelf blij van werd. Een grote slab, een labeldoekje en een rammelaar. Altijd leuk om iets origineels te krijgen.

Overigens nog een grappig handwerkdetail: de buurvrouw had verteld dat haar schoonzussen ook haakten. Dus toen ik een aantal dames met zo goed als zeker een zelf gehaakte stola zag zitten wist ik meteen wie dat waren. Groot was de verbazing dat ik meteen wist dat het zussen van de buurman waren. "Lijk ik op hem dan?" was de verbaasde uitroep. Nee, totaal niet. Maar die gehaakte stola kon niet missen. ;-)

Varkentje Pip (van Stip en haak)

Ik was op de site van Stip & HAAK en raakte meteen verliefd op de geweldige patronen. Varkentje Pip was een van die leuke kleine patroontjes die ik ooit nog eens wilde gaan maken. Gewoon zo maar. En op een dag begon ik dan ook. Gewoon zo maar.

Maar varkentje Pip leidde een eigen leven. Al hakend bedacht ik dat ze een geweldig patroon zou zijn om er een potje in te stoppen. En als ik het potje dan zwaar zou maken zou varkentje Pip dienst kunnen doen als boekensteun. Zo gedacht, zo gedaan. Ik nam een potje waar vitaminepillen in gezeten hadden. Haalde steentjes uit de tuin en waste ze. Normaal gesproken zou je het varkentje wel even wassen. Maar goed, ik waste de steentjes die in het varkentje moesten. Na het wassen en drogen stopte ik ze in het potje. En daarna het potje in het vorderende varkentje. Het patroon moest wel iets aangepast. Iets langer moest ie worden. Anders zou ik wat ingewanden van het varkentje over houden ;-)

En toen was het klaar. Nee, Pip nog niet. Maar ik liet haar gewoon liggen. Gewoon, onbeschaamd, zonder enig schuldgevoel kwam Pip in de kast terecht. En daar lag ze. Arme Pip.

Totdat ik een paar posts geleden beloofde dat ik oude projecten nu eens af ging maken. Ik dook in de kast. Jullie weten wel. Die kast met die omgehaakte kastdeurknopjes. En daar vond ik naast de projecten die ik al omschreven had, jullie weten wel, dat vest, die pop en die deken, varkentje Pip. Die arme Pip mocht eerst. Tenslotte was ze zo ver op de achtergrond geraakt dat ik haar zelfs vergat te melden op mijn to-do list. Ook nu weer leidde ze een eigen leven. In tegenstelling tot het patroon werden haar ogen knoopjes, kreeg ze neusgaten en armen. En hier is ze dan. Ze heeft voor jullie geposeerd.

Pip voor bij het behang van de kamer waar ze dienst mag doen

Oh ja, op de foto's staat haar oortje scheef. Officieel hoort ie recht. Maar ik zei het al: "Ze leidt een eigen leven." ;-)

Doerak heeft haar de eerste dagen geadopteerd. En in haar kleine maar oh zo grote hartje gesloten. Ze sjouwde een paar dagen met Pip rond en voerde haar korstjes brood die ze zelf weigert te eten. Inmiddels is er een muisje in huis gevonden. Nu eens niet door mama gehaakt. Was ooit een kraamcadeautje. Gekregen voor Bolleboos of voor Doerak zelf. Dat weet ik niet meer precies. En Doerak is nu grote vriend (zo zegt ze het zelf) met muis. Ze heeft nog grote-vriend-Isa-pop (een oude pop van mij die nooit een naam heeft gekregen en nu dus voor het eerst een eigen naam heeft) en natuurlijk al haar andere grote liefdes. Lappenpop Myla, Muziekdoos Nijn en Kip door mama gehaakt nog voor ze geboren was. Haar Lalaloopsy poppen en popjes en vanmiddag vroeg ze me: "Waar is grote vriend, mijn Bolleboos?" Ze zocht haar lieve grote broer.

