Daar is hij dan... de kinderwagenspanner

Toen Bolleboos en ik samen onze verjaardag vierden voor mijn familie kwamen mijn jongste zus en haar man net terug van een reis door Bali. Of ze foto's mochten laten zien. Natuurlijk. We genoten van prachtige landschappen en heerlijke stranden. Tot we een foto tegenkwamen waar zuslief met haar handen op haar buik een hart maakte. Die foto had ons wat te vertellen. Als alles goed zou gaan kregen we er een neefje of nichtje bij.

Werk aan de winkel voor deze tante. Want elk nichtje en neefje heeft tot nu toe iets van eigen hand gekregen van tante Clarisse. Een traditie die bij het 18e kindje (neefjes en nichtjes van beide families en wat kindjes van goede vrienden) natuurlijk ook gewoon door gezet moet worden.

Natuurlijk mocht de aanstaande moeder bedenken of en wat ze nu wilde. Ze wilde graag een kinderwagenspanner. Samen met de aanstaande vader zochten we iets wat ze ongeveer wilden. Ze vonden een plaatje en wilden dat niet ongeveer maar helemaal precies zo. Toen ze er uit waren mocht ik aan de slag. Best spannend om weer iets heel nieuws te proberen. Patronen bedenken, (al vond ik het egeltje ergens op het wereld wijde web en werd het uiltje een samenraapsel van verschillende patronen) dan alles aan een koord rijgen en de speenclips er aan.

En toen was het klaar en bleef het neefje lekker bij zijn mams in haar buik zitten. Hij was niet van plan om te komen. Dus haakte ik maar door. Ik haakte een speenkoord en omdat ik niet weet of zuslief een speentje nodig zal hebben voor haar kleine man haakte ik er een rammelaar bij. Die kan om het speenkoord en dan heeft hij een speeltje binnen handbereik. Waarom ben ik daar nooit zelf opgekomen toen Bolleboos en Doerak in hun ik-gooi-alles-wat-ik-even-niet-meer-wil-van-mij-af fase zaten?

Uiteindelijk hebben ze het lieve knulletje maar een handje geholpen. Want anders had de jonge man nu waarschijnlijk nog lekker warmpjes binnen gezeten. Hij kwam op de verjaardag van zijn oma ter wereld. We gingen zo snel mogelijk kijken. Met cadeaus.

Ik kreeg al bericht dat de kleine man tevreden was. En dan heb je ook een tevreden tante Clarisse.

Ook tevreden met een handwerkje? Geniet er van.

Gebreid vest van sokkenwol

Daar is hij dan. Eindelijk. Eigenlijk weet ik niet eens wanneer ik er precies aan begonnen ben. 2 winters terug? Of zijn het er 3? Ik had mezelf al eens opgelegd geen nieuwe projecten meer te beginnen tot onder andere dit vest klaar zou zijn. Wat me vervolgens niet lukte.

Steeds opnieuw legde ik hem aan de kant. Koudwatervrees denk ik vooral. Want die kraag. Die moest ook gebreid worden. Als het eerste deel klaar was. Die zag er zo ingewikkeld uit. En dan had ik ook nog de bijzondere ambitie om geen zijnaden in het vest te willen. Dus breide ik voor en achterpanden aan elkaar vast. Maar hoe pas je dan het vest tussendoor? Als het allemaal op de rondbreinaald staat? Nou niet. En dat was zo spannend.

'Straks ben ik klaar en dan past het niet,' dacht ik steeds. En dan ging het hele tasje weer in de kast. Om het een paar maanden later weer dapper te voorschijn te halen.

