Eindelijk... dé deken van de CAL2014

Het duurde lang. Heel lang. Toen buurvrouw en ik eind 2013 de deken van Tertia en Jolanda zagen waren we meteen enthousiast. We haalden allebei een flinke doos garen en gingen ijverig aan de slag. Nu ben ik niet zo heel erg goed in plannen en vaste tijden aanhouden dus beloofde ik mezelf dat ik me niet perse aan de tijd hoefde te houden van de CAL. Iets wat natuurlijk wel de bedoeling is. Anders is het geen CAL. Buurvrouw dacht er precies hetzelfde over. Dus gingen we aan de slag op ons eigen tempo. En melden we ons maar nergens aan. (zo wie zo hebben we allebei geen Facebook dus aanmelden werd toch al een beetje lastig.) Ik las zijdelings mee over de ups en downs van de CAL. Downloadde braaf elke week het patroon wat ik nodig zou hebben over een tijdje en haakte rustig verder.

Na een paar weken (de rest was inmiddels een heel stuk verder) vond ik dat de herhalingen van de steekpatronen wel heel snel terug kwamen. Dus voegde ik wat extra patronen toe. Ik volgde de CAL toch al niet zoals het moest.

De CAL kwam ten einde. Eindeloos veel dekens kwam ik tegen op internet. En ik was nog niet eens halverwege. Soms was er ineens een dringend project wat voorrang vroeg. Dan moest dat ineens eerst en verdween de deken in de kast. Hij zat in een grote groene tas waar het kerstpakket van Mannie in gezeten had. En daar bleef hij trouw in zitten. De deken ging mee op vakantie, mee naar de speeltuin, mee naar de binnenspeeltuin, en weer mee op vakantie. Ik haakte op de vreemdste plekken. Samen met mijn deken bezocht ik verjaardagen, wachtte ik in wachtkamers en ging ik werken. Ik haakte in de auto bij de pont waar ze mijn vorderingen bijhielden. En langzaam kreeg de deken vorm.

Maar niet alleen de plekken waar ik haakte waren eindeloos. Ook de eindbestemmingen die hij kreeg. Eerst zou het een sprei worden voor ons bed. Tot ik een prachtig mooi dekbedovertrek kocht en ik geen sprei meer wilde. Toen werd het een plaid. Tot we een nieuw bankstel kochten in de kleur rood. Een paars-roze deken staat daar niet op. Gelukkig (zeggen we nu achteraf) was de bank verkeerd besteld en kwam hij in het bruin binnen. Met een flinke korting hebben we de bank toch genomen. We zaten al een tijdje op een oude slaapbank en dat waren we zat. Maar wat zijn we achteraf blij met die verkeerde levering. Rood is helemaal niet onze kleur. Past niet in ons interieur en we zouden er al heel snel op uit gekeken zijn. Dus paste de plaid toch wel weer op de bank. Toen gingen we verhuizen. Van paars-roze accessoires (de kleuren van de deken) gingen we naar okergeel en zalmroze. En die kleuren zaten niet in de deken. Op ons bed wilde ik de deken ook niet meer. Het dekbedovertrek was inmiddels versleten van het vele wassen. En ik zocht een rustig overtrek wat stond bij onze voornamelijk bruine slaapkamer. Dus kwam ik op Doeraks kamertje uit. Zij kan altijd gezelligheid gebruiken. En haar kamer is knal roze met grijs. Maar nu klopte de afmetingen niet. Een deken van 1,55 breed is te breed voor een bed van 70 cm maar te kort om hem in de lengte neer te leggen. En dus bedacht ik dat ik er op een van de kanten een dwars stuk gehaakt moest worden om de deken langer te maken.

Zo gezegd zo gedaan. Na dat de benodigde breedte bereikt was ging ik verder aan de zijkant. Om daar een bovenkant van te maken. Ik volgde gewoon het patroon verder waar ik aan de lange kant gebleven was. Met nog een brede rand er bij moest het goed komen.

Toch kende deze deken ook zo zijn ups en downs. Halverwege ontdekte ik dat mijn deken aan een kant veel breder begon te worden. Waarschijnlijk haakte ik af en toe een steekje extra. Dus haalde ik een eindeloos aantal toeren uit. En begon ik dapper en heel aantal weken terug. Ook bij de bovenrand moest ik een heel stuk uithalen. Omdat het geheel begon te bobbelen.

Begin dit jaar moest de deken af. 4 jaar lang aan een deken werken vond ik toch wel voldoende. Dus zocht ik een idee voor een flinke brede rand. Little mint elephant  heeft een mooie rand ontworpen. Die ik zelf toch weer een beetje aanpaste. Iets precies volgen volgens patroon is toch niet helemaal mijn ding denk ik. En na nog een keer mee naar de binnenspeeltuin, en nog een keer mee op visite kwam de deken af. Doerak blij, ik blij en de deken?