Maar goed. Pip mag nu dus dienst doen waar hij voor gemaakt is. Boekensteun. Misschien heb ik iets teveel haakboeken. Ik geloof dat ik er ook met alleen vulling prima in geslaagd was deze boeken overeind te houden. Zo klem staat ze tussen de haakboeken en mijn map met losse patronen. Maar wie weet, groeit ooit de kast nog eens. :-)) Ik mag in ieder geval geen haakboeken meer aan schaffen. Want dan past Pip niet meer. ;-)

En daar zit Pip dan. Vast tussen de boeken.

Huis vol liefde

 Ik had het al verklapt. Ons huis is versierd met hartjes en roosjes. De bekendste uitingen van liefde. Mijn voorraad potjes kregen als eerste een opfrisbeurt. De potjes hebben lange tijd op tafel gestaan met bloemen er in. Rond kerst heb ik er kerstballen ingelegd en zilverkleurige knopen. Dat moest natuurlijk veranderen. Dus haakte ik hartjes, sneed ik een papier met hartjes op maat en vouwde ik in de binnenkant van het potje, ik strooide met roze zand, roze en paarse knoopjes, vond roosjes tussen mijn decoratiespullen en legde er een houten hartje in. Ze mochten verhuizen naar de vensterbank en staan nu te pronken voor de shutters.

Voorraad potjes in de vensterbank

Papier op maat gesneden en in het potje gevouwen en kantrandje om het potje gehaakt

Onderste potje van de drie stapelpotjes

Het grootste voorraad potje

Het leuke van deze potjes is dat we ze een jaar of 2 geleden in ons kerstpakket kregen. Zelf kreeg ik de grote, Mannie kreeg een paar dagen later de stapel toren. Omdat er precies dezelfde tekst op de potjes staat heb ik ze voor de sier op tafel gezet met leuk decoratiemateriaal er in. Kerstpakketten kunnen heel verrassend zijn. Dat zie je maar weer.

De twee melkbussen zijn omgeruild met de voorraad potjes. Ze staan nu op de tafel en doen al jaren dienst als fruitschaal.

Een hartjes slinger om de grootste bus

 Ik verzamelde wat lege flessen om ze te gaan verven. Een lege fles wijnazijn en een lege r.oosvicée fles mochten dienst doen als kaarsenstandaard. De fles wijnazijn was doorzichtig. Dus goot ik voorzichtig de verf in de fles, draaide de fles langzaam rond, hield haar nog eens op zijn kop en liet toen de overtollige verf er weer uitlopen. Eerste fles geverfd. De andere fles was van groenglas. Dus moest ik die verven aan de buitenkant. Een spuitbus had ik niet dus moest het met een kwast. Eerst plakte ik hartjes op de fles. De stickers komen van een vel met zilverkleurige contourhartjes die je normaal op kaarten plakt om ze te versieren. Eenmaal geverfd zaten er wat druipers op de fles, hier en daar was ik niet zo tevreden maar het ergste kwam 's avonds toen ik de pikdroge fles op pakte om hem van de tafel naar het aanrecht te verhuizen. Voor Bolleboos en Doerak de fles de volgende morgen zouden omgooien of iets dergelijks. Helaas zag je aan beide kanten precies waar ik de fles zo voorzichtig had vastgepakt. Balen, balen balen. Voortaan verf ik de fles op mijn hobbykamer waar ik hem kan laten staan tot hij echt droog is. Ten slotte heb ik die hobbykamer niet voor niets.

Afdruk van mijn duim

 Mannie bedacht meteen dat ik er dan maar een mooi hartje op moest haken. Dus deed ik dat de volgende morgen. Met het dunne katoen waar ik ook de kantrandjes om de voorraad potjes mee had gehaakt. Ik kleurde het in een bakje met water en eetbare kleurstof. Plakte het voorzichtig op de beschadigde plekken. En daarnaast haakte ik een rozenslingertje en een kantenrandje voor om de bovenkant van de fles. Eerst was het rozenslingertje in een kleur bedoeld voor de fles van de wijnazijn. Maar Bolleboos hing er een houten hart omheen. En dat vond ik zo grappig en schattig dat ik dat maar zo gehouden heb.

Toch nog een kaarsen standaard geworden

 Om een babymaaltijd potje haakte ik van een vertaald patroon van Charami een hartjes 'deken'. Een ketting van lossen en twee rozenknopjes om de bovenrand. Een waxinelichtje er in en klaar. De twee andere waxinelichtjes houders had ik al.