 

Tot ik eindelijk aan de kraag begon. Toen kreeg ik er plezier in. Ik hield een complete administratie bij om precies te weten waar ik gebleven was. Om de kraag rond te laten lopen moest ik verkortte naalden breien. Dat was op zich niet zo'n probleem. Maar elke kabel was anders. Bij de een moest ik elke 19e naald kruisen. Bij de ander in de 21e naald. De volgende moest elke naald een stukje opschuiven. De ene kabel kwam heel regelmatig langs. Terwijl de ander na 6 verkortte naalden pas weer aan de beurt was. Aan een toerenteller had ik dus niet zoveel om precies bij te houden waar ik was gebleven. Ik moest wel 5 toerentellers hebben. Die heb ik niet. Dus gebruikte ik een opschrijfboekje waarin ik de kabel naam opschreef en het nummer van iedere naald. Toen de patronen eenmaal herhaald moesten worden schreef ik twee nummers op.

Uiteindelijk kwam het vest af. Weer bibberde ik. Hoe maak je zo'n kraag nu vast aan het vest. Komen de armsgaten wel goed uit? Hoe brei je de biezen aan. Zoals het in de beschrijving stond leek me niet zo handig. Ik wist dat ik nu door moest zetten. Na veel puzzelen, meten en uitvogelen werd het 1 geheel.

Wat heb ik van het proces genoten. Ondanks alle bibbers in mijn benen. Wat was het geweldig om te doen. En het resultaat is het allemaal dubbel en dwars waard.

Het hele vest is gebreid met sokkenwol van Lana Grossa Meilenweit. (Ja de dunne naaldjes maakten het project nog langer natuurlijk) Het patroon komt uit het Bergere de France boek van 2009/2010

Ook een trui gebreid? Lekker warm hè met dit weer.

Denk niet zwart, denk niet wit...

Ik ben niet zo zwart wit. Ik houd erg van grijs tinten. Tenminste als het gaat om het geven en vormen van mijn mening. In mijn interieur heb ik op het moment helemaal geen grijs. Daar houd ik dan weer meer van bruin. Van aardetinten. Met okergeel voor de zonneschijn en een vleugje zalmroze voor het zachte gevoel.

Niet zo zwart wit dus. Ik vind een waarheid nooit helemaal een absolute waarheid. Vaak kan je dingen vanaf meerdere kanten bekijken. Sommige dingen lijken van de ene kant een heel overtuigd ja. Maar als je het via een ander standpunt bekijkt kan het ineens wel een heel overtuigd nee worden. Daarom roep ik nooit zo hard ja of nee. Het grote voordeel van dingen van allerlei kanten te kunnen bekijken is dat je heel veel mensen begrijpt. Je kan in heel veel dingen inkomen. Natuurlijk is daar altijd nog mijn eigen hoofd. Mijn eigen gevoel. Mijn eigen hart. Dat gebruik ik uiteindelijk echt wel als leidraad. Maar stellig overtuigd zal je mij zelden vinden.

Heel af en toe ben ik dat wel. Zo overtuigd was ik bijvoorbeeld over mijn zwart witte badkamer. Die te nieuw is om er zomaar uit te halen. Maar waar ik nooit zelf voor gekozen zou hebben. Hij zat er simpelweg al in toen we ons huis kochten. Waar meer dan de helft van de Nederlanders een gat in de lucht zou springen bij het hebben van een zwart witte badkamer vond ik het niets. Het is zo... zwart wit. Mannie begreep mijn aversie niet direct. Kijk wit leek me nog minder mooi. Dan was zwart misschien wel een goede tegenhanger. Maar het is toch maar gewoon zwart wit. En dan ook nog al die tegels. Oké in de tegels zit ook grijs. Maar dan nog. Ik had ook nog geprobeerd om de boel een beetje te stylen. Een beetje paars met roze leek me wel gezellig. Wat rietenmandjes voor het speelgoed. Maar dan was het nog niet wat ik wilde. Elke keer als ik in bad lag dan miste ik warmte. En dat ligt beslist niet aan onze gloednieuwe ketel die voor al dat heerlijke warme water in bad had gezorgd.

