Delftsblauwe tas

 Oef dat is lang geleden. Veel te lang. Het komt er op de een of andere manier gewoon niet van. En dat vind ik dan toch wel weer jammer. Mijn goede voornemen voor 2022 is weer trouwer gaan schrijven. En waarom zou ik daar dan niet meteen mee beginnen. Goed maak voor jezelf het geluid alsof je terug in de tijd springt. Denk daarbij aan zon, zee en strand en bovenop een duintop zitten. En beeld je in dat je heerlijk op een bankje zit met een haakwerk in je handen. Ja heb je het beeld? Dat ziet er dan ongeveer zo uit:

We zijn inmiddels teruggespoeld naar het einde van het schooljaar 2020/2021. Bolleboos heeft schoolkamp. Het afsluitende kamp van zijn basisschool periode. Want ja, onze Bolleboos heeft de hele basisschool doorlopen. Hij is in groep 8 aangekomen. Er wordt driftig geoefend voor de musical op school. Er worden plannen gemaakt voor een eindejaarsfeest door actieve ouders. En de juffen zijn vreselijk druk geweest met de voorbereidingen voor het kamp. Deze moeder overigens ook. Want Bolleboos mag dan een slimme jongen zijn maar van prikkels en drukte houdt hij beslist niet. De laatste 2 jaar zijn erg pittig geweest voor hem. Zo pittig dat we dit jaar hebben besloten zijn schooltijden in te perken. Elke dinsdag middag is hij vrij. Dan haal ik hem al rond half 12 op en is zijn schooldag klaar. Als het nodig is pakken we daar ook een donderdag middag bij. En als een schooldag al te veel is dan is een schoolkamp helemaal te veel. Dat zagen we ruim van te voren al aan komen. Gelukkig is school heel coulant. En met de orthopedagoog die erbij betrokken is bedenken we dat ik wel even heen en weer rijdt. Twee dagen. Dan kan onze Bolleboos bij activiteiten zijn die hij leuk vind. Maar hoeft hij niet te blijven slapen. En kan hij zich bij mij terugtrekken wanneer het nodig is. Het is 5 kwartier rijden. Dus best een uitdaging. 2 dagen achter elkaar. Gelukkig is er in de andere groep 8 een andere leerling die ook een heel schoolkamp niet ziet zitten. (Laten we hem hier Christoffel noemen.) En we besluiten om af te wisselen. De moeder van Christoffel gaat de ene dag met de boys. Dan pas ik op haar dochter. Ik ga de andere dag. 

Zo komt het dat we die bewuste donderdag al voor dag en dauw bij Christoffel en zijn familie op de stoep staan. Doerak brengen we daar, zij zorgen dat ze op school komt, Christoffel gaat met ons mee. We zijn lekker op tijd. Parkeren onze auto ergens in Zeeland op een parkeerplaats en duiken maar meteen het bos in. Halverwege rijden de klassen ons achterop met de fiets. Ze hebben heerlijk geslapen. Net als die twee mannen waar ik mee onderweg ben. Al denk ik zelf dat die twee mannen van mij beter zijn uitgerust.

Terwijl de klassen een spel doen in het bos zit ik heerlijk op een bankje. Met een haakwerk in mijn handen. Ik ben een tas aan het versieren. Een jute tas. Die wil ik graag versieren voor moederdag. In een Delftsblauw thema. Alleen is moederdag al lang achter de rug. Ik dacht dat ik in een week wel iets gemaakt zou hebben. Maar dat lukt helemaal niet. En omdat er allerlei andere handwerkjes liggen te wachten zit er wel een beetje haast achter dit project. Soms moet ik me er echt toe zetten om er mee verder te gaan. Het is dat het af moet. Want ooit wil ik mijn moeder wel een cadeautje geven voor moederdag. Ook al wordt dat iets later dan begin mei. Maar hier in het bos is het vooral genieten. Er lopen volop wandelaars langs. Sommigen beginnen een praatje. Anderen groeten vriendelijk. Ik houd hier wel van. Hier kom ik wel tot rust. 