Zomaar een hartje aan een kastdeurtje

 Ik vond een hart via Welke.nl op de site van creatief bezig. Jolanda heeft het vertaald uit het Noors. Ik vond het patoon geweldig en wilde het eerst haken om in mijn voorraad potjes te leggen. Maar het werd veel te groot. Dus ging ik naar de link op haar site en kwam ik op de Noorse site. De site van de maakster van het hart. Daar stond nog een kleinere versie. Uiteindelijk heb ik daar mijn eigen versie weer op gemaakt. Doerak hing het hartje om een kastdeur knopje en daar hangt het nu nog steeds.

Een bloemstukje

 Tot slot haakte ik nog een bloemstuk zoals ik eerder voor buurvrouw haakte maar nu met een grote roos onderin op een bedje van in stukjes geknipte restjes garen. Met het patroon van het hartje van de eerder genoemde Noorse site maar nu haakte ik hem als volgt: Met roze in een ring * 3 stokjes, 3 lossen* herhaal van *-* nog 3 keer. Hecht aan met paars en haak in elk stokje een stokje en ik elke hoek, 2 stokjes, 3 lossen, 2 stokjes. Haak als je rond bent met halve vaste naar een losse ruimte in de hoek en haak vanuit hier 8 dubbele stokjes in de middelste stokje van de zijkant. Haak een halve vaste in de volgende hoek, en haak nog eens 8 dubbele stokjes in het middelste stokje van de volgende zijkant.
De rand heb ik weer hetzelfde gedaan als het originele patroon maar haakte ik toch een aanpassing rond de boogjes: *1 halve vaste, 2 lossen, halve stokje in de halve vaste, sla de eerst volgende steek over,* herhaal van *-* langs de twee zijkanten. Haak langs de boogjes hetzelfde patroon maar dan zonder een steek over te slaan. Dus in elke steek een boogje.

De grote rozen haalde ik van deze Italiaanse site. (even naar beneden scrollen) De schematekening sprak eigenlijk voor zich. Maar toch had ik even een vertaling van de omschrijving nodig om te begrijpen dat je op de ketting van 40 lossen 1 stokje, 1 vaste 1 stokje in een losse moest haken en dan 1 losse moest overslaan. Dat eerste stukje begreep ik wel. Maar die overgeslagen losse had ik even over het hoofd gezien. Verder is het heel duidelijk en makkelijk te haken.

Omdat de griep ook nog een verrassend virus met zich meebracht, namelijk het schoonmaakvirus, is het huis nu niet alleen versierd maar ook nog schoon. Op de een of andere rare manier wilde ik, toen ik eenmaal weer op de been was, soppen. Ik sopte eerst de badkamer en de badkamer kasten van binnen, toen de keuken en boven op de keukenkastjes. Vervolgens kregen alle bovenkanten van de kamer kasten een beurt. En ik bleef stof zien. De vakkenkast met manden in de kamer moest uitgeruimd en schoon, de spelletjes kast op de zolder werd verblijd met een sopdoek, de tv kast werd ontdaan van een laagje stof, de kasten en planken in de speelkamer werden uitgebreid schoongemaakt en zelfs Mannie werd aangestoken. Hij dook in de schuur en maakte hem een stuk groter en de kliko een stuk voller. (ofwel hij ruimde de schuur op) en zeemde alle ramen aan de buitenkant. Van de tuindeuren tot de ramen van de dakkapel. Uiteraard deed ik toen maar de binnenkant. En omdat het nog geen voorjaar is, ik niet zwanger ben (anders zou je kunnen denken aan nesteldrang) en ik geen andere reden kan bedenken voor mijn enorme schoonmaakwoede moet het van de griep vandaan komen. Het is nu wel genieten hoor. Een schoon en gezellig huis.

Fijne valentijnsdag - patroon hartje

Het kostbaarste bezit wat je kan hebben is het hart van een ander.