Die arme deken ziet nu niet meer dan Doeraks bedstee. Is dat niet zielig? Zo veel avontuur. Zoveel van de wereld gezien. En nu ligt hij daar stil en rustig op een bed. Beschut door het steigerhout. Gelukkig is de deken van Doerak. Want geloof me, een deken van Doerak zijn is een avontuur op zich. Doerak sleept de vreemdste dingen mee naar bed, onderneemt allerlei bijzonderheden terwijl ze hoort te slapen. En ze klimt in bed terwijl het helemaal geen tijd is om te slapen. Met vriendinnen, of met een hele grote stapel knuffels. Kortom, er is een heel nieuw avontuur begonnen voor de deken. Dé deken.

En ik? Ik twijfel. Zal ik aan een nieuwe beginnen? Er zijn zoveel CALs. Het kriebelt soms. Die groene tas is nu zo akelig leeg...

Daar is hij dan: gehaakt rokje voor Doerak

Nog niet zo lang geleden gaf ik een raadseltje op. Benieuwd of er mensen waren die door het bekende patroon van de crochet along deken 2014 heen konden kijken.

Want ik was met een project bezig met steken van de deken. Ik begon ergens halverwege bij week 14. Volgde de stokjes en halve stokjes tussen de patroon toeren niet heel precies. Maar haakte wel keurig de weken waarin het patroon een werkje had. Alleen de granny stripe verving ik door een blokjes patroon omdat ik een dicht geheel wilde hebben en de granny wat open gewerkt is.

En zo ontstond:

 Een rokje voor Doerak. Ik haakte eerst de bovenste rand in een soort van boordsteek. Het rekt wat minder, maar het lijkt wel op een gebreide boordsteek. Je haakt heen en weer maar dan steeds alleen in de achterste lus. En zo krijg je dus een mooi relief patroon. Ik haakte het aantal centimeters op gevoel. Met haaknaald 3 waren het 13 stokjes.

Ik paste een paar keer om Doeraks middeltje en toen het lang genoeg was naaide ik de lange sliert met de uiteinden op elkaar. Zo ontstond een ronding. Toen haakte ik langs de onderkant van het boordsteek patroon om de stokjes heen een toer vasten. 1 vaste in het ene stokje, 2 in de andere. Zo kreeg ik een mooie stevige rand. Vanuit die basis (die uit een veelvoud van 8 bestond) begon ik aan week 14 van de crochet along deken 2014. De patronen staan op de sites van Tertia en Jolanda.

Ik wilde tussendoor niet teveel toeren stokjes. Een rokje is immers maar klein. Je kan maar een klein aantal toeren haken. Dus rommelde ik wat. Een toer stokjes meer of minder zie je op het geheel toch niet. Wel zorgde ik dat ik af en toe in de stokjes toeren meerderde. Maar dan wel steeds in een veelvoud van 8. Anders komen de patronen niet meer uit.

Uiteindelijk haakte ik onderaan het rokje een bolletjes rand. Het project vroeg er gewoon om. Hier schreef ik de tutorial voor deze lieve kleine bolletjes.

Bovenlangs haakte ik nog twee toeren vasten, en aan de binnenkant reeg ik een elastiek. Zo zit het lekker stevig aan een lijfje zonder billen. ;-)

Het was een heerlijk project. Tussen alle verhuisdrukte door. Lekker genieten van een kleurrijk haakwerkje.

En Doerak? Die is heel gelukkig. Een rokje door mama zelf gehaakt. Prachtig vindt ze het. Ze heeft hem alleen nog niet aangehad. Want daar is het nu een beetje te warm voor...

En de verhuizing, die nadert met rasse schreden. Ben al begonnen met het inpakken van de kleding... Er zijn er zoveel die moeten werken in deze warmte ;-) Het is maar goed ook. Mijn hoofd barst bijna uit elkaar van alle projecten die ik ineens, plotsklaps, zomaar heel erg graag uit moet gaan voeren. Terwijl al mijn patroonboeken zijn ingepakt en mijn bolletjes wol al lang in een doosje zitten. (twee dozen dan. Een was te weinig)

Steekje bij beetje

Tussen al het inpakken door doe ik heus nog wel wat. Ik heb precies 2 projecten apart gelegd voor mijzelf. Eerst had ik er 1 in gedachten. Maar deze sloop tussendoor. Het gaat echt steekje bij beetje. Elke keer een stukje. Soms even in de auto als ik toch moet wachten op de pont. Of zelfs alleen tijdens de overtocht. Soms een paar toertjes voor de tv. En soms is er daar ineens een gouden momentje waarop er ineens tijd over is. Een morgen bij buurvrouw bijvoorbeeld. Of die heerlijke uurtjes in de speeltuin. Waar Bolleboos en Doerak zich heerlijk vermaken en ik naast het schommel duwen, klimrek kunsten bewonderen en het helpen op de kabelbaan mijn toertjes vol haak.

Op het moment ben ik vooral hier aan bezig.

 Iemand enig idee wat het gaat worden?