Tussen de middag neem ik de vrienden mee naar de volgende plek voor de volgende activiteit. Het strand deze keer. Eenmaal uit de auto komt de klas ook al weer snel aan. Ze stallen hun fietsen en we beginnen aan de klim door de duinen. Het pad is geasfalteerd. Maar, alle mensen, wat een klim is dat zeg. Tussen de gezellig kwetterende groep 8ers zien we eindelijk de zee. Nu is het nog maar een klein stukje. De klas installeert zich op het strand. Mijn taak van achterwacht begint weer. Eerst ga ik een tijdje met mijn voeten in het water zitten op een meerpaal. Maar het water stijgt en voor ik helemaal nat word trek ik me terug. Een kleine wandeling over het strand en het geasfalteerde pad weer op. Helemaal bovenaan staat een bankje. Vlak bij een ander bankje. Hier ga ik zitten. Ik ben snel op het strand als het moet. Maar ook ver genoeg om heerlijk te ontspannen. En daar ga ik weer. Meters maken is dit. De ene na de andere toer rolt van mijn naald. Sommige patronen heb ik zelf bedacht. Sommige patronen komen van internet. Andere randjes komen uit het boek 75 sierranden om te haken van Caitlin Sainio. 

En ondertussen komt de een na de andere strandganger hijgend en puffend boven. Het is gewoon grappig om te zien. Iedereen maakt wel een opmerking over de klim die ze net gemaakt hebben. Sommigen nemen even gezellig het andere bankje in beslag. Anderen puffen even uit en maken een praatje. Ook nu vermaak ik me weer prima. 

Veel te snel komen er kwetterende kinderen naar boven. "We zijn er weer. Heeft u hier al die tijd gezeten?" Zo lief dat ze daar dan aan denken. De tas is nog niet af. Maar wel een heel eind verder. Het is tijd voor de terugreis.

Nu springen we even een stukje verder in de tijd. Naar begin augustus. Springen jullie mee? Kamp en musical zijn achter de rug. Het is zomervakantie. We zijn net 3 weken weggeweest. En hebben in een bedrijfspand van mijn zwager waar we de ruimte hebben een verjaardag te vieren. Door dat we daar de ruimte hebben durven we het aan om met z'n allen bij elkaar te komen. Eindelijk kan ik de tas geven. Voor de vakantie lukte dat namelijk niet meer. Omdat ook vaderdag al verstreken is vul ik de tas tot de rand toe af met allerlei lekkere producten. Voor een uitgebreid ontbijt. Luxe beschuitjes, biologische honing, zelfgemaakte bosbessenjam, broodjes om af te bakken... je kan er een brunch van maken en dan nog heb je over. Zo krijgen mijn ouders allebei tegelijk hun cadeau. 

Oke we zijn weer in het heden. De tas wordt inmiddels goed gebruikt. Het ontbijt was heerlijk. En de jam viel ongelofelijk in de goede aarde. Dus wat dat betreft kwam het cadeau misschien te laat, maar was het wachten het wel waard. 

Madeliefjes voor ma-de-liefste

Gepimpt shirt bij het gehaakte rokje

He, he, daar is ze weer. Dat heeft lang geduurd. Inmiddels zijn we een vakantie en een verhuizing verder.

Eigenlijk was ik helemaal niet van plan om zo lang niet te bloggen. Ik wilde in de vakantie nog wat berichtjes plaatsen. Maar helaas lukte dat niet vanwege de veel te langzame internetverbinding. Met veel moeite en pijn laadde heel soms mijn gmail in. Maar op het blog kwam ik niet eens. Laat staan dat ik foto's kon downloaden en uploaden. Dus een verplichte blogpauze.

En toen kwam de verhuizing. Wat ging dat snel. Omdat de zaterdag dat we de verhuizing gepland hadden niet zo heel mooi weer verwachtte hadden we voor vrijdag mijn vader gevraagd met zijn grote kar. Vrijdag middag was er al heel veel over. Terwijl ik nog in het nieuwe huis samen met de moeders aan het schoonmaken was laadde Mannie en mijn vader de ene na de andere doos uit. Toen 's middags eenmaal de kinderbedden over waren was de definitieve beslissing gevallen. 's Ochtends om 11 uur tekenden we bij de notaris. Die zelfde nacht kropen wij in ons bed in het nieuwe huis. Onvoorstelbaar dat het zo snel kan gaan.

Vrijdagavond waren Mannies broertje en een vriend al wezen helpen. Zaterdag kwamen ze nog terug. En voor de echte stortregen begon hadden we alles binnen.

En toen begon het echte opruimwerk. Doosje hier leeg, daar wegzetten voor later, hier weer een voor achter het schot en daar een voor de keuken. Wat een chaos. Wat een rommel. Omdat we in ons oude huis voornamelijk inbouwkasten hadden verhuisden we zonder linnenkasten, zonder speelgoedkasten voor de kinderen en met maar 1 kast voor in de kamer. Waar laat je al die spullen in die dozen?

