Oh oh, jullie moeten het ook wel stellen met een hele summiere bezoekjes van mij. Het is maar zo af en toe dat ik even kom piepen. Er is ook zo veel te beleven.
Allereerst het nieuwe huis natuurlijk. Verhuizen in 4 dagen tijd is 1 ding. Het huis stylen en pimpen is twee. We hebben dan geen grootscheepse verbouwing zoals we in ons eerste huisje hebben gedaan. (ook terwijl we er woonden trouwens) Maar stuken, verven en behangen neemt toch ook een berg tijd in beslag. Ondanks dat Mannie vooral druk is met stuken. Daar waag ik me dan toch niet aan. Toch sta ik 's avonds om 11 uur nog vrolijk de gang te zuigen en te dweilen. Of de kamer. Maar net waar dat muurtje gestuukt is. En ach, het komt ook vaak voor dat ik als ik dan toch bezig ben maar meteen de hele beneden verdieping mee neem. Als je die stofzuiger toch in je handen hebt...
Daarnaast mochten we afgelopen week onze eerste schoolweek weer beginnen. Bolleboos en ik zitten dit jaar allebei in groep 3. Een hele bijzondere gewaarwording. In plaats van het meneertje op zijn stoeltje in de kleuterklas neer te zetten mag ik hem nu afleveren op het schoolplein. Dat nog veel ouders daar aan moeten wennen zie je wel. De rij van groep 3 is dubbel zo groot. Naast een klas vol kindjes staat er ook een klas vol ouders te wachten. Met dit verschil dat de papa's en mama's als de bel gaat weer naar huis mogen en de kindjes naar binnen gaan. Omdat de school waar Bolleboos op zit en de school waar ik werk allebei dezelfde methodes gebruiken voor taal en rekenen weet ik precies wat hij die dag gedaan heeft. En dat is super leuk natuurlijk. Ik voel me bevoorrecht als moeder die precies weet wat er allemaal in zo'n groep gebeurd. Een boffert ben ik Dat merk ik dan weer als ik met andere moeders op het schoolplein sta te kletsen Voor hen is het allemaal toch een beetje abracadabra. Het gaat allemaal zo anders als toen wij op school zaten. En groep 3 is toch een hele tijd geleden. Behalve voor mij dan ;-)
Wat ik jullie nog wil laten zien is de manier waarop ik ons oude huisje pimpte toen alle vaasjes en lichtjes waren ingepakt. Het was zo kaal en leeg in huis. Dat ik op een goede zondag besloot om lege glazen potjes te versieren en een slinger te maken. Het grappige is dat ik nooit rood in huis gebruik Behalve wanneer het zo kaal en leeg is en alle gezelligheid ontbreekt. Zo kocht ik ooit tijdens een verbouwing een rode vaas. Die ik na afloop maar heel snel zilver grijs verfde.
Het idee was om samen met de kids te knutselen. Ik viste een grote stapel oude kranten uit de oud papierbak en legde uit wat de bedoeling was. Ik knipte een krant in de lengte door midden en toen nog eens doormidden. En liet zien hoe je kwastjes kon knippen in het papier Na een klein half stukje krant bewerkt te hebben met een schaar hielden ze dat voor gezien. Dus was de rest van het werk voor mij.
Terwijl ik verder ging met de kwastjes liet ik hen glazen potjes beplakken met gescheurde stukjes krant. In de veronderstelling dat ze dat wel leuk zouden vinden. Maar helaas. De potjes waren nog niet voor de helft bedekt en ook toen vonden ze het welletjes. Onze kids zijn echt geen knutselaars. Het is weer eens bewezen. Ik maakte het af, bedekte nog een ander potje met een stukje stof en een roosje en zette ze in de vensterbank. Naast net gekregen waxinelichtjes voor mijn verjaardag. Toch nog iets gezelligs in het kale, lege huis vol met dozen.