14 februari. Voor iedereen die op liefdespad is een spannende dag. Komt die kaart? Krijg ik dit jaar een geheime aanbidder? En als die geheime aanbidder er is wie is het dan? Altijd spannend. Ik weet dat ik als pubermeisje elk jaar weer hoopte op een kaartje op deze dag. Er is nooit een kaart van een geheime aanbidder gekomen. Wel van vriendinnen, en later natuurlijk van Mannie. Maar onze relatie ontstond niet rond valentijn dus was er niets geheimzinnigs aan zijn kaart. Inmiddels zijn we 9,5 jaar getrouwd en doen we er heel weinig aan. Af en toe een klein cadeautje in de vorm van chocola of kaarsjes. Soms gaan we lekker met elkaar gourmetten. Of we maken pizzabodempjes in de oven en garen groenten op het gourmetstel om zelf onze pizzarondjes te bekleden. Of we zetten de poffertjespan op tafel en bakken de poffers terwijl we er om heen zitten. Altijd gezellig. Na afloop als de kindjes op bed liggen spelen we een gezelschapsspel. Een liefhebberij van ons waar we veel te weinig tijd voor vrij maken. Kortom valentijn is vooral aan elkaar laten zien dat we van elkaar houden.

Dit jaar had ik het plan opgevat om ons huis in hartjes te versieren. (ik schreef er al over in mijn vorige blog) Het plan kwam van gewoonmarieke. Ik vond een blogbericht van haar uit 2013. Dus ijverig aan de slag. Met haaknaald en hartjes. En natuurlijk roosjes. De bloem van de liefde.

Verschillende dingen zijn al helemaal klaar. Maar verschillende dingen ook nog niet. Dus mijn huis blijft nog even geheim. Maar om iedereen toch een fijne Valentijnsdag te wensen heb ik wel een patroontje van een hartje. Het originele hartje komt van Karinaandehaak maar ik heb een heel aantal dingen veranderd. Kijk maar mee:

Patroon hartjes portemonnee

1) Maak een magische ring en haak daarin eerst 3 lossen (telt als het eerste stokje) en daarna 11 stokjes, en sluit de toer met een halve vaste in de 3^e losse.(12 stk)

2) 3 lossen (telt als het eerste stokje), *2 stokjes, 1 dubbelstokje in het volgende stokje, 1 dubbelstokje en 2 stokjes in het volgende stokje, 1 stokje in het volgende stokje* en herhaal van * - * nog 3 keer maar vervang het laatste stokje door 1 halve vaste in de 3^e losse van het begin van de toer.

2a) Maak 1 halve vaste in de volgende 4 steken. Zorg dat de laatste halve vaste uit komt in het 2^e dubbelstokje van de vorige toer.

2b) Maak nu de 1^e boog: 8 dubbele stokjes in het middelste stokje van deze zijkant. (is het 3^e stokje) Haak 1 halve vaste in het volgende dubbelstokje. (dus sla de rest van de stokjes over).

2c) De 2^e boog: 1 halve vaste in het volgende dubbelstokje, 8 dubbele stokjes in het middelste stokje van deze zijkant. (is het 3^e stokje) Haak 1 halve vaste in het volgende dubbelstokje. (dus sla de rest van de stokjes over) Sluit af met 1 halve vaste in het volgende dubbelstokje en wissel dan ook meteen van kleur.

3) 3 lossen, (telt als 1^e stokje) 1 stokje in de volgende 6 stokjes, 1 stokje en 1 dubbelstokje in het volgende dubbelstokje, 1 dubbelstokje en 1 stokje in het volgende dubbelstokje, 1 stokje in de volgende 7 stokjes, 2 stokjes in de volgende 7 dubbelstokjes, 1 half stokje en 1 vaste in het volgende dubbelstokje, 2 vasten samen haken op de volgende halve vasten, 1 vaste en 1 half stokje in het volgende dubbelstokje, 2 stokjes in de volgende 7 dubbelstokjes en sluit de toer met 1 halve vaste in de 3^e losse van de 1^e 3 lossen. Hecht af.