Inmiddels hebben we wat kasten gekocht, doen stellingkasten die eerder in de schuur stonden dienst als linnenkast op onze slaapkamer en staan er gewoon nog steeds dozen in de kamer. Dat komt dus nog. Echt waar.

De vakantie lijkt na al dit werk heel ver weg. Maar in de vakantie ben ik nog wel ontzettend lekker bezig geweest. Een shirtje van Doerak moest gepimpt worden voor bij haar nieuwe gehaakte rokje. Oh wat was dat leuk. Ik haakte kettings (zoals Doerak zelf zegt) hartjes en een klavertje. Die laatste twee voor alle liefde en geluk die we ons meisje toewensen. De foto's zeggen genoeg. Kijk en geniet.

Leuk hé, die tandenborstel van klei. Die had ze op de peuterspeelzaal gemaakt. In precies de goede kleur. En omdat ik al haar werkjes op de foto heb gezet die ze heeft gemaakt sloegen we zo twee vliegen in een klap.

Geniet van de mooie dagen die er nog aan gaan komen!

Daar is hij dan: gehaakt rokje voor Doerak

Nog niet zo lang geleden gaf ik een raadseltje op. Benieuwd of er mensen waren die door het bekende patroon van de crochet along deken 2014 heen konden kijken.

Want ik was met een project bezig met steken van de deken. Ik begon ergens halverwege bij week 14. Volgde de stokjes en halve stokjes tussen de patroon toeren niet heel precies. Maar haakte wel keurig de weken waarin het patroon een werkje had. Alleen de granny stripe verving ik door een blokjes patroon omdat ik een dicht geheel wilde hebben en de granny wat open gewerkt is.

En zo ontstond:

 Een rokje voor Doerak. Ik haakte eerst de bovenste rand in een soort van boordsteek. Het rekt wat minder, maar het lijkt wel op een gebreide boordsteek. Je haakt heen en weer maar dan steeds alleen in de achterste lus. En zo krijg je dus een mooi relief patroon. Ik haakte het aantal centimeters op gevoel. Met haaknaald 3 waren het 13 stokjes.

Ik paste een paar keer om Doeraks middeltje en toen het lang genoeg was naaide ik de lange sliert met de uiteinden op elkaar. Zo ontstond een ronding. Toen haakte ik langs de onderkant van het boordsteek patroon om de stokjes heen een toer vasten. 1 vaste in het ene stokje, 2 in de andere. Zo kreeg ik een mooie stevige rand. Vanuit die basis (die uit een veelvoud van 8 bestond) begon ik aan week 14 van de crochet along deken 2014. De patronen staan op de sites van Tertia en Jolanda.

Ik wilde tussendoor niet teveel toeren stokjes. Een rokje is immers maar klein. Je kan maar een klein aantal toeren haken. Dus rommelde ik wat. Een toer stokjes meer of minder zie je op het geheel toch niet. Wel zorgde ik dat ik af en toe in de stokjes toeren meerderde. Maar dan wel steeds in een veelvoud van 8. Anders komen de patronen niet meer uit.

Uiteindelijk haakte ik onderaan het rokje een bolletjes rand. Het project vroeg er gewoon om. Hier schreef ik de tutorial voor deze lieve kleine bolletjes.

Bovenlangs haakte ik nog twee toeren vasten, en aan de binnenkant reeg ik een elastiek. Zo zit het lekker stevig aan een lijfje zonder billen. ;-)

Het was een heerlijk project. Tussen alle verhuisdrukte door. Lekker genieten van een kleurrijk haakwerkje.

En Doerak? Die is heel gelukkig. Een rokje door mama zelf gehaakt. Prachtig vindt ze het. Ze heeft hem alleen nog niet aangehad. Want daar is het nu een beetje te warm voor...

En de verhuizing, die nadert met rasse schreden. Ben al begonnen met het inpakken van de kleding... Er zijn er zoveel die moeten werken in deze warmte ;-) Het is maar goed ook. Mijn hoofd barst bijna uit elkaar van alle projecten die ik ineens, plotsklaps, zomaar heel erg graag uit moet gaan voeren. Terwijl al mijn patroonboeken zijn ingepakt en mijn bolletjes wol al lang in een doosje zitten. (twee dozen dan. Een was te weinig)

Tutorial kleine bolletjes rand haken

De afgelopen dagen was ik bezig met het project wat ik in het begin van de week liet zien. Ik wilde er een mooie rand aan haken. Een bolletjes rand. Ik had al een paar keer de leuke gehaakte randen langs zien komen op het internet. Dus zocht ik een tutorial op. Ik vond er een en begon vol goede moed. Maar dat viel vies tegen. Hij werd helemaal niet zoals ik hem in gedachten had. Grof, groot met lange lussen.