Het grappige is dat ik zelf het idee voor een kwastjes slinger van krantenpapier bedacht had maar dat het ook een hype is. Ik zag het terwijl ik een tijdje terug winkelde bij een woonwinkel. En ik zag het pas in een krantje staan van de X.enos. Het schijnt een Amerikaans idee te zijn dat over gewaaid is. Ik heb mijn hele geheugen onderzocht of ik het misschien al eens ergens gezien zou hebben. Maar ik kan het me echt niet herinneren. Toch wel bijzonder dat ik Amerikaanse hypes zelf kan bedenken. ;-)
Goed terug naar het heden. Want ik deed de afgelopen week nog mee aan een buikgriepje. Gelukkig een 'je'. Als er ergens een buikgriep zou kunnen heersen doe ik daar ten alle tijde aan mee. Dus dat is geen groot nieuws, ik haakte, ik kriebelde kinderkopjes in Bolleboos z'n klas op zoek naar kriebelbeestjes, (die we gelukkig niet vonden) we hadden een zussendag waarbij mijn zussen en mams naar ons nieuwe huis toe kwamen en waar we in onze keuken allerlei lekkere hapjes maakten en ze daarna opaten. (na de buikgriep dus van dat opeten kwam nog niet zo heel veel) We vierden het feestje van een jarig nichtje mee, kochten behang en verf, kortom we waren weer zo druk als kleine baasjes. :-p
Komende maandag beginnen alle scholen weer. Dus voor de meeste gezinnen zijn de vakanties weer voorbij. Voor iedereen weer een fijne werkweek
zondag 30 augustus 2015
maandag 17 augustus 2015
Vogeltje op een tak
Er moest er weer een vogeltje te voorschijn getoverd worden. Ik wilde een cadeautje maken voor het kleine meisje wat in ons oude huis is komen wonen. In de vakantie heb ik het af gemaakt. Thuis was ik immers vooral druk met inpakken.
Ik fotografeerde haar in de tuin op de camping. Op het zelfgemaakte voederhuisje van mijn schoonmama. En dus geniet ik nog even lekker van een vleugje camping/zomer/vakantie/rust/zonneschijn...
Voor alle vakantievierders: nog even genieten van de laatste dagen. (hier zijn we de laatste week in gegaan) Degene die al begonnen zijn een goede start toegewenst.
Ik fotografeerde haar in de tuin op de camping. Op het zelfgemaakte voederhuisje van mijn schoonmama. En dus geniet ik nog even lekker van een vleugje camping/zomer/vakantie/rust/zonneschijn...
Voor alle vakantievierders: nog even genieten van de laatste dagen. (hier zijn we de laatste week in gegaan) Degene die al begonnen zijn een goede start toegewenst.
maandag 3 augustus 2015
Gepimpt shirt bij het gehaakte rokje
He, he, daar is ze weer. Dat heeft lang geduurd. Inmiddels zijn we een vakantie en een verhuizing verder.
Eigenlijk was ik helemaal niet van plan om zo lang niet te bloggen. Ik wilde in de vakantie nog wat berichtjes plaatsen. Maar helaas lukte dat niet vanwege de veel te langzame internetverbinding. Met veel moeite en pijn laadde heel soms mijn gmail in. Maar op het blog kwam ik niet eens. Laat staan dat ik foto's kon downloaden en uploaden. Dus een verplichte blogpauze.
En toen kwam de verhuizing. Wat ging dat snel. Omdat de zaterdag dat we de verhuizing gepland hadden niet zo heel mooi weer verwachtte hadden we voor vrijdag mijn vader gevraagd met zijn grote kar. Vrijdag middag was er al heel veel over. Terwijl ik nog in het nieuwe huis samen met de moeders aan het schoonmaken was laadde Mannie en mijn vader de ene na de andere doos uit. Toen 's middags eenmaal de kinderbedden over waren was de definitieve beslissing gevallen. 's Ochtends om 11 uur tekenden we bij de notaris. Die zelfde nacht kropen wij in ons bed in het nieuwe huis. Onvoorstelbaar dat het zo snel kan gaan.
Vrijdagavond waren Mannies broertje en een vriend al wezen helpen. Zaterdag kwamen ze nog terug. En voor de echte stortregen begon hadden we alles binnen.
En toen begon het echte opruimwerk. Doosje hier leeg, daar wegzetten voor later, hier weer een voor achter het schot en daar een voor de keuken. Wat een chaos. Wat een rommel. Omdat we in ons oude huis voornamelijk inbouwkasten hadden verhuisden we zonder linnenkasten, zonder speelgoedkasten voor de kinderen en met maar 1 kast voor in de kamer. Waar laat je al die spullen in die dozen?