 (Als echte voor-de-metamorfose-foto's heb ik natuurlijk de boel niet opgeruimd toen ik foto's maakte van de oude situatie. Want dan is het contrast nog groter. Dan doen ze met echte metamorfoses ook altijd. Let er maar eens op.)

Op een goede dag stapte ik naar de bouwmarkt. Ik was op zoek naar nieuwe stoelen in onze zithoek. Gewoon zo maar even neuzen. Ik zat eens hier. En ik zat eens daar. Ik probeerde ondertussen met mijn sleutels en een onderzetter hoe de stoel zou zitten als ik zat te haken. En proefzittend in de bouwmarkt kreeg ik ineens op een geweldig idee. Waarom hang ik niet gewoon allerlei gezelligs aan de muur. Dus ging ik naar de accessoires afdeling. Ik pakte vaasjes, kaarsen borden, een rechthoekig dienblad, nog een dienblad met een leuke tekst er op, en een paar kaarten met mooie teksten. Ik nam meteen goed plakband mee waarmee ik al mijn spullen aan de muur zou kunnen hangen. In mijn achterhoofd zaten fotolijstjes die ik thuis had liggen. En twee potjes verf. Okergeel en zeegroen. Thuis zal ik ook nog wel meer vaasjes vinden, bedacht ik. Zo rekende ik af en reed ik naar huis.

Eenmaal thuis ging ik aan de slag. Ik vond inderdaad een plastic fles die er vast leuk uit zou gaan zien als ik hem verfde. Er zat nog ketjap in. Maar stiekem in mijn achterhoofd wist ik dat die over de datum was. Dus een goed moment om de fles leeg te gooien en om te spoelen. Ik nam twee zilverkleurige waxinelichthouders die nu al in de badkamer stonden en twee zwarte olielampen. Daar ging ik met de verf. Op het kaarsenbord legde ik schelpen die ook niet ontkwamen aan mijn verfkwast. Zelfs de schelpen werden okergeel of zeegroen.

Daarna waren de fotolijstjes aan de beurt. De rand van het nieuw gekochte dienblad moest er ook nog aan geloven. Die werd ook okergeel. Ook die kreeg een stel schelpen. Die legde ik op de rand nadat ik ze ook versierd had met mijn potjes verf.

 

De volgende dag vond ik nog het huisje en de pannen onderzetter met het badkussen bij het warenhuis in ons eigen dorp. En nog weer later vond ik de prachtige mand waar al het speelgoed in past van de kinderen dat ze gebruiken in bad. En bij de kringloop vond ik het schaaltje waar mijn oorbellen en andere sieraden in passen als ik ze niet draag. Stapje voor stapje werd het een geheel. En eerlijk is eerlijk: onze badkamer is nu niet meer zwart wit. En met al die teksten is het al helemaal niet meer koud. Het is er heerlijk warm geworden. Wat een beetje verf, een beetje oud en een beetje nieuw materiaal al niet kan doen.

Zelf nog een ongezellig hoekje op te knappen? Het hoeft niet veel te kosten. Een paar borden aan de muur en geverfde fotolijstjes maken al een geweldig verschil. Veel succes en vooral heel veel plezier.

Ps: nog weten hoe het met de zoektocht naar de stoelen is afgelopen? We hebben twee prachtige okergele(!) stoeltjes gevonden. Die zo ontzettend zonnig en lief in onze woonkamer staan. Dat de hele woonkamer opgevrolijkt is.

Trippel trappel trippel trap

In het held're maneschijntje

Nu willen jullie vast weten wat ik nu zelf met die pietjes gedaan heb. Ik heb er in totaal 13 gehaakt. 9 daarvan mochten naar school. 6 leren in groep vier rekenen en taal. 3 anderen houden op de gang in de gaten of de kindjes wel netjes lopen. De laatste 4 zijn in ons eigen huis terecht gekomen. Gelukkig maar. Want inmiddels ben ik wel weer klaar met de pietjes.