Mannie heeft vaak wel een mening over dingen. Dus mocht hij mee kijken. Meebeslissen. En hij was het met me eens. Misschien moet je een ander randje bedenken raadde hij me aan. Lief van hem. Dat advies. Maar dat wilde ik niet. Ik wilde een bólletjesrand!

En dus probeerde ik. Minder stokjes, minder lossen, meer stokjes, meer ruimte tussen de bolletjes. Het werd het allemaal niet. Tot ik met de moed der wanhoop me vanavond opnieuw aan het randje waagde. En toen ineens had ik het. Een lief, klein, schattig randje. Met lieve, kleine bolletjes. En om anderen mee te laten genieten van mijn uitvinding hier een omschrijving.

Haak eerst een toer vasten om het werkstuk waar de rand moet komen. Haak dan als volgt:

 5 lossen

 Steek in de 3e losse vanaf de haaknaald.

 Sla de draad om de naald

 En haal de draad door de voorste lus. Nu zijn er 2 lussen op de naald.

 Sla de draad weer om de naald.

 Steek nu weer door de derde losse van de 5 lossen ketting. Haal weer een lus op door de draad om de naald te slaan en de draad door de voorste lus te halen. Steek zo in totaal 4 keer in. En sla steeds tussendoor de draad om de naald.

 Na de 4e keer heb je 8 lussen op de naald.

 Sla nu de draad om de naald en haal door alle lussen op de naald. Dit is best een gepriegel. Soms deed ik het in stukjes. Het is belangrijk dat je de lussen goed los ophaalt en niet te veel aan de draad trekt tijdens het omslaan.

 Nu nog 1 halve vaste in die zelfde 3e losse van de 5 lossen ketting.

 Haak 2 lossen

1 halve vaste in de 2e vaste in de basisrand. 

Deze stappen steeds herhalen tot je hele rand klaar is. Nu heb je dus een rand met lieve, bescheiden kleine bolletjes en is de ruimte tussen het project en de bolletjes en de bolletjes onderling niet te groot.

Ik hoop dat je er iets mee kan. Als je zelf nu ook zo'n leuke bolletjes rand haakt vanaf deze tutorial laat dan even een berichtje achter of stuur een fotootje. Altijd leuk om te zien hoe anderen het weer doen. Dat inspireert me weer om vaker tutorials te schrijven.

Steekje bij beetje

Tussen al het inpakken door doe ik heus nog wel wat. Ik heb precies 2 projecten apart gelegd voor mijzelf. Eerst had ik er 1 in gedachten. Maar deze sloop tussendoor. Het gaat echt steekje bij beetje. Elke keer een stukje. Soms even in de auto als ik toch moet wachten op de pont. Of zelfs alleen tijdens de overtocht. Soms een paar toertjes voor de tv. En soms is er daar ineens een gouden momentje waarop er ineens tijd over is. Een morgen bij buurvrouw bijvoorbeeld. Of die heerlijke uurtjes in de speeltuin. Waar Bolleboos en Doerak zich heerlijk vermaken en ik naast het schommel duwen, klimrek kunsten bewonderen en het helpen op de kabelbaan mijn toertjes vol haak.

Op het moment ben ik vooral hier aan bezig.

 Iemand enig idee wat het gaat worden?

Hier nog een close-up. Raad maar wat het wordt. En laat je vooral niet verleiden door bekende patronen of herkenbare strepen...

Binnen kort meer....

Telefoonhoesje met steken van de crochet along deken 2014

Zo. Het huishouden is klaar voor vandaag. Mijn nieuwe multifunctionele stoomreiniger uitgeprobeerd. Woensdag avond kwam hij binnen. En gisteren tijdens de badkamer schoonmaak was ik nog niet helemaal overtuigd. Maar vandaag wel. Ik heb mijn gasfornuis schoon gestoomd. Mijn aanrecht onder handen genomen. (of onder stoom) En de vloer er mee gedweild. Ik kan niet anders zeggen dan: 'Geweldig.' Hoe hardnekkiger de vlek, hoe langer je stoomt. Uiteindelijk scheelt het heel veel boenwerk. Dus heel veel energie. Ik kreeg er gewoon plezier in. Dat wil wat zeggen. Door het inpakken van al onze spullen blijft het huishouden een beetje achter. Het was een chaos in de woonkamer. Overal zwierf speelgoed. Rommel die tevoorschijn was gekomen tijdens het inpakken. Bonnetjes en briefjes die ook maar gewoon tussen de rest waren beland. En onder de tafel en de bank zwierf inmiddels ook het nodige. Tijdens het opruimen werd ik gewoon chagrijnig. Meestal knap ik dan niet op van een rondje dweilen en soppen. Deze keer dus wel. Maar voor ik een uitgebreide review van mijn stoomreiniger ga schrijven ga ik maar snel over op het onderwerp die ik in deze blog wil behandelen.