Maak nog zo’n hartje eventueel in andere kleuren. Werk de draadjes weg en versier de hartjes naar eigen inzicht. Haak nu de hartjes samen als volgt: Leg de hartjes met de verkeerde kanten op elkaar, hecht met een nieuwe kleur aan in een van de bogen van het hart in het 8^e steek vanaf het midden geteld, de samen gehaakte vaste meegeteld. Werk alleen in de achterste lussen, 1 vaste in elke steek, tot de top van de andere boog. (ook weer de 8^e steek vanaf het midden, de samen gehaakte vaste meegeteld) pak het andere hartje er bij en haak ook hier in de achterste lus in de 8^e steek van het midden een vaste. Haak in elke steek een vaste, tot de samen gehaakte vaste van het midden. Haak hierin een halve vaste, haak ongeveer 23 lossen, haak 1 halve vaste in de samen gehaakte vaste, haak weer 1 vaste in de achterste lussen tot aan de top van de volgende boog. Haak de beide hartjes nu samen, blijf haken in alleen de achterste lus. 1 vaste in de achterste lussen van de beide hartjes, het hele hartje rond maar haak in de punt van het hart 2 keer 2 vasten in steek. Hecht de draad goed af. Naai nog een knoopje op het hartje waar geen lusje op is gehaakt zodat het portemonneetje gesloten kan worden.

Opmerking: dit patroon behoort toe aan mij. Je mag dit patroon voor eigen gebruik gebruiken maar je mag het niet verkopen of het afgewerkte product gebruiken voor commerciële doeleinden. Afgewerkte hartjes mogen natuurlijk wel voor een goed doel verkocht worden. Maar zorg dan altijd voor een linkje naar mijn blog.

Dit hartje heb ik helemaal dichtgemaakt. Het heeft geen lusje en geen openingetje omdat ik dit hartje als versiering wilde gebruiken.

De hartjes zijn dus portemonneetjes geworden. Of sleuteltasjes. Of kleine cadeauzakjes. Zo heb ik er al een paar keer een gehaakt voor een jarig nichtje die graag geld wilde voor haar verjaardag. Met haar letter van haar naam er op geborduurd. Ze zijn ideaal voor zendingsgeld op maandag morgen. Of collectegeld voor in de kerk. Of hang ze bij de voordeur met geld voor collectebussen er in. Kortom je kan ze overal voor gebruiken.

Het versieren is gewoon het leukst. Je kan er zoveel kanten mee op. Kraaltjes, knoopjes, leuke steekjes. En ook met kleuren kan je zoveel. Je kan er eindeloos in variëren.

Veel plezier er mee en laat je me een fotootje zien als je het hartje ook gemaakt hebt?

Beroemde gebouwen op kaartjes

Wisten jullie dat:

* de griep hier verschrikkelijk heeft toegeslagen. (net als in de rest van het land)
* we hier gezellig om de beurt aan meedoen. Bolleboos is begonnen, ik volgde natuurlijk meteen, Doerak kwakkelt een beetje en Mannie ook.
* we gelukkig al in week 3 zitten (week 4 als je die verschrikkelijke hoest van Bolleboos er bij rekent die hij al een week had voor hij ziek werd) en er nu eindelijk een beetje schot in de zaak komt
* we hier in diezelfde griepweken ook nog een feestje te vieren hadden? (in sterk afgeslankte vorm)
* we nu een grote peuter in huis hebben?
* ik tijdens die griepweken en thuis hangen toch af en toe moest knutselen?
* dus toen maar lekker kaartjes heb gemaakt.
* ik eindelijk een beetje bijgeslapen heb? Na al die nachten heen en weer lopen omdat dan Doerak weer last van haar oortjes had en dan Bolleboos weer een vreselijke hoestbui had kwam ik wel aardig wat slaap te kort. Het niet kunnen slapen van de koorts en de griep kwam daar nog eens achteraan. Dus vanmorgen tot 11 uur uitgeslapen. Heerlijk
* ik gisteren de kerstspullen heb opgeruimd (wat? het is FEBRUARI!) en nu het huis in hartjes en roze met paars aan het versieren ben. (14 februari komt er aan)
* daar foto's van komen zodra ik klaar ben.
* ik nu snel de foto's van de kaarten ga laten zien.