Inmiddels hebben we wat kasten gekocht, doen stellingkasten die eerder in de schuur stonden dienst als linnenkast op onze slaapkamer en staan er gewoon nog steeds dozen in de kamer. Dat komt dus nog. Echt waar.
De vakantie lijkt na al dit werk heel ver weg. Maar in de vakantie ben ik nog wel ontzettend lekker bezig geweest. Een shirtje van Doerak moest gepimpt worden voor bij haar nieuwe gehaakte rokje. Oh wat was dat leuk. Ik haakte kettings (zoals Doerak zelf zegt) hartjes en een klavertje. Die laatste twee voor alle liefde en geluk die we ons meisje toewensen. De foto's zeggen genoeg. Kijk en geniet.
Leuk hé, die tandenborstel van klei. Die had ze op de peuterspeelzaal gemaakt. In precies de goede kleur. En omdat ik al haar werkjes op de foto heb gezet die ze heeft gemaakt sloegen we zo twee vliegen in een klap.
Geniet van de mooie dagen die er nog aan gaan komen!
Eigenlijk was ik helemaal niet van plan om zo lang niet te bloggen. Ik wilde in de vakantie nog wat berichtjes plaatsen. Maar helaas lukte dat niet vanwege de veel te langzame internetverbinding. Met veel moeite en pijn laadde heel soms mijn gmail in. Maar op het blog kwam ik niet eens. Laat staan dat ik foto's kon downloaden en uploaden. Dus een verplichte blogpauze.
En toen kwam de verhuizing. Wat ging dat snel. Omdat de zaterdag dat we de verhuizing gepland hadden niet zo heel mooi weer verwachtte hadden we voor vrijdag mijn vader gevraagd met zijn grote kar. Vrijdag middag was er al heel veel over. Terwijl ik nog in het nieuwe huis samen met de moeders aan het schoonmaken was laadde Mannie en mijn vader de ene na de andere doos uit. Toen 's middags eenmaal de kinderbedden over waren was de definitieve beslissing gevallen. 's Ochtends om 11 uur tekenden we bij de notaris. Die zelfde nacht kropen wij in ons bed in het nieuwe huis. Onvoorstelbaar dat het zo snel kan gaan.
Vrijdagavond waren Mannies broertje en een vriend al wezen helpen. Zaterdag kwamen ze nog terug. En voor de echte stortregen begon hadden we alles binnen.
En toen begon het echte opruimwerk. Doosje hier leeg, daar wegzetten voor later, hier weer een voor achter het schot en daar een voor de keuken. Wat een chaos. Wat een rommel. Omdat we in ons oude huis voornamelijk inbouwkasten hadden verhuisden we zonder linnenkasten, zonder speelgoedkasten voor de kinderen en met maar 1 kast voor in de kamer. Waar laat je al die spullen in die dozen?
Inmiddels hebben we wat kasten gekocht, doen stellingkasten die eerder in de schuur stonden dienst als linnenkast op onze slaapkamer en staan er gewoon nog steeds dozen in de kamer. Dat komt dus nog. Echt waar.
De vakantie lijkt na al dit werk heel ver weg. Maar in de vakantie ben ik nog wel ontzettend lekker bezig geweest. Een shirtje van Doerak moest gepimpt worden voor bij haar nieuwe gehaakte rokje. Oh wat was dat leuk. Ik haakte kettings (zoals Doerak zelf zegt) hartjes en een klavertje. Die laatste twee voor alle liefde en geluk die we ons meisje toewensen. De foto's zeggen genoeg. Kijk en geniet.
Leuk hé, die tandenborstel van klei. Die had ze op de peuterspeelzaal gemaakt. In precies de goede kleur. En omdat ik al haar werkjes op de foto heb gezet die ze heeft gemaakt sloegen we zo twee vliegen in een klap.
Geniet van de mooie dagen die er nog aan gaan komen!
vrijdag 3 juli 2015
Daar is hij dan: gehaakt rokje voor Doerak
Nog niet zo lang geleden gaf ik een raadseltje op. Benieuwd of er mensen waren die door het bekende patroon van de crochet along deken 2014 heen konden kijken.