Doerak wilde dolgraag ook op de foto. Nou vooruit hoor meid. Je staat er op. Net als mijn fantastische stoomreiniger ;-)

Een tijdje geleden vroeg mijn zusje, wanneer heb jij nu eens Whatsapp op je telefoon. Ik wil met je kunnen Appen. Ik grapte dat ze me mocht sponsoren. Als ik geld overhad zou ik eens over een smartphone nadenken. Inkoppertje natuurlijk. Daar had ik simpel weg geen geld voor over. Ik had een prima foontje. Die had mij 20 euro gekost met 10 euro beltegoed. En hij was pas 3 jaar oud. Kon nog jaren mee. Ik kon er mee bellen en sms'en. En hoefde eens in de 2 weken mijn batterij op te laden. Wat wil een mens nog meer? Nou Appen misschien?

Zusje lief had wel een oplossing. Je krijgt gewoon een oude van mij. Wat was dat lief! Ze hield woord. Na een tijdje gaf ze mij haar oude telefoon. Hij is nog prima. Ze maakte meteen een familie App aan. En een zussen App. En sindsdien ben ik dus in het rijke bezit van een smartphone. Regelmatig trilt er een App binnen. Ik maak er foto's mee, check even mijn mail. Ideaal. En nee, ik heb geen abonnement. Zodra ik iemand mijn nummer geef met de mededeling dat ik kan Whatsappen vertel ik er meteen bij dat ik alleen thuis op internet kan. Buitenshuis niet. Heel bewust log ik ook niet in als ik bij iemand anders ben op de wifi van iemand anders. Zo bescherm ik mezelf tegen het altoos maar grijpen van mijn telefoon. Want dat zou zeker een valkuil voor mij zijn. Overal van alles checken. En dan heb ik niet eens facebook. ;-)

Natuurlijk had de phone een hoesje nodig. En wat zou ik beter kunnen doen dan er een haken? Ik wist al snel hoe ook. Ik wilde een deel van de patronen gebruiken van de crochet along deken 2014 van Tertia en Jolanda. En een rand met de hartjes van de hartjesdeken van Charami.

Mijn oude telefoontje ligt er ook bij. Toch wel een mooi dingetje he? Heeft alleen nooit een hoesje gekregen. Verschil moet er zijn. ;-)

Het was heel snel klaar. Ik gebruik hem dagelijks. 's Nachts als kussentje om het trillen niet te horen als ik in onze bedstee lig. En overdag als hoesje. Vooral als ik wegga. Ik wip hem er makkelijk uit. En makkelijk weer in. Maar hij is ook niet te los zodat hij er uit zou vallen. Met dank aan dé deken van 2014.

Gebruikte steken: de Granny stripe, de stersteek en de bobbeltjessteek. Als laatste de hartjessteek.

Als je ook zo iets wilt maken: zet een ketting van lossen op net zo breed als de telefoon. En haak om beide zijden een rand vasten met op de kopse kanten 3 vasten in 1 steek. Daarbovenop een randje stokjes. Kijk even goed of de rand breed genoeg is. Hij moet niet naar binnenkrullen. Als hij dat wel doet meerder dan nog eens op de kopse kanten. Even uithalen dus. En nu verder met een rand van steken die je zelf wilt. De afwerkingsrand heb ik gewoon een randje van piccotjes gedaan. Een die niet teveel golfde.

Over vlindertjes, klavertjes en liefdesknopen

De Salomons knot, love knot of gewoon liedesknoop. Deze steek zat al een tijdje in mijn hoofd.

Bij het uitzoeken van Doeraks zomergarderobe ontdekte ik dat ik nog wat vestjes nodig had.

Wat deze twee zinnen met elkaar te maken hebben? Nou, ik haakte een bolero voor Doerak met liefdesknopen. Wat een ontzettend leuke steek. Op youtube staan er super veel filmpjes over. Type Salomons knot in en je kunt kiezen uit meer dan genoeg filmpjes. (ik weet zelf ook niet meer precies welk filmpje ik gebruikt heb) En dan maar nadoen, overdoen en meedoen.