Zijn het geen schatjes geworden zo aan de touwladder? Wat een acrobaatjes hé? Ze mogen lekker blijven hangen tot volgende week maandag. En heel misschien houd ik deze 4 wel hier en geef ik ze niet mee aan de Sint als hij met zijn boot vertrekt. Zonde als we er maar zo kort van kunnen genieten.

En zelf lekker aan het genieten van de gezellige Sinterklaas tijd? Veel plezier deze week met de laatste inkopen.

Ps: heb je het vorige berichtje gemist? Daar staat het patroon van de Pieten. Klik als je er ook nog wat wilt haken.

Cadeautje: gratis haakpatroontje van een zwarte pietje

Het is een heel bekend boek onder velen. De 5 talen van de liefde. Waar de een veel meer van complimentjes houd is de ander gek op cadeautjes krijgen. Ik houd ook wel van cadeautjes. Maar ik hoef ze niet perse te krijgen. Ze weggeven vind ik ook leuk. En waar mijn portemonnee niet direct overloopt van het geld ben ik erg creatief geworden in het weggeven van zelfgemaakte cadeau's. Of cadeaus die niet veel geld gekost hebben maar die ik zelf een persoonlijk tintje heb gegeven. Daar houd ik eigenlijk nog het meest van. Iets knutselen, haken of breien. Het heeft zoveel meer waarde vind ik als je iets zelfgemaakt hebt. Aan de andere kant kan ik me ook best voorstellen dat er mensen zijn die hun neus ophalen voor zelfgemaakte cadeau's. Die willen liever een duur cadeau uit de woonwinkel met een duidelijk zichtbaar merk er op dan een zelfgeverfde wijnfles. Gelukkig heb ik zulke mensen niet in mijn omgeving. Of ze laten het niet merken. Dat kan natuurlijk ook. ;-)

Maar goed, in ieder geval heb ik in deze heerlijke cadeautjes tijd ook voor jullie een cadeautje. Zwarte Pietjes. Die volgens mij nog niet op het Nederlandse web bestaan. Zelf bedacht. En inmiddels al 9 keer gemaakt. Tot nu toe heb ik ze weggegeven. Ze zijn allemaal op de school van Bolleboos en Doerak terecht gekomen. Maar van Doerak moet ik nu ook Pietjes voor in huis maken. Dus haak ik nog even door.

Om jullie ook de gelegenheid te geven voor dat het pakjes avond is de Pietjes gehaakt te hebben komt bij deze het patroon.

Hoofd:

1-  6 vasten in een ring.

2- 2 vasten in elke vaste. (12)

3- 1 vaste in de eerste vaste, 2 vasten in de volgende vaste. (18)

4- 1 vaste in elke vaste. Wissel in de laatst steek naar zwart. (18)

5- Maak met zwart een lussentoer: steek de haaknaald in de eerste vaste, maak een lus om je linker wijsvinger, (foto 1) steek de haaknaald onder de twee draden door die het begin van de lus vormen. Haal de haaknaald met de 2 draden door de vaste heen, (foto 2) sla de draad nog eens om de naald en haal de naald door allebei de lussen. (foto 3) Vouw de lus naar voren en steek achter de lus langs in de volgende vaste. (foto 4) Maak in elke vaste een lussensteek en vouw elke lus naar voren. (18)

foto 3

foto 1

foto 2

foto 4

6- 1 vaste in de eerste vaste, 2 vasten samen haken. (12)

Vul het hoofdje stevig op.

7- De vasten 2 aan 2 samen haken. (6)

Hecht af met een halve vaste in de 1^e steek van toer 7. Haal de draad met behulp van een stopnaald door de voorste lussen van de laatste toer. Trek zachtjes aan en weef de draad weg.

Muts:

Haak met fluffygaren.

1-  2 lossen, 6 vasten in de 2^e losse vanaf de haaknaald.