Want ik was met een project bezig met steken van de deken. Ik begon ergens halverwege bij week 14. Volgde de stokjes en halve stokjes tussen de patroon toeren niet heel precies. Maar haakte wel keurig de weken waarin het patroon een werkje had. Alleen de granny stripe verving ik door een blokjes patroon omdat ik een dicht geheel wilde hebben en de granny wat open gewerkt is.
En zo ontstond:
Een rokje voor Doerak. Ik haakte eerst de bovenste rand in een soort van boordsteek. Het rekt wat minder, maar het lijkt wel op een gebreide boordsteek. Je haakt heen en weer maar dan steeds alleen in de achterste lus. En zo krijg je dus een mooi relief patroon. Ik haakte het aantal centimeters op gevoel. Met haaknaald 3 waren het 13 stokjes.
Ik paste een paar keer om Doeraks middeltje en toen het lang genoeg was naaide ik de lange sliert met de uiteinden op elkaar. Zo ontstond een ronding. Toen haakte ik langs de onderkant van het boordsteek patroon om de stokjes heen een toer vasten. 1 vaste in het ene stokje, 2 in de andere. Zo kreeg ik een mooie stevige rand. Vanuit die basis (die uit een veelvoud van 8 bestond) begon ik aan week 14 van de crochet along deken 2014. De patronen staan op de sites van Tertia en Jolanda.
Ik wilde tussendoor niet teveel toeren stokjes. Een rokje is immers maar klein. Je kan maar een klein aantal toeren haken. Dus rommelde ik wat. Een toer stokjes meer of minder zie je op het geheel toch niet. Wel zorgde ik dat ik af en toe in de stokjes toeren meerderde. Maar dan wel steeds in een veelvoud van 8. Anders komen de patronen niet meer uit.
Uiteindelijk haakte ik onderaan het rokje een bolletjes rand. Het project vroeg er gewoon om. Hier schreef ik de tutorial voor deze lieve kleine bolletjes.
Bovenlangs haakte ik nog twee toeren vasten, en aan de binnenkant reeg ik een elastiek. Zo zit het lekker stevig aan een lijfje zonder billen. ;-)
Het was een heerlijk project. Tussen alle verhuisdrukte door. Lekker genieten van een kleurrijk haakwerkje.
En Doerak? Die is heel gelukkig. Een rokje door mama zelf gehaakt. Prachtig vindt ze het. Ze heeft hem alleen nog niet aangehad. Want daar is het nu een beetje te warm voor...
En de verhuizing, die nadert met rasse schreden. Ben al begonnen met het inpakken van de kleding... Er zijn er zoveel die moeten werken in deze warmte ;-) Het is maar goed ook. Mijn hoofd barst bijna uit elkaar van alle projecten die ik ineens, plotsklaps, zomaar heel erg graag uit moet gaan voeren. Terwijl al mijn patroonboeken zijn ingepakt en mijn bolletjes wol al lang in een doosje zitten. (twee dozen dan. Een was te weinig)
Want ik was met een project bezig met steken van de deken. Ik begon ergens halverwege bij week 14. Volgde de stokjes en halve stokjes tussen de patroon toeren niet heel precies. Maar haakte wel keurig de weken waarin het patroon een werkje had. Alleen de granny stripe verving ik door een blokjes patroon omdat ik een dicht geheel wilde hebben en de granny wat open gewerkt is.
En zo ontstond:
Een rokje voor Doerak. Ik haakte eerst de bovenste rand in een soort van boordsteek. Het rekt wat minder, maar het lijkt wel op een gebreide boordsteek. Je haakt heen en weer maar dan steeds alleen in de achterste lus. En zo krijg je dus een mooi relief patroon. Ik haakte het aantal centimeters op gevoel. Met haaknaald 3 waren het 13 stokjes.
Ik paste een paar keer om Doeraks middeltje en toen het lang genoeg was naaide ik de lange sliert met de uiteinden op elkaar. Zo ontstond een ronding. Toen haakte ik langs de onderkant van het boordsteek patroon om de stokjes heen een toer vasten. 1 vaste in het ene stokje, 2 in de andere. Zo kreeg ik een mooie stevige rand. Vanuit die basis (die uit een veelvoud van 8 bestond) begon ik aan week 14 van de crochet along deken 2014. De patronen staan op de sites van Tertia en Jolanda.