Close up van de liefdesknopen

Ik haakte een rechthoekig lapje. Iets breder dan Doeraks rug zodat er ook een mouwtje zou ontstaan. En de hoogte was de omtrek van haar armpje. Eenmaal de goede afmetingen naaide ik de 3 eerste knopen aan beide kanten aan elkaar. En toen haakte ik nog twee toeren liefdesknopen in het ontstane gat in het midden.

En zo komt het er dan uit te zien. 2 korte mouwtjes en 2 hele smalle pandjes aan de voorkant

En een klein kraagje in de nek en verder het prachtige patroontje tot half over de rug

Uiteindelijk koos ik voor het randje een klavertjes randje. Geïnspireerd door het boekje 75 sierranden om te haken. Maar omdat geen van de randen goed uitviel werd het een eigen bedacht klavertje. Ik haakte als volgt: 1 vaste in een van de knopen, 1 losse, dit is je basislosse, *2 lossen, 1 stokje in de basislosse, 1 losse, 1 stokje in de basislosse, 2 lossen, 1 vaste in de basislosse. Herhaal vanaf * nog 2 keer zodat je in totaal 3 blaadjes krijgt. Dan 1 halve vaste in de eerste vaste, en een aantal lossen om de hoogte van de liefdesknoop te overspannen.

Klavertjes

Voor de gezelligheid borduurde ik wat houten vlinder kralen en gekleurde wat grotere glaskralen op de klavertjes. Gewoon omdat het jurkje waar de bolero overheen mag zo gezellig is en zo vol staat met vlindertjes.

De vlinder knopen in de klavertjes in de hoeken, en kraaltjes verdeeld over verschillende klavertjes.

Helaas kan ons kleine meisje het mouwloze jurkje met luchtige bolero nog niet aan. Maar zodra de eerste beste warme zonnestralen weer komen mag ze stralen in het deze keer wel dubbel met liefde gemaakte vestje.

Nog een fijne zondag en geniet van koningsdag morgen. ;-)

Huis vol liefde

 Ik had het al verklapt. Ons huis is versierd met hartjes en roosjes. De bekendste uitingen van liefde. Mijn voorraad potjes kregen als eerste een opfrisbeurt. De potjes hebben lange tijd op tafel gestaan met bloemen er in. Rond kerst heb ik er kerstballen ingelegd en zilverkleurige knopen. Dat moest natuurlijk veranderen. Dus haakte ik hartjes, sneed ik een papier met hartjes op maat en vouwde ik in de binnenkant van het potje, ik strooide met roze zand, roze en paarse knoopjes, vond roosjes tussen mijn decoratiespullen en legde er een houten hartje in. Ze mochten verhuizen naar de vensterbank en staan nu te pronken voor de shutters.

Voorraad potjes in de vensterbank

Papier op maat gesneden en in het potje gevouwen en kantrandje om het potje gehaakt

Onderste potje van de drie stapelpotjes

Het grootste voorraad potje

Het leuke van deze potjes is dat we ze een jaar of 2 geleden in ons kerstpakket kregen. Zelf kreeg ik de grote, Mannie kreeg een paar dagen later de stapel toren. Omdat er precies dezelfde tekst op de potjes staat heb ik ze voor de sier op tafel gezet met leuk decoratiemateriaal er in. Kerstpakketten kunnen heel verrassend zijn. Dat zie je maar weer.

De twee melkbussen zijn omgeruild met de voorraad potjes. Ze staan nu op de tafel en doen al jaren dienst als fruitschaal.

Een hartjes slinger om de grootste bus

 Ik verzamelde wat lege flessen om ze te gaan verven. Een lege fles wijnazijn en een lege r.oosvicée fles mochten dienst doen als kaarsenstandaard. De fles wijnazijn was doorzichtig. Dus goot ik voorzichtig de verf in de fles, draaide de fles langzaam rond, hield haar nog eens op zijn kop en liet toen de overtollige verf er weer uitlopen. Eerste fles geverfd. De andere fles was van groenglas. Dus moest ik die verven aan de buitenkant. Een spuitbus had ik niet dus moest het met een kwast. Eerst plakte ik hartjes op de fles. De stickers komen van een vel met zilverkleurige contourhartjes die je normaal op kaarten plakt om ze te versieren. Eenmaal geverfd zaten er wat druipers op de fles, hier en daar was ik niet zo tevreden maar het ergste kwam 's avonds toen ik de pikdroge fles op pakte om hem van de tafel naar het aanrecht te verhuizen. Voor Bolleboos en Doerak de fles de volgende morgen zouden omgooien of iets dergelijks. Helaas zag je aan beide kanten precies waar ik de fles zo voorzichtig had vastgepakt. Balen, balen balen. Voortaan verf ik de fles op mijn hobbykamer waar ik hem kan laten staan tot hij echt droog is. Ten slotte heb ik die hobbykamer niet voor niets.