Hier een collage van de kaarten met de close-ups van het kralenwerk

De Eiffeltoren. Dit moet een mannenkaart zijn. Vandaar de toren en geen bloemen.

Een Hollandse molen met bloemen.

Een vuurtoren. Weer een 'mannenkaart'.

Deze kaart hoorde eigenlijk bij een eerder gemaakte serie. Maar die had ik nog gemaakt nadat ik de kaarten hier al had laten zien. Dus komt deze nog achteraan. Geen gebouw. Wel verkreukeld woordenboekpapier gekleurd in eetbare kleurstof (die over de datum is)

Drie kaarten met gebouwen erop. En eigenlijk stom toevallig. Ik vind het erg moeilijk om mannenkaarten te maken. Is ook wel te zien. Mijn mannenkaarten blijven toch altijd erg vrouwelijk. Vaak maak ik met kralenwerk een fles wijn. Maar dat vond ik een beetje saai. Al te vaak gedaan. Dus bedacht ik nu bladerend in het boekje wat ik heb met al die kralenwerkjes dat ik de Eiffeltoren wel kon maken.

De vuurtoren vond ik in een doosje. Die had ik al eerder gemaakt. Ergens in mijn achterhoofd weet ik ook nog dat ik er een complete collage bijgemaakt had en dat de kaart zo goed als klaar was. Hij hoefde alleen nog maar geplakt. Maar de collage was nergens meer te vinden. Kennelijk ergens anders voor gebruikt.

Toch blijven bloemenkralen werkjes mijn favoriet. Ik blijf ze zo mooi vinden. Voorruit. Nog even een grotere close-up van de paarse bloem dan.

Leuk effect trouwens hè dat verkreukelde woordenboek papier er achter.

Had ik al eens eerder verklapt dat ik de randen niet kleur met inkt maar met eetbare kleurstof? Die staat al jaren in mijn kast en ik durf niet meer voor het kleuren van voedsel te gebruiken. Ik kan ook moeilijk weggooien zeker als ik iets bestel wat ik eigenlijk toch wel vrij duur vond. Dus stond het maar te staan. En ineens bedacht ik dat als ik een beetje op een stukje spons zou doen en ik daarmee langs de randen zou gaan het effect hetzelfde zou zijn dan wanneer je inkt gebruikt. Het blijkt waar te zijn. Als ik dan ook nog een beetje water in een bakje doe met wat druppels kleurstof kan ik ook nog achtergrond papier en wit gehaakt kant kleuren in dezelfde kleur. Het geeft nog minder af ook. Je kan het makkelijker te drogen leggen zonder dat je bang moet zijn dat er overal inkt achterblijft.

guimpe haken, muts en sjaal voor Doerak

Sorry lieve mensen. Het is al weer even geleden. Maar het project moest af. Ik had echt geen tijd voor bloggen. Elk vrij momentje heb ik geguimpt, gevlochten en gehaakt. 

Buurvrouw en ik weten het al jaren heel zeker. Toen we allebei onze oudste kregen en het bij allebei een jongetje bleek te zijn hadden we het al ontdekt. Voor meisjes kan je veel leukere dingen haken en breien dan voor jongens. Hier in huis wordt het kleine meisje dan ook verschrikkelijk verwend en het grote jongetje enigszins achtergesteld. Zo kan het dus gebeuren dat Doerak al weer verwend is met een handwerkje van haar mama.

Doerak loopt het liefst met iets op haar bolletje. Een sjaal had ik nog liggen van vorig jaar. Maar een muts was op de een of andere manier onvindbaar geworden. Voor Doerak geen probleem. Dan zet ze gewoon de capuchon van haar jas op. Maar dat heeft wat nadelen. De ene capuchon is wat groter uitgevallen en dus hangt de rand van de muts praktisch voor haar ogen. En bij beide jassen waaien de hoofdbedekkingen af zodra Doerak het op een rennen zet. Regelmatig wordt er dus gegild en geroepen dat haar knopen dicht moesten. Precies op het moment dat ik daar eigenlijk geen tijd voor heb. (ze zet pas als ze buiten komt haar kap op. Dus meestal vergeet ik het om het van te voren te doen)