Ik wilde tussendoor niet teveel toeren stokjes. Een rokje is immers maar klein. Je kan maar een klein aantal toeren haken. Dus rommelde ik wat. Een toer stokjes meer of minder zie je op het geheel toch niet. Wel zorgde ik dat ik af en toe in de stokjes toeren meerderde. Maar dan wel steeds in een veelvoud van 8. Anders komen de patronen niet meer uit.
Uiteindelijk haakte ik onderaan het rokje een bolletjes rand. Het project vroeg er gewoon om. Hier schreef ik de tutorial voor deze lieve kleine bolletjes.
Bovenlangs haakte ik nog twee toeren vasten, en aan de binnenkant reeg ik een elastiek. Zo zit het lekker stevig aan een lijfje zonder billen. ;-)
Het was een heerlijk project. Tussen alle verhuisdrukte door. Lekker genieten van een kleurrijk haakwerkje.
En Doerak? Die is heel gelukkig. Een rokje door mama zelf gehaakt. Prachtig vindt ze het. Ze heeft hem alleen nog niet aangehad. Want daar is het nu een beetje te warm voor...
En de verhuizing, die nadert met rasse schreden. Ben al begonnen met het inpakken van de kleding... Er zijn er zoveel die moeten werken in deze warmte ;-) Het is maar goed ook. Mijn hoofd barst bijna uit elkaar van alle projecten die ik ineens, plotsklaps, zomaar heel erg graag uit moet gaan voeren. Terwijl al mijn patroonboeken zijn ingepakt en mijn bolletjes wol al lang in een doosje zitten. (twee dozen dan. Een was te weinig)
zaterdag 27 juni 2015
Tutorial kleine bolletjes rand haken
De afgelopen dagen was ik bezig met het project wat ik in het begin van de week liet zien. Ik wilde er een mooie rand aan haken. Een bolletjes rand. Ik had al een paar keer de leuke gehaakte randen langs zien komen op het internet. Dus zocht ik een tutorial op. Ik vond er een en begon vol goede moed. Maar dat viel vies tegen. Hij werd helemaal niet zoals ik hem in gedachten had. Grof, groot met lange lussen.
Mannie heeft vaak wel een mening over dingen. Dus mocht hij mee kijken. Meebeslissen. En hij was het met me eens. Misschien moet je een ander randje bedenken raadde hij me aan. Lief van hem. Dat advies. Maar dat wilde ik niet. Ik wilde een bólletjesrand!
En dus probeerde ik. Minder stokjes, minder lossen, meer stokjes, meer ruimte tussen de bolletjes. Het werd het allemaal niet. Tot ik met de moed der wanhoop me vanavond opnieuw aan het randje waagde. En toen ineens had ik het. Een lief, klein, schattig randje. Met lieve, kleine bolletjes. En om anderen mee te laten genieten van mijn uitvinding hier een omschrijving.
Haak eerst een toer vasten om het werkstuk waar de rand moet komen. Haak dan als volgt:
Mannie heeft vaak wel een mening over dingen. Dus mocht hij mee kijken. Meebeslissen. En hij was het met me eens. Misschien moet je een ander randje bedenken raadde hij me aan. Lief van hem. Dat advies. Maar dat wilde ik niet. Ik wilde een bólletjesrand!
En dus probeerde ik. Minder stokjes, minder lossen, meer stokjes, meer ruimte tussen de bolletjes. Het werd het allemaal niet. Tot ik met de moed der wanhoop me vanavond opnieuw aan het randje waagde. En toen ineens had ik het. Een lief, klein, schattig randje. Met lieve, kleine bolletjes. En om anderen mee te laten genieten van mijn uitvinding hier een omschrijving.
Haak eerst een toer vasten om het werkstuk waar de rand moet komen. Haak dan als volgt:
5 lossen
Steek in de 3e losse vanaf de haaknaald.
Sla de draad om de naald
En haal de draad door de voorste lus. Nu zijn er 2 lussen op de naald.
Sla de draad weer om de naald.
Steek nu weer door de derde losse van de 5 lossen ketting. Haal weer een lus op door de draad om de naald te slaan en de draad door de voorste lus te halen. Steek zo in totaal 4 keer in. En sla steeds tussendoor de draad om de naald.
Na de 4e keer heb je 8 lussen op de naald.