Afdruk van mijn duim

 Mannie bedacht meteen dat ik er dan maar een mooi hartje op moest haken. Dus deed ik dat de volgende morgen. Met het dunne katoen waar ik ook de kantrandjes om de voorraad potjes mee had gehaakt. Ik kleurde het in een bakje met water en eetbare kleurstof. Plakte het voorzichtig op de beschadigde plekken. En daarnaast haakte ik een rozenslingertje en een kantenrandje voor om de bovenkant van de fles. Eerst was het rozenslingertje in een kleur bedoeld voor de fles van de wijnazijn. Maar Bolleboos hing er een houten hart omheen. En dat vond ik zo grappig en schattig dat ik dat maar zo gehouden heb.

Toch nog een kaarsen standaard geworden

 Om een babymaaltijd potje haakte ik van een vertaald patroon van Charami een hartjes 'deken'. Een ketting van lossen en twee rozenknopjes om de bovenrand. Een waxinelichtje er in en klaar. De twee andere waxinelichtjes houders had ik al.

Zomaar een hartje aan een kastdeurtje

 Ik vond een hart via Welke.nl op de site van creatief bezig. Jolanda heeft het vertaald uit het Noors. Ik vond het patoon geweldig en wilde het eerst haken om in mijn voorraad potjes te leggen. Maar het werd veel te groot. Dus ging ik naar de link op haar site en kwam ik op de Noorse site. De site van de maakster van het hart. Daar stond nog een kleinere versie. Uiteindelijk heb ik daar mijn eigen versie weer op gemaakt. Doerak hing het hartje om een kastdeur knopje en daar hangt het nu nog steeds.

Een bloemstukje

 Tot slot haakte ik nog een bloemstuk zoals ik eerder voor buurvrouw haakte maar nu met een grote roos onderin op een bedje van in stukjes geknipte restjes garen. Met het patroon van het hartje van de eerder genoemde Noorse site maar nu haakte ik hem als volgt: Met roze in een ring * 3 stokjes, 3 lossen* herhaal van *-* nog 3 keer. Hecht aan met paars en haak in elk stokje een stokje en ik elke hoek, 2 stokjes, 3 lossen, 2 stokjes. Haak als je rond bent met halve vaste naar een losse ruimte in de hoek en haak vanuit hier 8 dubbele stokjes in de middelste stokje van de zijkant. Haak een halve vaste in de volgende hoek, en haak nog eens 8 dubbele stokjes in het middelste stokje van de volgende zijkant.
De rand heb ik weer hetzelfde gedaan als het originele patroon maar haakte ik toch een aanpassing rond de boogjes: *1 halve vaste, 2 lossen, halve stokje in de halve vaste, sla de eerst volgende steek over,* herhaal van *-* langs de twee zijkanten. Haak langs de boogjes hetzelfde patroon maar dan zonder een steek over te slaan. Dus in elke steek een boogje.

De grote rozen haalde ik van deze Italiaanse site. (even naar beneden scrollen) De schematekening sprak eigenlijk voor zich. Maar toch had ik even een vertaling van de omschrijving nodig om te begrijpen dat je op de ketting van 40 lossen 1 stokje, 1 vaste 1 stokje in een losse moest haken en dan 1 losse moest overslaan. Dat eerste stukje begreep ik wel. Maar die overgeslagen losse had ik even over het hoofd gezien. Verder is het heel duidelijk en makkelijk te haken.