Op welke.nl had ik een fantastische sjaal gezien. Het was een sjaal met grote lussen die in elkaar gevlochten moesten worden. De lussen kreeg je door om een latje te haken. Ijverig ging ik aan de slag. Het was leuk om te doen maar ook zeer tijdrovend. Bovendien moest je een ketting van lossen op zetten, en op die lossen ketting de lussen maken. Ik vond het dunne tussenstukje wel leuk maar praktisch was het niet. Omdat je aan twee kanten lussen moet hebben was de tweede kant bijna niet meer in te steken. En omdat ik niet wilde dat de lossenrand ging trekken haakte ik 5 lussen en sloeg ik 1 losse over. Nou dat was een getel. Dan gaat praten en breien niet samen. ;-)

Ik zocht wat tips op youtube voor het in elkaar vlechten. En daar kwam ik de guimpevork tegen. Of de hairpin lace zoals de Engelsen zeggen. Veel handiger leek me. Ik toog naar de plaatselijke handwerkwinkel (lees: een dorp verderop want het enige wat wij hebben is een bakker en een scheepswerf.) en kocht een guimpevork. YouTube hielp mij op weg met een filmpje van handwerk les.

Het was gaaf! Het werd geweldig. Ik heb menig vraag gehad wat ik nu toch weer aan het doen was. Als je overal handwerkt herkennen mensen je dan ook aan het handwerken. Als ik met de pont naar het werk ga haak ik altijd tijdens de overtocht. En zelfs daar heb ik tot twee keer toe uitgelegd wat ik aan het doen was.

Het meest trots werd ik op de hartjes die ik haakte in plaats van franjes. Ik haakte eerst 8 lossen, dan het hartje volgens het patroon van Catherine, op blij met draadjes, dan haakte ik terug over de 5 lossen die ik nog over had met halve vasten, vervolgens haakte ik 6 lossen, een hartje en weer terug over de 3 overgebleven lossen met halve vasten. Dan weer drie lossen, een vaste op de juiste plek in de sjaal en weer terug met halve vasten. Tijdens het wachten op Doerak die ik uit de peuterspeelzaal moest halen haakte ik nog even vlug een hartje in de auto. Buurvrouw die haar zoon op dezelfde peuterspeelzaal heeft klopte op mijn raam. Ze vond het ook geweldig. En op mijn opmerking: "Daar ga je toch gewoon van fladderen," proestte ze: "Dat doen toch alleen autisten." Tja, laat mij dan autist zijn. Als ik zoiets moois aan het maken ben krijg ik de neiging om te fladderen. Je moet iets geks hebben in je leven. ;-)

Close-up van de hartjes. Met de hartjes zet je de laatste lus vast zodat de vlecht niet meer uit elkaar kan vallen.

De muts werd nog vrij pittig. Ik kon geen patroon vinden. Wel tips over rondjes maken met guimpe haken. Maar een echt patroon vond ik niet. Dus moest ik het zelf uitvogelen. Bij het eerste rondje heb ik de strook uit het midden gehaakt. De kleinste lussen heb ik als middelste rondje met een draad door elke lus dichtgetrokken. Om een rondje te krijgen heb ik steeds als ik een nieuwe strook ging vlechten 3 lussen van de binnenrand en eerst 6, later 5 en nog weer later 4 lussen van de nieuwe rand genomen. Toen ik de muts iets schuin wilde laten lopen heb ik bij de buitenrand om en om steeds 3 en daarna 4 lussen genomen. Zo liep het schuin af. En uiteindelijk kon ik de laatste toeren normaal vlechten, met gelijke aantallen lussen, omdat de rand verder recht naar beneden moest laten lopen. Omdat de muts bij de lussen nogal opengewerkt is heb ik een binnenmuts gehaakt met vasten. Gewoon steeds even passen in de muts en op Doeraks hoofd en uiteindelijk vast naaien in de laatste rand. Hij moet wel lekker warm zitten.

Bal mocht model staan. Zo te zien werd hij daar blij van. ;-

p

Oh ja, ik las op verschillende blogs over restjes opmaken. Nou dit waren restjes. En... ze zijn op. Behalve de oranje. Daar heb ik nog een stel bollen van liggen.