Sla nu de draad om de naald en haal door alle lussen op de naald. Dit is best een gepriegel. Soms deed ik het in stukjes. Het is belangrijk dat je de lussen goed los ophaalt en niet te veel aan de draad trekt tijdens het omslaan.
Nu nog 1 halve vaste in die zelfde 3e losse van de 5 lossen ketting.
Haak 2 lossen
1 halve vaste in de 2e vaste in de basisrand.
Deze stappen steeds herhalen tot je hele rand klaar is. Nu heb je dus een rand met lieve, bescheiden kleine bolletjes en is de ruimte tussen het project en de bolletjes en de bolletjes onderling niet te groot.
Ik hoop dat je er iets mee kan. Als je zelf nu ook zo'n leuke bolletjes rand haakt vanaf deze tutorial laat dan even een berichtje achter of stuur een fotootje. Altijd leuk om te zien hoe anderen het weer doen. Dat inspireert me weer om vaker tutorials te schrijven.
zondag 21 juni 2015
Steekje bij beetje
Tussen al het inpakken door doe ik heus nog wel wat. Ik heb precies 2 projecten apart gelegd voor mijzelf. Eerst had ik er 1 in gedachten. Maar deze sloop tussendoor. Het gaat echt steekje bij beetje. Elke keer een stukje. Soms even in de auto als ik toch moet wachten op de pont. Of zelfs alleen tijdens de overtocht. Soms een paar toertjes voor de tv. En soms is er daar ineens een gouden momentje waarop er ineens tijd over is. Een morgen bij buurvrouw bijvoorbeeld. Of die heerlijke uurtjes in de speeltuin. Waar Bolleboos en Doerak zich heerlijk vermaken en ik naast het schommel duwen, klimrek kunsten bewonderen en het helpen op de kabelbaan mijn toertjes vol haak.
Op het moment ben ik vooral hier aan bezig.
Iemand enig idee wat het gaat worden?
Hier nog een close-up. Raad maar wat het wordt. En laat je vooral niet verleiden door bekende patronen of herkenbare strepen...
Binnen kort meer....
Op het moment ben ik vooral hier aan bezig.
Iemand enig idee wat het gaat worden?
Hier nog een close-up. Raad maar wat het wordt. En laat je vooral niet verleiden door bekende patronen of herkenbare strepen...
Binnen kort meer....
vrijdag 19 juni 2015
Telefoonhoesje met steken van de crochet along deken 2014
Zo. Het huishouden is klaar voor vandaag. Mijn nieuwe multifunctionele stoomreiniger uitgeprobeerd. Woensdag avond kwam hij binnen. En gisteren tijdens de badkamer schoonmaak was ik nog niet helemaal overtuigd. Maar vandaag wel. Ik heb mijn gasfornuis schoon gestoomd. Mijn aanrecht onder handen genomen. (of onder stoom) En de vloer er mee gedweild. Ik kan niet anders zeggen dan: 'Geweldig.' Hoe hardnekkiger de vlek, hoe langer je stoomt. Uiteindelijk scheelt het heel veel boenwerk. Dus heel veel energie. Ik kreeg er gewoon plezier in. Dat wil wat zeggen. Door het inpakken van al onze spullen blijft het huishouden een beetje achter. Het was een chaos in de woonkamer. Overal zwierf speelgoed. Rommel die tevoorschijn was gekomen tijdens het inpakken. Bonnetjes en briefjes die ook maar gewoon tussen de rest waren beland. En onder de tafel en de bank zwierf inmiddels ook het nodige. Tijdens het opruimen werd ik gewoon chagrijnig. Meestal knap ik dan niet op van een rondje dweilen en soppen. Deze keer dus wel. Maar voor ik een uitgebreide review van mijn stoomreiniger ga schrijven ga ik maar snel over op het onderwerp die ik in deze blog wil behandelen.
Een tijdje geleden vroeg mijn zusje, wanneer heb jij nu eens Whatsapp op je telefoon. Ik wil met je kunnen Appen. Ik grapte dat ze me mocht sponsoren. Als ik geld overhad zou ik eens over een smartphone nadenken. Inkoppertje natuurlijk. Daar had ik simpel weg geen geld voor over. Ik had een prima foontje. Die had mij 20 euro gekost met 10 euro beltegoed. En hij was pas 3 jaar oud. Kon nog jaren mee. Ik kon er mee bellen en sms'en. En hoefde eens in de 2 weken mijn batterij op te laden. Wat wil een mens nog meer? Nou Appen misschien?