Omdat de griep ook nog een verrassend virus met zich meebracht, namelijk het schoonmaakvirus, is het huis nu niet alleen versierd maar ook nog schoon. Op de een of andere rare manier wilde ik, toen ik eenmaal weer op de been was, soppen. Ik sopte eerst de badkamer en de badkamer kasten van binnen, toen de keuken en boven op de keukenkastjes. Vervolgens kregen alle bovenkanten van de kamer kasten een beurt. En ik bleef stof zien. De vakkenkast met manden in de kamer moest uitgeruimd en schoon, de spelletjes kast op de zolder werd verblijd met een sopdoek, de tv kast werd ontdaan van een laagje stof, de kasten en planken in de speelkamer werden uitgebreid schoongemaakt en zelfs Mannie werd aangestoken. Hij dook in de schuur en maakte hem een stuk groter en de kliko een stuk voller. (ofwel hij ruimde de schuur op) en zeemde alle ramen aan de buitenkant. Van de tuindeuren tot de ramen van de dakkapel. Uiteraard deed ik toen maar de binnenkant. En omdat het nog geen voorjaar is, ik niet zwanger ben (anders zou je kunnen denken aan nesteldrang) en ik geen andere reden kan bedenken voor mijn enorme schoonmaakwoede moet het van de griep vandaan komen. Het is nu wel genieten hoor. Een schoon en gezellig huis.

Randjes

Het boek 75 sierranden om te haken heeft zijn nut al meer bewezen. Ik heb al vaker verwezen naar het boek. En ook nu kwam het me weer super goed van pas. Hier even een afbeelding die ik vond op het wereld wijde web:

In het kraampakket wat ik van schoonmama kreeg zat een zelfgebreid vast. Mijn schoonmoeder had hem stiekem gemaakt zonder dat ik het wist. Het was een echte verrassing. En ik wist ook meteen dat het een poosje in de kast mocht. Het vest kon ze pas aan als ze wat groter was. Ieder seizoen kwam het vest weer te voorschijn. Zowel zomer als winter. Want een lekker warm vest is ook in de zomer soms best handig. Maar steeds bleek het weer te groot te zijn. En waar Doerak wel in de lengte groeit maar niet in de breedte was het vest ook wat te breed voor haar.

Dit seizoen kon ze hem eindelijk aan. Met veel plezier nam ik hem mee naar de camping. Eindelijk. En toen ontdekte ik de veel te korte mouwen. Dat was balen. Dit kon echt niet meer. Na de eerste teleurstelling rijpte er een plannetje. En eenmaal thuis viste ik mijn knalroze garen uit de kast, het boekje met de sierrandjes en een haaknaald. Met elke steek werd ik blijer. Niet alleen werden de mouwen meteen een stuk langer. Het hele vest werd nog leuker dan het al was. Om een eenheid te creëren haakte ik een kraagje aan de bovenkant. En een randje om de knoopsgaatjes. De knoopjes wipten er steeds uit. En als je een doerak bent is dat niet handig.

Het net gekochte knalroze rokje die ik voor een ander vest bestemd had maar wat net niet de goede kleur bleek te zijn toen ik thuis kwam was nu exact dezelfde kleur. Het zou super staan onder het vest.

Close-up van de kraag

Close-up van de mouw

En eenmaal bezig met randjes was haar verjaardagsjurkje van vorig jaar aan de beurt. Die werd korter en korter. En ik wilde hem toch nog een heel seizoen gebruiken.

Dit is het jurkje in originele staat. Het randje langs de hals en de mouwen. is origineel

De festonsteek viel niet mee. Het is de eerste keer dat ik zoiets probeerde. Nadat ik een centimeter op de jurk had gespeld omdat ik precies om de halve centimeter in wilde steken vond ik het toch niet netjes genoeg. Dus pakte ik mijn pen en zette ik stipjes om precies elke halve centimeter. Dit werd veel netter. Dus het eerste rommelige gedeelte uitgehaald en nog eens overnieuw gedaan. Het zat dan wel aan de achterkant. Maar omdat Doerak altijd voor mij uit rent zou ik dat precies het meest zien. ;-)

De festonsteek

En toen het randje er om heen. Het was echt een feest. Het randje was eigenlijk in twee kleuren uitgevoerd. Dus ik vond het best spannend hoe het er uit kwam te zien. Maar al hakend werd ik meer enthousiaster. Wat werd het gaaf. Het randje is aardig lang geworden. En bovendien trekt de zware rand de jurk nog iets meer naar beneden. Zo is het dus weer een jurkje op de goede lengte.

Het randje.

Eenmaal klaar was ik verliefd. De volgende dag mocht ze het jurkje aan. Toen was het nog mooier. Het is echt een feestjurk. En helemaal tegen mijn eigen natuur in heb ik op de verjaardag van de tweede zoon van Buurman en Buurvrouw trots verteld dat ik hem zelf verlengt had. Iets dat ik normaal niet zo snel zou doen van zelfgemaakt werk. Ze zou hem dit seizoen weer aan kunnen voor haar verjaardag. ;-)