2- 2 vasten in elke vaste. (12)

3- 1 vaste in de eerste vaste, 2 vaste in de volgende vaste. (18)

Hecht af met een halve vaste in de eerste vaste van toer 3. Naai de muts op het hoofd en zorg dat de lussenrand onder de muts uit komt.

Kraag:

Haak met fluffygaren.

1- 2 lossen, 6 vasten in de 2^e losse vanaf de haaknaald.

2- 2 vasten in elke vaste. (12)

Hecht af met een halve vaste in de eerste vaste van toer 2. Naai de kraag aan de onderkant van het hoofdje.

Lijfje:

1- 6 vasten in een ring.

2- 2 vasten in elke vaste. (12)

3- 1 vaste in de eerste vaste, 2 vasten in de volgende vaste. (18)

4- 1 vaste in de eerste vaste. Vouw een stuk pijpenrager om de eerste vaste heen, (foto 1) steek de haaknaald achter langs en haak in de volgende steek een vaste, (foto 2) haak 1 vaste in de volgende 11 vasten, vouw het andere uiteinde van de pijpenrager om de laatst gehaakte vaste heen, steek de haaknaald ook hier weer achter langs en haak gewoon weer door met een vaste in elk van de volgende vasten. (18)

foto 1

foto 2

Hier zie je hoe je weer verder gaat.

5- 1 vaste in de eerste vaste, 2 vasten samen haken.

Vul het lijfje stevig op.

6- Haak de eerste 2 vasten samen, vouw weer een stuk pijpenrager om de eerste steek heen, steek de haaknaald achter langs en haak de volgende 2 vasten samen. Haak nog eens 2 vasten samen en vouw dan het andere uiteinde van de pijpenrager om de steek. Haak nu de laatste 2 vasten samen. 

Hecht af met een halve vaste in de eerste steek van de 6^e toer. Naai het lijfje aan het hoofdje.

 Zelf heb ik het mutsje na verloop van tijd steeds als laatst vast gemaakt. Dan kon ik op het zwarte gedeelte van het hoofdje makkelijk heen en weer steken om het lijfje goed stevig vast te maken. En met het witte uiteinde van de kraag borduurde ik ook meteen oogjes. Al hebben we op de school van Bolleboos en Doerak wiebeloogjes op de hoofdjes geplakt. Dat geeft ook een heel leuk effect. 

Geniet van het cadeautje wat je zomaar in je schoen geworpen krijgt. ;-) Enne laat je me weten als je het patroon gebruikt hebt?

Hondjes

Op mijn computer staat onder de map afbeeldingen de map werkstukjes. Als ik er aan denk om een foto te maken van een van mijn zelfgemaakte werkstukjes dan plaats ik die hier in. Het is een rommeltje van allerlei foto's en allerlei werkstukken. Soms struin ik daar eens lekker in rond. Dan is het zo'n feest der herkenning. 'Oh ja, dat maakte ik toen.' En: 'Das waar ook, dat haakte ik voor die en die. Of: 'Dat heb ik ook nog gemaakt. Waar is dat eigenlijk gebleven?'

Van deze hondjes weet ik prima waar ze zijn gebleven. En ook ben ik niet vergeten dat ik ze heb gemaakt. Voor alle nichtjes en neefjes die onze familie inmiddels heeft heb ik iets gehandwerkt. Van dekens tot vestjes en van voetenzakken tot knuffels. Voor onze oudste nichtjes, zowel aan mijn kant als aan Mannies kant heb ik deze knuffels gehaakt. De kleuren aangepast aan hun kamer. Voor de grootste, de bruine, had ik zelfs een leren touwtje als riem om zijn nekje geknoopt. Dit omdat mijn nichtje regelmatig met haar opa de hond uit ging laten. Inmiddels zijn de nichtjes 11 en 8. Jullie kunnen je er vast een voorstelling van maken hoe ze er inmiddels uit moeten zien...

Een heerlijke knuffelweek toegewenst. En heb je geen knuffel bij de hand? Haak dan gewoon een hondje.