En omdat ik ook nog las over dingen afmaken die er al langer liggen heb ik besloten dat eerst te doen voor ik aan een nieuw project begin. Mmm lastig. Maar jullie kunnen dus komende tijd projecten verwachten die al wat langer liggen. Een pop, een deken, een vest.... (zo nou heb ik het gezegd. Nu kom ik er niet meer onderuit.)

Randjes

Het boek 75 sierranden om te haken heeft zijn nut al meer bewezen. Ik heb al vaker verwezen naar het boek. En ook nu kwam het me weer super goed van pas. Hier even een afbeelding die ik vond op het wereld wijde web:

In het kraampakket wat ik van schoonmama kreeg zat een zelfgebreid vast. Mijn schoonmoeder had hem stiekem gemaakt zonder dat ik het wist. Het was een echte verrassing. En ik wist ook meteen dat het een poosje in de kast mocht. Het vest kon ze pas aan als ze wat groter was. Ieder seizoen kwam het vest weer te voorschijn. Zowel zomer als winter. Want een lekker warm vest is ook in de zomer soms best handig. Maar steeds bleek het weer te groot te zijn. En waar Doerak wel in de lengte groeit maar niet in de breedte was het vest ook wat te breed voor haar.

Dit seizoen kon ze hem eindelijk aan. Met veel plezier nam ik hem mee naar de camping. Eindelijk. En toen ontdekte ik de veel te korte mouwen. Dat was balen. Dit kon echt niet meer. Na de eerste teleurstelling rijpte er een plannetje. En eenmaal thuis viste ik mijn knalroze garen uit de kast, het boekje met de sierrandjes en een haaknaald. Met elke steek werd ik blijer. Niet alleen werden de mouwen meteen een stuk langer. Het hele vest werd nog leuker dan het al was. Om een eenheid te creëren haakte ik een kraagje aan de bovenkant. En een randje om de knoopsgaatjes. De knoopjes wipten er steeds uit. En als je een doerak bent is dat niet handig.

Het net gekochte knalroze rokje die ik voor een ander vest bestemd had maar wat net niet de goede kleur bleek te zijn toen ik thuis kwam was nu exact dezelfde kleur. Het zou super staan onder het vest.

Close-up van de kraag

Close-up van de mouw

En eenmaal bezig met randjes was haar verjaardagsjurkje van vorig jaar aan de beurt. Die werd korter en korter. En ik wilde hem toch nog een heel seizoen gebruiken.

Dit is het jurkje in originele staat. Het randje langs de hals en de mouwen. is origineel

De festonsteek viel niet mee. Het is de eerste keer dat ik zoiets probeerde. Nadat ik een centimeter op de jurk had gespeld omdat ik precies om de halve centimeter in wilde steken vond ik het toch niet netjes genoeg. Dus pakte ik mijn pen en zette ik stipjes om precies elke halve centimeter. Dit werd veel netter. Dus het eerste rommelige gedeelte uitgehaald en nog eens overnieuw gedaan. Het zat dan wel aan de achterkant. Maar omdat Doerak altijd voor mij uit rent zou ik dat precies het meest zien. ;-)

De festonsteek

En toen het randje er om heen. Het was echt een feest. Het randje was eigenlijk in twee kleuren uitgevoerd. Dus ik vond het best spannend hoe het er uit kwam te zien. Maar al hakend werd ik meer enthousiaster. Wat werd het gaaf. Het randje is aardig lang geworden. En bovendien trekt de zware rand de jurk nog iets meer naar beneden. Zo is het dus weer een jurkje op de goede lengte.

Het randje.

Eenmaal klaar was ik verliefd. De volgende dag mocht ze het jurkje aan. Toen was het nog mooier. Het is echt een feestjurk. En helemaal tegen mijn eigen natuur in heb ik op de verjaardag van de tweede zoon van Buurman en Buurvrouw trots verteld dat ik hem zelf verlengt had. Iets dat ik normaal niet zo snel zou doen van zelfgemaakt werk. Ze zou hem dit seizoen weer aan kunnen voor haar verjaardag. ;-)