Zusje lief had wel een oplossing. Je krijgt gewoon een oude van mij. Wat was dat lief! Ze hield woord. Na een tijdje gaf ze mij haar oude telefoon. Hij is nog prima. Ze maakte meteen een familie App aan. En een zussen App. En sindsdien ben ik dus in het rijke bezit van een smartphone. Regelmatig trilt er een App binnen. Ik maak er foto's mee, check even mijn mail. Ideaal. En nee, ik heb geen abonnement. Zodra ik iemand mijn nummer geef met de mededeling dat ik kan Whatsappen vertel ik er meteen bij dat ik alleen thuis op internet kan. Buitenshuis niet. Heel bewust log ik ook niet in als ik bij iemand anders ben op de wifi van iemand anders. Zo bescherm ik mezelf tegen het altoos maar grijpen van mijn telefoon. Want dat zou zeker een valkuil voor mij zijn. Overal van alles checken. En dan heb ik niet eens facebook. ;-)
Natuurlijk had de phone een hoesje nodig. En wat zou ik beter kunnen doen dan er een haken? Ik wist al snel hoe ook. Ik wilde een deel van de patronen gebruiken van de crochet along deken 2014 van Tertia en Jolanda. En een rand met de hartjes van de hartjesdeken van Charami.
Het was heel snel klaar. Ik gebruik hem dagelijks. 's Nachts als kussentje om het trillen niet te horen als ik in onze bedstee lig. En overdag als hoesje. Vooral als ik wegga. Ik wip hem er makkelijk uit. En makkelijk weer in. Maar hij is ook niet te los zodat hij er uit zou vallen. Met dank aan dé deken van 2014.
Als je ook zo iets wilt maken: zet een ketting van lossen op net zo breed als de telefoon. En haak om beide zijden een rand vasten met op de kopse kanten 3 vasten in 1 steek. Daarbovenop een randje stokjes. Kijk even goed of de rand breed genoeg is. Hij moet niet naar binnenkrullen. Als hij dat wel doet meerder dan nog eens op de kopse kanten. Even uithalen dus. En nu verder met een rand van steken die je zelf wilt. De afwerkingsrand heb ik gewoon een randje van piccotjes gedaan. Een die niet teveel golfde.
![]() |
| Doerak wilde dolgraag ook op de foto. Nou vooruit hoor meid. Je staat er op. Net als mijn fantastische stoomreiniger ;-) |
Zusje lief had wel een oplossing. Je krijgt gewoon een oude van mij. Wat was dat lief! Ze hield woord. Na een tijdje gaf ze mij haar oude telefoon. Hij is nog prima. Ze maakte meteen een familie App aan. En een zussen App. En sindsdien ben ik dus in het rijke bezit van een smartphone. Regelmatig trilt er een App binnen. Ik maak er foto's mee, check even mijn mail. Ideaal. En nee, ik heb geen abonnement. Zodra ik iemand mijn nummer geef met de mededeling dat ik kan Whatsappen vertel ik er meteen bij dat ik alleen thuis op internet kan. Buitenshuis niet. Heel bewust log ik ook niet in als ik bij iemand anders ben op de wifi van iemand anders. Zo bescherm ik mezelf tegen het altoos maar grijpen van mijn telefoon. Want dat zou zeker een valkuil voor mij zijn. Overal van alles checken. En dan heb ik niet eens facebook. ;-)
Natuurlijk had de phone een hoesje nodig. En wat zou ik beter kunnen doen dan er een haken? Ik wist al snel hoe ook. Ik wilde een deel van de patronen gebruiken van de crochet along deken 2014 van Tertia en Jolanda. En een rand met de hartjes van de hartjesdeken van Charami.
![]() |
| Mijn oude telefoontje ligt er ook bij. Toch wel een mooi dingetje he? Heeft alleen nooit een hoesje gekregen. Verschil moet er zijn. ;-) |
![]() | ||
| Gebruikte steken: de Granny stripe, de stersteek en de bobbeltjessteek. Als laatste de hartjessteek. |
Abonneren op:
Posts (Atom)