Hier nog een close-up. Raad maar wat het wordt. En laat je vooral niet verleiden door bekende patronen of herkenbare strepen...

Binnen kort meer....

Telefoonhoesje met steken van de crochet along deken 2014

Zo. Het huishouden is klaar voor vandaag. Mijn nieuwe multifunctionele stoomreiniger uitgeprobeerd. Woensdag avond kwam hij binnen. En gisteren tijdens de badkamer schoonmaak was ik nog niet helemaal overtuigd. Maar vandaag wel. Ik heb mijn gasfornuis schoon gestoomd. Mijn aanrecht onder handen genomen. (of onder stoom) En de vloer er mee gedweild. Ik kan niet anders zeggen dan: 'Geweldig.' Hoe hardnekkiger de vlek, hoe langer je stoomt. Uiteindelijk scheelt het heel veel boenwerk. Dus heel veel energie. Ik kreeg er gewoon plezier in. Dat wil wat zeggen. Door het inpakken van al onze spullen blijft het huishouden een beetje achter. Het was een chaos in de woonkamer. Overal zwierf speelgoed. Rommel die tevoorschijn was gekomen tijdens het inpakken. Bonnetjes en briefjes die ook maar gewoon tussen de rest waren beland. En onder de tafel en de bank zwierf inmiddels ook het nodige. Tijdens het opruimen werd ik gewoon chagrijnig. Meestal knap ik dan niet op van een rondje dweilen en soppen. Deze keer dus wel. Maar voor ik een uitgebreide review van mijn stoomreiniger ga schrijven ga ik maar snel over op het onderwerp die ik in deze blog wil behandelen.

Doerak wilde dolgraag ook op de foto. Nou vooruit hoor meid. Je staat er op. Net als mijn fantastische stoomreiniger ;-)

Een tijdje geleden vroeg mijn zusje, wanneer heb jij nu eens Whatsapp op je telefoon. Ik wil met je kunnen Appen. Ik grapte dat ze me mocht sponsoren. Als ik geld overhad zou ik eens over een smartphone nadenken. Inkoppertje natuurlijk. Daar had ik simpel weg geen geld voor over. Ik had een prima foontje. Die had mij 20 euro gekost met 10 euro beltegoed. En hij was pas 3 jaar oud. Kon nog jaren mee. Ik kon er mee bellen en sms'en. En hoefde eens in de 2 weken mijn batterij op te laden. Wat wil een mens nog meer? Nou Appen misschien?

Zusje lief had wel een oplossing. Je krijgt gewoon een oude van mij. Wat was dat lief! Ze hield woord. Na een tijdje gaf ze mij haar oude telefoon. Hij is nog prima. Ze maakte meteen een familie App aan. En een zussen App. En sindsdien ben ik dus in het rijke bezit van een smartphone. Regelmatig trilt er een App binnen. Ik maak er foto's mee, check even mijn mail. Ideaal. En nee, ik heb geen abonnement. Zodra ik iemand mijn nummer geef met de mededeling dat ik kan Whatsappen vertel ik er meteen bij dat ik alleen thuis op internet kan. Buitenshuis niet. Heel bewust log ik ook niet in als ik bij iemand anders ben op de wifi van iemand anders. Zo bescherm ik mezelf tegen het altoos maar grijpen van mijn telefoon. Want dat zou zeker een valkuil voor mij zijn. Overal van alles checken. En dan heb ik niet eens facebook. ;-)

Natuurlijk had de phone een hoesje nodig. En wat zou ik beter kunnen doen dan er een haken? Ik wist al snel hoe ook. Ik wilde een deel van de patronen gebruiken van de crochet along deken 2014 van Tertia en Jolanda. En een rand met de hartjes van de hartjesdeken van Charami.

Mijn oude telefoontje ligt er ook bij. Toch wel een mooi dingetje he? Heeft alleen nooit een hoesje gekregen. Verschil moet er zijn. ;-)

Het was heel snel klaar. Ik gebruik hem dagelijks. 's Nachts als kussentje om het trillen niet te horen als ik in onze bedstee lig. En overdag als hoesje. Vooral als ik wegga. Ik wip hem er makkelijk uit. En makkelijk weer in. Maar hij is ook niet te los zodat hij er uit zou vallen. Met dank aan dé deken van 2014.

Gebruikte steken: de Granny stripe, de stersteek en de bobbeltjessteek. Als laatste de hartjessteek.

Als je ook zo iets wilt maken: zet een ketting van lossen op net zo breed als de telefoon. En haak om beide zijden een rand vasten met op de kopse kanten 3 vasten in 1 steek. Daarbovenop een randje stokjes. Kijk even goed of de rand breed genoeg is. Hij moet niet naar binnenkrullen. Als hij dat wel doet meerder dan nog eens op de kopse kanten. Even uithalen dus. En nu verder met een rand van steken die je zelf wilt. De afwerkingsrand heb ik gewoon een randje van piccotjes gedaan. Een die niet teveel golfde.